Strona · s. 15strona oryginału ↗
Naleśniki — popisowe danie
Слово Просвіти, №11 за 2011 рік
Mychajło KURDIUK, kandydat nauk rolniczych, wieś Trostianec, rejon ichniański, Czernihowszczyzna
W moim rodzinnym Stolnem, a jest to stara kozacka wieś w rejonie meńskim Czernihowszczyzny, od dawna umieją dobrze gotować. Przygotowują smaczny barszcz, pieką pierogi, pierogi ruskie robią z różnymi nadzieniami, a poza tym kisiele — mleczne i owocowe. Stolnianie mają też swoje popisowe danie.
Rano zwykle piecze się naleśniki, które podaje się na stół raz, a dodatki do nich podaje się dwa razy: dzięki temu nie ma monotonii w jedzeniu i naleśniki stają się sytniejsze. Ciasto na naleśniki przygotowuje się z mąki gryczanej z domieszką żytniej lub pszennej oraz zaparzu, który nadaje im kwaskowatość i puszystość. Gorącą patelnię smaruje się kawałkiem słoniny, ciasto nalewa się drewnianą łyżką. Naleśniki układa się na talerzu w wysoki stos, dzięki czemu długo pozostają gorące. Dodatki do naleśników podaje się dwa razy: najpierw słoninowy, a potem śmietanowy. Na patelni smaży się słoninę, wytapia się tłuszcz, w który przed zjedzeniem maczają się kawałki naleśników. Najlepiej, gdy do naleśników podaje się zarumienione i aromatyczne mięso wieprzowe. Lecz najwyższym gatunkiem tego dania są naleśniki z domową kiełbasą, którą smaży się razem ze słoniną. Kiełbasa powinna być lekko zarumieniona. Po naleśnikach z kiełbasą lub słoniną robi się małą przerwę, a dopiero potem podaje się zimną śmietanę. Najlepsza śmietana to ta zebrana z glinianego dzbana, w którym mleko naturalnie zsiadło. Taka śmietana ma szczególny smak i zapach, jakiego nie ma śmietana kwaśna, chociaż naleśniki z nią też są bardzo smaczne. Tak smacznych naleśników nigdzie nie jadłem. O rytuale spożywania naleśników w moim rodzinnym selu przyszło mi przypomnieć sobie w Liechtensteinie, dokąd nas z I. Sподаренком zaprosił bratanek założyciela legendarnej Askanii, Eduard Aleksandrowicz Falz-Fein. Gościł nas dyrektor zakładu aparatury próżniowej w Balzers, uprzejmie zapraszając na kolację do restauracji w Vaduz — stolicy tego państwa. Jedliśmy smażonego pstrąga — rybę królewską, a po tym kucharz ponownie położył na nasze talerze kawałki pstrąga, a dyrektor (toastmistrz posiłku) zauważył, że w ich domu danie firmowe podaje się dwa razy. A nasi wieśniacy, nie znając wyrażenia „danie firmowe”, także podają naleśniki dwa razy. Dlatego właśnie one są daniem firmowym. Przypomniało mi się również gościnne przyjęcie u moskiewskiego metropolity Pitirima. Na uczcie podawano puszyste apetyczne naleśniki pod kloszem. Aby nie stygły, układano je następnie na specjalnych, dobrze podgrzanych talerzach. Do naleśników podawano nie słoninę smażoną z kiełbasą, lecz czarny i czerwony kawior oraz polewę z masła śmietankowego. Przed spożyciem polewano je wstępnie „Specjalną moskiewską”, co nadawało temu obiadowi pewnego rytuału, a potrawie przyjemniejszego smaku. Jednak ukraińskie naleśniki są smaczniejsze!
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
