Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 15strona oryginału ↗

POTRAWY NA POST

Слово Просвіти, №11 за 2011 рік

Zupa z kaszą pęczak Potrzeba: 0,5 szklanki kaszy pęczak, 400 g grzybów, 3 ziemniaki, 1 cebula, marchew, zielenina, sól, pieprz. Przygotowanie. Wlać do garnka 3 l wody. Wsypać do niej kaszę pęczak. Ugotować kaszę do półmiękkości. Dodać ziemniaki pokrojone w kostkę. Na patelni podsmażyć grzyby z cebulą i marchwią, a następnie wszystko wymieszać. Doprawić solą, pieprzem, zieleniną. Doprowadzić do gotowości. Zupa ziemniaczana z czosnkiem Niezbędne składniki (4 porcje): 1 główka czosnku, 4 ziemniaki (pokrojone w kostkę), 1,75 l bulionu warzywnego, sól, czarny mielony pieprz, pietruszka. Sposób przygotowania. Rozgrzać piekarnik do 190 stopni. Położyć nieobrany czosnek na blachę i zapiekać, dopóki nie stanie się miękki w środku. Ugotować ziemniaki do półmiękkości. Zagotować bulion i dodać do niego ziemniaki. Oczyszczony czosnek wycisnąć. Dodać do zupy i przyprawić do smaku. Gotować 15 minut i podawać, dekorując pietruszką. Grzyby duszone z ryżem Niezbędne składniki: 300 g solonych lub 50 g suszonych grzybów, 60 ml oleju roślinnego, 2 cebule, 1 łyżka koncentratu pomidorowego, sól, zielenina pietruszki, 2 szklanki ryżu. Sposób przygotowania. Pokroić Wasyl CZEPURNYJ, przewodniczący czernihowskiej „Proświty” Kołchozowa wieś lat 60.—70., wysławiana przez zastępy ukraińskich radzieckich literatów. Jeszcze nie wyszła z okowów stalinizmu i malenkowszczyzny, kiedy podatkiem obkładano każde drzewo owocowe, kiedy świńską skórę trzeba było oddać, kiedy ogród wytyczano tak, żeby wieśniak ani nie zdechł, ani się nie wzbogacił. Nauczycielom, powiedzmy, nie więcej niż 25 arów, a prostym wieśniakom można i więcej. Ale często tak, jak u moich rodziców — wytyczano po kilka arów w różnych miejscach. I każdej wiosny ojciec przeklinał i bił biednego konia, bo przecież trzeba było i ogród zaorać, i w sąsiedzki nie wjechać, a wszystko to na krótkich arach. Do dziś dziwię się cierpliwości ojca — przecież wiedział, że jego ojciec Andron miał ziemi znacznie więcej, że naszą własnością był i staw, gdzie konopie moczono, i brzozowy lasek obok niego. Nie na darmo lubił do Hwozdewa na grzyby chodzić — tam obok jest i rodowy las. Ale nie opowiedział — strach trzymał go za język. O tym dowiedziałem się od jego starszego brata, mojego wuja Mykoły, kiedy już ojca nie było. Opowiedział on i o naszej stodole, która wydawała mi się, małemu, ogromną, a w rzeczywistości była to już jej czwarta część w porównaniu z prawdziwą — kiedy komuniści zaczęli do kołchozu wszystko zagarniać, to mojemu dziadkowi Andronowi poradził dziadek Mychaliusza, z którym i ja przyjaźniłem się w dzieciństwie, rozebrać w nocy wielką stodołę i złożyć mniejszą. Co dziadek Andron i zrobił. Stodoła uratowała się przed kołchozem. I w niej tak słodko było słuchać deszczu po so-

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn