Strona · s. 3strona oryginału ↗
Czarny czwartek w Doniecku. Jeszcze jedna zabita ukraińska dusza
Слово Просвіти, №11 за 2014 рік
Marija OLIJNYK, m. Donieck
Kiedy wiec się zakończył, prorosyjscy bojownicy-separatyści przerwali obronę milicji, napadali, przewracali, bili wszystkich jak leci. Karetki nie nadążały z rozwożeniem nieprzytomnych ludzi do szpitali. Zwolennicy Rosji, Putina i „Berkutu” urządzili w centrum Doniecka prawdziwe krwawe jatki, okaleczyli pół setki osób. Wśród nich także koordynator Krasnoarmiejskiego centrum ukraińskiej duchowości i kultury „Dżereło” Maksym Potapczuk, któremu cegłą rozbito głowę, a po powaleniu na ziemię bito nogami. Do tej pory przebywa w szpitalu. Młodego ukraińskiego patriotę, donieczanina Dmytra Czerniawskiego, studenta 5 roku Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu im. Iwana Franki, zabito na centralnym placu Doniecka na oczach milicji. 5 marca 2014 roku skończył 22 lata. Zabito go za to, że stał pod narodową flagą, śpiewał hymn państwowy Ukrainy i bronił ludzi przed prorosyjskimi odmieńcami. Mama Dmytra opowiedziała, że prosiła go, by nie chodził na wiece, bała się stracić jedyne dziecko. Morderstwo wydarzyło się w autobusie milicji, do którego wpuścili kilkadziesiąt osób, aby ci mogli obronić się przed zdziczałymi mordercami z rosyjskim trójkolorem. Nieludzie na oczach milicji tłukli w autobusie okna, rzucali petardami i świecami dymnymi, truli gazem z pojemników, potem mordercy wdarli się do autobusu, zasztyletowali Dmytra, brutalnie pobili innych i spokojnie wyszli. A milicja nawet nie drgnęła! A w tym czasie wściekły, agresywny tłum wrzeszczał: „Na kolana, bandery!”, „Faszyści!”. Milicja namawiała garstkę naszych chłopaków, by uklękli i pokajali się. Te zdjęcia i wideo obiegły wszystkie światowe media. Jak się okazało, Dmytra sztyletem przebił kryminalny autorytet o pseudonimie „Kat”. Przez wszystkie lata ukraińskiej niepodległości donieczanom wbijano do głów, że jeśli faszyzm, to tylko ukraiński. Doszło do tego, że wystarczy zacząć mówić po ukraińsku albo przyjść z państwową flagą Ukrainy i już – jesteś faszystą. Dlatego ta wściekła kryminalno-rosyjska hołota jest gotowa zabić każdego pokojowo nastawionego człowieka z krzykiem „Faszysta!”, nie zastanawiając się, że to właśnie oni, gopnicy, są faszystami. Oto tak zasztyletowano młodego Ukraińca, człowieka, który wbrew panującemu władczo-wielkomocarstwowemu rosyjskiemu szowinizmowi Partii Regionów wyrósł na Doniecczyźnie na patriotę Ukrainy. Nikt już nie będzie w stanie zwrócić jedynego syna rodzicom, ale możemy pomóc przynajmniej materialnie. Oto numer karty jego matki Ludmyły w Prywatbanku nr 6762 4685 0316 7458. Przez lata niepodległości prorosyjska doniecka władza nie zmieniła się: jak była, tak i pozostała na wskroś przesiąknięta przerzutami wielkomocarstwowego szowinizmu. Ten władczy sowiet był i pozostaje nastawiony na zniszczenie wszystkiego, co ukraińskie: języka, kultury, historii. Separatyzm opiera się na sowiecko-kryminalnej mentalności i absolutnej ignorancji. Władcza piąta kolumna z Partii Regionów na Doniecczyźnie całkowicie kontroluje ideologiczną, edukacyjną, kulturalną i informacyjną sferę naszego życia. Rozpętanie separatystów, ataki na aktywistów Donieckiego Euromajdanu zaczęły się jeszcze 19 stycznia tego roku. Organy ścigania usunęły się od ochrony pokojowych obywateli i wszystko
