Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

Nowa wizytówka teatru

Слово Просвіти, №10 за 2021 рік

– Dwadzieścia lat temu w naszym teatrze przeprowadzaliśmy wieczór poświęcony jubileuszowi Łesi Ukrainki, wtedy zostały zaprezentowane fragmenty „Kamiennego gospodarza” – opowiada reżyser-inscenizator Ołeh Nikitin. – Dyrektor artystyczny teatru Mychajło Reznikowycz powiedział, że trzeba zrobić pełnowartościowy spektakl i stworzyliśmy go w 2 miesiące. Wtedy do teatru przyszli uczniowie Mychajła Reznykowycza. Otrzymali role w spektaklu „W niewoli namiętności” („Kamienny gospodarz”), który już 19 lat jest w repertuarze teatru. Zmienili się niektórzy aktorzy, a spektakl nadal żyje. Myśleliśmy nad tym, jak godnie uczcić 150-lecie Łesi Ukrainki. Pracowaliśmy nad spektaklem tylko miesiąc. Oczywiście, w tak krótkim terminie nie mogliśmy zrealizować wszystkich swoich zamysłów. Mam nadzieję, że będziemy mogli to zrobić już w następnym projekcie. Kierownik inscenizacji – dyrektor artystyczny naszego teatru Mychajło Reznykowycz, brał on również udział w pisaniu scenariusza. Nie mogę powiedzieć, że to praca jednej czy kilku osób. To wynik działalności wszystkich, którzy brali udział w przygotowaniu tego projektu, połączenie naszych myśli i pomysłów. W spektaklu obok artystów ludowych Ukrainy grają studentki 4 roku studium naszego teatru. I nieprzypadkowo. My z dyrektorem artystycznym długo myśleliśmy, jaki ma być ten spektakl. Nazwał on Łesię Ukrainkę wielolicową. W każdym wizerunku, który tworzyła pisarka – czy to Anna, czy Dolores, czy Mawka, czy Łukasz – była ona sama. Kompozytor Ołeksandr Szymko napisał dobrą muzykę. Dobraliśmy młode aktorki, których głosy pasowałyby do tej muzyki, a one same mogłyby wykonywać tekst w ruchu. W centrum całej kompozycji – artystka Ołeksandra Barstiuk. Wykonuje ona arię z opery „Peer Gynt”. Ma dobrą plastykę, bo od dzieciństwa zajmowała się gimnastyką i tańcami, wokalem. Utalentowana artystka to połączyła i wszystko jej się udało. Wśród innych młodych adeptów studium – Kateryna Szkoda, Daria Kataszynśka, Daria Chwostenko (Mawka). Gruzina Gabaraszwilego gra Illa Isajenko. To studenci, już zaangażowani w repertuar. Ołeksandra Barstiuk oraz Illa Isajenko od dwóch lat grają w spektaklu „Gry na podwórku”. A Olha Uzun wykonuje rolę Julii w spektaklu według tragedii Szekspira. Dwa lata temu z tym samym składem robiliśmy wieczór poświęcony Tarasowi Szewczence, który pod względem złożoności nie ustępuje nowemu spektaklowi. Początkowo planowano, że w spektaklu będą dwie prowadzące – Ołeksandra Jena i Ołeksandra Barstiuk. Potem zdecydowano, że prowadzącą będzie tylko O. Jena – doświadczona artystka, która pomaga swoim młodym koleżankom po scenie. Anna Hrynczak wykłada studentom kulturę żywego słowa. Nie tylko gra w spektaklu, ale też poprawia ich błędy. Kierują we właściwym kierunku naszych adeptów studium także artystki ludowe Ukrainy Natalia Dola i Olha Kulczyćka, ich wykładowca Dmytro Sawczenko, który również gra w spektaklu. Od samego początku zdecydowano, że spektakl będzie muzyczny. Wiemy, że Łesia Ukrainka od 6 roku życia pasjonowała się muzyką i gdyby nie choroba, mogłaby zostać wybitną pianistką. Dlatego spektakl o Łesi Ukraince, która i w swoich wierszach była niezwykle muzyczna, nie mógł być bez muzyki. Jeśli chodzi o kostiumy. Z jednej strony – chcieliśmy odtworzyć ukraiński autentyczny haft, a z drugiej staraliśmy się pokazać epokę końca XIX – początku XX wieku, kiedy żyła Łesia Ukrainka. Spektakl spodobał się widzom. Niektórzy nazwali go wizytówką naszego teatru. Chciałoby się, żeby żył on dalej. Również chcemy pokazać „Trzy miłości” w innych miastach Ukrainy. Zamierzamy kontynuować ten temat. Jest kilka sztuk o Łesi Ukraince. Nie zadowalają nas one. Będziemy tworzyć własną sztukę, w której, oprócz tematu miłości, mowa będzie o relacjach Łesi Ukrainki z matką, Ołhą Kobylańską, Ahatanhełem Krymskim, rozszerzymy temat relacji Łesi Ukrainki i Kłymenta Kwitki. Wykorzystamy jej utwory i listy. Rozumiemy złożoność tej pracy. Chcemy, aby nie był to spektakl publicystyczny, a inscenizacja, która zmusiłaby widza do odkrycia na nowo tej osobowości. Być może na realizację tego projektu potrzeba będzie kilku lat. Na Nowej scenie Narodowego akademickiego teatru imienia Łesi Ukrainki odbyła się premiera spektaklu „Trzy miłości”, który poświęcono 150-leciu od dnia urodzin wybitnej ukraińskiej pisarki i działaczki społecznej, jednej z centralnych postaci kultury narodowej, której imię teatr nosi od 80 lat.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn