Strona · s. 15strona oryginału ↗
«Kobzar» w moim życiu
Слово Просвіти, №11 за 2014 рік
Hanna IWANICKA, honorowy członek Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Proświta», członek rady obwodowej «Proświty», m. Lwów
Od świadomego dzieciństwa jestem z Szewczenką. Przyszłam do niego, a dokładniej, przywiodła mnie do T. Szewczenki moja mama-proświcianka. Zmęczona całodzienną pracą (a gospodarstwo było niemałe), zwłaszcza podczas długich zimowych wieczorów mama prosiła: „Dziecko, poczytaj mi Szewczenkę”. „Kobzar” leżał u nas na stole pod obrazami, jak święta księga. Czytając go dla mamy, ja razem z nią płakałam nad losem Kateryny, Najmyczki, Mariany, Oksany… Dorastałam z Szewczenką i z Jego utworów poetyckich uczyłam się historii naszego narodu, jego zwycięstw i porażek, historii napisanej krwią i bólem, historii rozjaśnionej heroizmem i zmaganiami o wolność. Poezja Tarasa Szewczenki stała się duchową potrzebą. Czytałam ją i czytałam ponownie. Prosta, krańcowo piękna, była mi tak droga, że jakoś sama zapadała w dziecięcą główkę. Wiele z niej do dziś jest w mojej pamięci.
Przebywając w moskiewskim specjalnym więzieniu NKWD w Kazaniu, odczuwałam brak Szewczenki, Jego Słowa. I kiedy wreszcie pozwolono mi napisać list do matki, to pierwsze, o co poprosiłam, by przesłała, to „Kobzar”. I kiedy książka wreszcie trafiła w moje ręce, radości nie było końca! Wtedy znów czytałam go dziewczętom-więźniarkom politycznym z Ukrainy, jak kiedyś czytałam mamie. Opowiadając o Szewczence, akcentowałam ich uwagę na tym, że on także, tak jak one, siedział w moskiewskich kazamatach za miłość do Ukrainy. Będąc już wiodącym specjalistą biura konstrukcyjnego zakładu „Kineskop” we Lwowie, napisałam do gazetki ściennej działu artykuł „Kobieta w utworach Tarasa Szewczenki-artysty”. Gazetka ta rozbłysła pięknymi kolorowymi obrazami ukraińskich kobiet, i, oczywiście, opisem tych obrazów w języku ukraińskim. Cotygodniowe politinformacje wykorzystywałam do pracy oświatowej w kwestiach ukraińskiej kultury, literatury. Na jednej z nich opowiedziałam pracownikom o Tarasie Szewczence-artyście. Przyniosłam album z niektórymi Jego dziełami artystycznymi, były to głównie portrety. Najpierw opowiadałam o życiowej i twórczej drodze Tarasa Szewczenki, potem pokazywałam i charakteryzowałam portrety. Bardzo podoba mi się „Kateryna” i „Kazaszka Katia”. Obraz „Kateryna” odzwierciedla podeptany los dziewczyny-Ukrainki i symbolicznie gorzki los Ukrainy. „Kazaszka Katia” napisana jest z taką miłością, że obraz ten nęci do siebie. Po tej politinformacji do
A. W. CZERNYCZKO, dyrektor Szkoły Ogólnokształcącej I—III stopnia w Ordo-Wasyliwce, rejon sofijewski, obwód dniepropetrowski
Nasza epoka pragnie zbliżyć się do zrozumienia Szewczenki. Aby lepiej pojąć go jako naszego współczesnego, trzeba pojąć go jako współczesnego ludzi, problemów, społeczeństwa jego epoki. Wielki Kobzar sam przychodzi w nasz czas. Ale i my musimy iść do niego. Tylko w takim przypadku między nami będzie pogłębiać się wzajemne zrozumienie. W szkole ogólnokształcącej w Ordo-Wasyliwce otwiera się przed uczniami bezgraniczna głębia Słowa Szewczenki, bo miłość do poety jest tutaj