Strona · s. 2strona oryginału ↗
KOBZAR TEŻ ZA WOLNOŚCIĄ SŁOWA
Слово Просвіти, №11 за 2004 рік
PROTEST PARLAMENT MELNICZENKO-2 GRANICA Zdjęcie B. Hdala Bohdan HDAL SKANDAL W odróżnieniu od zeszłorocznych działań, w marcu 2004 roku położono nacisk na problem wolności słowa na Ukrainie. W akcji wzięło udział niemało stowarzyszeń społeczno-politycznych oraz partii: bloki „Nasza Ukraina” i BJuT, SPU, szereg organizacji młodzieżowych. Komuniści w tym roku nie życzyli sobie czcić Szewczenki. Akcja rozpoczęła się na placu Sofijskim. Sformowano kolumny, na których czele szli dziennikarze, trzymając w rękach wielkie hasło „Wolność słowa” oraz transparenty z przekreślonymi nazwami mediów, które stały się ofiarami przedwyborczego terroru informacyjnego. Za dziennikarzami poruszała się opozycyjna „trójka”: Wiktor Juszczenko, Julia Tymoszenko oraz Ołeksandr Moroz — pomimo ostatnich wydarzeń w parlamencie. Delikatnie mówiąc, niestabilne stosunki między trzema siłami politycznymi oraz wyprawy Ołeksandra Ołeksandrowycza i do waszych, i do naszych nie przeszkodziły mu w tym, by po raz kolejny zabłysnąć przed publicznością jako gorący zwolennik słowa Szewczenki. Tymczasem z placu Sofijskiego w stronę pomnika Kobziarza ruszyło około 6 tysięcy demonstrantów, którzy wykrzykiwali hasła: „Wolność słowu!” oraz „Kuczmę — precz!”. Opozycja powiadomiła władze miejskie o przeprowadzeniu akcji z wyprzedzeniem, ale mimo to ruch transportu na ulicy Wołodymyrskiej nie został wstrzymany. Co stworzyło dodatkowe trudności podczas marszu kolumny. Na skrzyżowaniu Wołodymyrskiej z bulwarem Szewczenki kierowcy samochodów, nie zatrzymując się, z pełną prędkością próbowali przejechać pomiędzy kolumnami. Przy tym karetek pogotowia w pobliżu nie było, cudem obeszło się bez ekscesów. Na placu przed pomnikiem Szewczenki kolumnę czekało kilka tysięcy manifestantów, a także niemało fotoreporterów i operatorów wideo. Choć w porównaniu z zeszłorocznymi akcjami uczestników zgromadzenia było odczuwalnie mniej. Jednym z know-how ulicznego widowiska była zmontowana w parku Tarasa Szewczenki scena, gdzie następnie miały wystąpić zespoły rockowe wspierające opozycję. Tymczasem nastrój autora tych słów z jakiegoś powodu nie stał się zbyt optymistyczny — pomimo poczucia ogólnego zjednoczenia w kolumnach uczestników akcji. Może dlatego, że o niespotykanym narodowym uniesieniu 9 marca 2003 roku opozycja przypomniała sobie równo po roku, nie przejmując się zbytnio organizacją masowych protestów wcześniej oraz wezwaniem jubilata: „Objmijcie się, bracia moi”. Za podstawę wzięto projekt M. Rudkowskiego (SPU), z którego trudno zrozumieć kwestię progu wyborczego — w dokumencie zapisano 4%, sam zaś jego autor z trybuny Rady Najwyższej proponował 3%. Tymczasem kwestia progu jest zasadnicza, ponieważ nawet przy założeniu 4-procentowego do parlamentu trafia nie więcej niż siedem partii. A im mniej partii, tym łatwiej zarządzać nimi z Bankowej. Rada Najwyższa ma szanse powtórzyć rosyjską Dumę, w której partii jest niewiele, a te — są proprezydenckie. Wiktor Juszczenko i Julia Tymoszenko nazwali nową ustawę „pro- Przewodniczący komisji parlamentarnej ds. wolności słowa i informacji Mykoła Tomenko ujawnił fragmenty dokumentów otrzymanych od generała majora SBU, byłego doradcy ambasady Ukrainy w Niemczech Wałerija Krawczenki. Dokumenty potwierdzają, że SBU w około 20 krajach prowadziła śledzenie ukraińskich polityków i działaczy społeczno-politycznych, którzy wyjeżdżali za granicę. W szczególności dotyczyło to liderów opozycji. Wcześniej o istnieniu takich dokumentów generał Krawczenko poinformował w berlińskim studiu radia „Deutsche Welle”. Śledzenie, o czym świadczy Krawczenko, prowadzone było i wcześniej, ale w ostatnim czasie nabrało wyraźnie politycznego zabarwienia. Mykoła Tomenko, który otrzymał dokumenty, oświadczył, że w przypadku ich niezadowalającego rozpatrzenia przez struktury ochrony prawa, zostaną one ujawnione w mediach. Z kolei Prokurator Generalny Hennadij Wasyljew poinformował, że w przypadku ich ujawnienia Tomenko poniesie odpowiedzialność zgodnie z ukraińskim ustawodawstwem, ponieważ w dokumentach Krawczenki znajduje się tajemnica państwowa. Tomenko uważa, że nie może zostać pociągnięty do odpowiedzialności karnej, ponieważ nie jest „osobą, Szefowie u pograniczników strażnicy „Wyspa Tuzła” pojawili się od pierwszego dnia jej utworzenia. Gości tutaj zawsze witają z radością. Przedstawiciele różnych gazet o orientacji państwowotwórczej, oczywiście także „Słowa Proświty”, zaprezentowali strażnicy suweniry i prezenty od swoich zespołów i czytelników. Wręczono je po koncercie kerczeńskich szefów — muzyków z bandurą i gitarami, śpiewaków i poetów w izbie krajoznawczej strażnicy. Podarunki otrzymali wszyscy, włącznie z naczelnikiem 25. strażnicy granicznej „Wyspa Tuzła” majorem Romanem Cymarem, jego żoną
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
