Strona · s. 11strona oryginału ↗
POETA I PEREJASŁAW
Слово Просвіти, №11 за 2004 рік
ty, gdyż utworzone państwo pojawiło się po ponad 400 latach istnienia narodu bez tradycji państwowości. Podobnego czynu mógł dokonać tylko wielki naród. Na ostrzu tego zwycięstwa był Bohdan, który zdołał zjednoczyć kozaków z chłopami i natchnąć ich do zwycięstwa. I Poeta uwiecznia postać hetmana wersami: Amen tobie, wielki mężu! Wielki, sławny! Lecz nie bardzo… Dlaczego „nie bardzo”? Bo stało się to, co przez pewien czas niełatwo było pojąć. Naród odniósł zwycięstwo o własnych siłach. Ale Polska pozostawała silna i, aby utrwalić zwycięstwo, hetman prosi o pomoc moskiewskiego cara. Ten ostatni poczuł nagłą potrzebę zrealizowania swoich dziwnych marzeń o zostaniu gospodarzem Naddnieprza. Wykorzystując sytuację, w której hetman uwierzył obietnicom cara o obronie Ukrainy przed zewnętrznymi wrogami, wliczając do nich także Polskę. Przecież stało się przeciwnie: za plecami Bohdana car zawarł z Polską potajemnie rozejm wileński w 1656 roku, zgodnie z którym ograniczył się do „ochrony” tylko lewobrzeżnych ziem, oddając na żer królowi ziemie prawobrzeżne… Będąc wybitnym znawcą historii Ukrainy, Poeta całą winę za tragiczne skutki składa na hetmana, otwarcie wyrzucając mu w wersach: Gdybyś ty, Bohdanie, pijany, Teraz na Perejasław spojrzał! I na Zamczysko popatrzył! Upiłbyś się! Zdrowo upiłbyś się! Od czasów Bohdana do napisania wiersza minęło całe 200 lat. Przed Poetą
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