niepodrobiona. U nas funkcjonuje literacko-krajoznawcze muzeum T. G. Szewczenki, które wzbogaca wiedzę uczniów, wychowuje prawdziwych znawców słowa poety. W tym roku skończyło 25 lat. Corocznie odbywają się wydarzenia poświęcone Wielkiemu Kobzarowi. Począwszy od nowego roku szkolnego, przeprowadziliśmy lekcję „Z Szewczenką w sercu”, uczniowie obejrzeli film o życiowej i twórczej drodze poety, przeprowadzili konkurs na najlepsze wykonanie poezji Wielkiego Kobzara. Zwycięzcami zostali uczniowie Andrij Szanko (kl. 6), Pawło Hołowicki (kl. 7), Kateryna Dynnyk (kl. 7), Tetiana Dynnyk (kl. 10). Bibliotekarz szkoły H. M. Zwada przygotowała wystawę utworów „Między nami tobie, Tarasie, żyć”. W muzeum poety odbyła się wystawa „Jednej książki” („Kobzar” Szewczenki z różnych lat wydania). Odbył się brain-ring znawców twórczości Wielkiego Kobzara. Dla uczniów klas 5—8 przeprowadzono święto „Wieniec dla Wielkiego Kobzara”. Uczniowie klasy 9 przygotowali projekt „Poezja zrodzona z miłości” — i ukazał się inny, ziemski Szewczenko ze swoimi bólami i niepowodzeniami. Przygotowując się do konferencji naukowo-praktycznej „Wieczny, jak naród!”, starszoklasiści dowiedzieli się więcej o Poecie, jego stosunku do Boga, o Szewczence-artyście. W 2009 roku, na 195. rocznicę urodzin Wielkiego Kobzara, obok szkoły posadzono sad wiśniowy. W zeszłym roku, dołączając do uczestników ogólnoukraińskiej akcji „Posadź obok szkoły wiśniowe drzewko! Wyszyjmy ręcznik losu Szewczenki wiśniowym kwieciem na szkolnych podwórkach”, zwróciliśmy się z prośbą do wszystkich szkół rejonu o wzięcie udziału w akcji. Członkowie szkolnego kółka „Wyszewanczka” przygotowują się do wystawy poświęconej 200. rocznicy urodzin T. Szewczenki, a ponadto wyszywają ręcznik losu Szewczenki. W lutym rozpoczął się Miesiąc Szewczenkowski. Odbyły się konkursy na najlepsze wykonanie poezji Kobzara, na podstawie rysunków poety, wykonawców pieśni do słów Szewczenki, zaplanowano przeprowadzenie quizów, inscenizacji utworów poety, gazetek ściennych, wystaw książkowych. Odbędzie się tradycyjne święto „Pasowanie na kobzarząt uczniów klasy 4”. W ramach przeprowadzenia obwodowego seminarium z ukrainoznawstwa „Formowanie systemu narodowo-patriotycznego wychowania i ogólnoludzkich wartości za pomocą pedagogiki muzealnej” zaplanowano przeprowadzenie wystaw: o tematyce szewczenkowskiej zasłużonego artysty Ukrainy F. S. Panka, młodych artystów regionu Maksyma Dacenki i Jelizawety Iwczenko, a także wystawę ręczników losu Szewczenki szkół rejonu. Miesiąc zakończy się kompozycją literacko-muzyczną „Nie zapomnieliśmy cię, Tarasie!”. Na jubileusz szkolnego muzeum czekamy na drogich gości: laureatów Nagrody Szewczenkowskiej Virę Vovk (Brazylia), Lubow Hołotę (Kijów), szewczenkoznawców: Marię Prokopczak (Kanada), Jurija Tkacza (Australia), Lesię Wirstak (Francja), Wiktorię Slipczenko (Kijów), absolwenta szkoły z 1967 roku pisarza Mykołę Abramczuka (Kijów) i in. To tylko cząstka tej miłości, którą oddajemy Tarasowi Szewczence.
Szewczenkę rozumiemy na tyle, na ile rozumiemy siebie
Maria PEŁECH, sekretarz odpowiedzialny Czerniowieckiego obwodowego zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
