Strona · s. 7strona oryginału ↗
Taras Szewczenko w sztukach plastycznych
Слово Просвіти, №10 за 2021 рік
Stało się dobrą tradycją Muzeum-Pracowni Iwana Kawaleridzego, by w marcowe dni organizować wystawę prac malarskich poświęconą Tarasowi Szewczence. Dla wielbicieli twórczości Kobziarza również w tym roku przygotowano tu wiele niespodzianek. Eduard OWCHARENKO – Nasza pierwsza wystawa była poświęcona 200. rocznicy urodzin Tarasa Szewczenki, a w tym roku organizujemy ją już po raz ósmy – opowiada dyrektor Muzeum-Pracowni Iwana Kawaleridzego, zasłużony działacz sztuki Ukrainy Ołeksandr Junin. – W 2014 roku, oprócz naszego muzeum, projekt wsparły Muzeum Hetmaństwa oraz Centrum Wystawowe Muzeum Historii Miasta Kijowa. Projekt ten nosił nazwę „Od Podola do Złotych Wrót”, ponieważ właśnie od Podola do Złotych Wrót stoją pomniki Iwana Petrowycza Kawaleridzego, który jest autorem pierwszego monumentalnego pomnika Tarasa Szewczenki w mieście Romny w obwodzie sumskim. Koledzy poparli ten pomysł. Co roku pojawiają się u nas nowe prace. W tym roku eksponujemy portret graficzny autorstwa gruzińskiego artysty Tamaza Awaliwani „Mój Szewczenko”. Prezentujemy również Szewczenkianę zasłużonego artysty Ukrainy Anatolija Burtowego, którą po raz pierwszy przedstawił w naszym muzeum w ubiegłym roku. Są tu także prace ludowych artystów Ukrainy Wałerija Franczuka, Wołodymyra Slepczenki, Nataliji Nikołajczuk, zasłużonych artystów Borysa Płaksija, Nataliji Poliszczuk, a także twórców z Krzywego Rogu, Charkowa i innych miast Ukrainy. Obok – grafika z lat 50.-70. i oczywiście rzeźby Iwana Kawaleridzego. Łącznie ze zbiorów Muzeum-Pracowni Iwana Kawaleridzego zaprezentowano prace około czterdziestu artystów. To tylko niewielka część naszej Szewczenkiany, którą co roku uzupełniamy. Marzymy o czasie, gdy muzeum powiększy swoje pomieszczenia i będziemy mogli pokazać naszą kolekcję w pełnym wymiarze. W ramach wystawy prowadzimy warsztaty, okrągłe stoły, spotkania z artystami. Więcej o wystawie można dowiedzieć się z naszych nagrań (na stronie muzeum, w mediach społecznościowych, na YouTube). Na kwiecień zaplanowaliśmy projekt „Maluj UA”. Konkurs ten odbędzie się pod patronatem Ministerstwa Kultury i Polityki Informacyjnej Ukrainy oraz Kijowskiej Miejskiej Administracji Państwowej. W jury konkursu zasiadają Iwan Marczuk, Wałerij Franczuk, Wołodymyr Slepczenko oraz wielu innych znanych artystów. 50 najlepszych prac projektu będzie eksponowanych w salach wystawowych naszego muzeum. A projekt wystawowy poświęcony geniuszowi Tarasowi Szewczence trwa… Jedno z centralnych miejsc na wystawie zajmują prace zasłużonego artysty Ukrainy Anatolija Burtowego. – Twórczość Tarasa Szewczenki towarzyszy mi przez całe życie, jeszcze od czasów, gdy byłem studentem szkoły plastycznej – wyznał pan Anatolij. – A kiedy odbywała się moja wystawa indywidualna w Muzeum-Pracowni Iwana Kawaleridzego, dyrektor muzeum Ołeksandr Junin zaproponował stworzenie serii prac na podstawie utworów Kobziarza. Te słowa stały się dla mnie impulsem. Wszystko odrzuciłem i przez cały rok zajmowałem się tylko Tarasem Szewczenką. Poczułem, że najlepiej będę mógł zrealizować zamysł w technice lewkasu. Efektem pracy jest dziesięć dzieł. Malowałem na podstawie utworów, które są mi szczególnie bliskie: „Utoplona”, „Perebendia”, „Chołodnyj Jar”, „Son” („Na panszczyni pszenyciu żała”), „Lileja”, „Zapowit”, „Rusalka”, „Kateryna”, „Pryczynna”. W tej pracy nie szukałem żadnych nowoczesnych środków, a starałem się skoncentrować na odczuciu tamtego czasu, środowiska, codzienności. Pragnąłem poprzez stroje, przyrodę, atmosferę, przy pomocy akademickiej maniery, przekazać swoje odczucia twórczości Szewczenki. Do spuścizny Kobziarza zwracało się wielu ukraińskich artystów. Wśród nich – mój brat w sztuce, już nieżyjący Ołeksandr Iwachnenko, Mykoła Storożenko i inni twórcy – to bardzo odpowiedzialny temat. Zrealizowałem go tak, jak czułem, a co z tego wyszło – oceni widz. Możliwe, że ktoś kupiłby ode mnie te obrazy. Ale wtedy zostałyby rozproszone po różnych kolekcjach. Postanowiłem podarować je Muzeum-Pracowni Iwana Kawaleridzego, będą w jednym miejscu i wszyscy chętni będą mogli je okresowo oglądać. Zjazd św. Andrzeja to bardzo drogie mi miejsce, wszak naprzeciwko tego muzeum, w budynku nr 34, przez dwadzieścia dwa lata znajdowała się moja pracownia twórcza. Myślę, że nadal będę kontynuował tematykę szewczenkowską. Chcę namalować obraz, na którym Taras Szewczenko będzie przedstawiony razem z głównymi bohaterami swoich utworów.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