Zrozpaczeni rodzice na grobie syna zakończyło się morderstwem i straszną jatką 13 marca przy pełnym przyzwoleniu władzy i milicji! W związku z tragicznymi wydarzeniami, które miały miejsce podczas pokojowego wiecu tego dnia, proukraińskie siły kilku organizacji zwróciły się do Donieckiej rady miejskiej z żądaniem sądowego zakazania szowinistycznych wieców jako przestępczych zgromadzeń, które zostały zapowiedziane na 15 i 16 marca 2014 roku pod państwowymi flagami FR. Ich cel jest oczywisty — rozpalanie waśni narodowościowych, wzywanie nieświadomych do obalenia ustroju państwowego Ukrainy, wyłapanie aktywnych uczestników wieców „Za jedyną Ukrainę” i bandyckie rozprawienie się z nimi. Prorosyjsko-kryminalne elementy przygotowują grunt pod wojnę domową. A swoje zbiegowiska przeprowadzają pod państwowymi flagami FR niezarejestrowane organizacje społeczne „Narodnoje opołczenije Donbassa”, „Oborona Doniecka”, „Patriotyczeskije siły Donbassa”. Kierują nimi z biura Donieckiej obwodowej organizacji Partii Regionów (bulwar Szewczenki, 2). Jeszcze jedna organizacja, „Donieckaja Riespublika” (zdjęta przez sąd z rejestracji, a wobec 5 kierowników otwarto sprawę karną z art. 109 i 110 KK Ukrainy za działania skierowane na obalenie porządku konstytucyjnego i zamach na integralność terytorialną Ukrainy), oraz partia Witrenko, KPU, „Russkij blok”, różnorodni kozacy i przyjezdni gopnicy z Rostowa już nie po raz pierwszy napadają na Doniecki Euromajdan, urządzając awantury z użyciem noży. Jednak Sąd Administracyjny odmówił Donieckiemu komitetowi wykonawczemu zaspokojenia marnego pozwu. Głównym argumentem w pozwie było to, że ci ośmiu wnioskodawców wieców ma przeciwne poglądy polityczne. W rzeczywistości w sądzie to zdementowali. W dniu pogrzebu Dmytra kryminalne zbiegowisko poszło szturmować SBU. Wybili okna, drzwi, wysunęli naczelnikowi ultimatum: w ciągu 24 godzin dostarczyć do Doniecka Gubariewa — i
Ofiary czarnego czwartku w Doniecku. Na pierwszym planie leży Dmytro Czerniawski. Poszli dalej szturmować zarząd milicji miejskiej, gdzie również w formie ultimatum zażądali wydania im Hubariewa oraz zwolnionego generała Romanowa. 16 marca sytuacja się powtórzyła, ale już z żądaniem referendum i znów — „wolność dla „ludowego” gubernatora Doniecczyzny Hubariewa”. A potem ludowi opolczeńcy zaczęli demolować, niszczyć pomieszczenia prokuratury obwodowej, wywieszając na niej zamiast flagi państwowej flagę Federacji Rosyjskiej i Donieckiej Republiki, potem to samo zrobili w obwodowym SBU, po drodze zajęli prywatne biuro firmy „Industrialny Związek Donbasu”, z którą powiązany jest przewodniczący Donieckiej Obwodowej Administracji Państwowej Serhij Taruta, i ruszyli znów na szturm Donieckiej Obwodowej Administracji Państwowej. 17 marca od godziny 12.00 znów szturm OAP. Sprawdziwszy, że nie było komunikatu o ich szturmie, próbowałam wyjaśnić w milicji, dlaczego nie aresztuje tych prorosyjskich kozaków i oprychów. „U nas wszystko pod kontrolą” — usłyszałam w odpowiedzi. Dopiero później dowiedziałam się, że cztery osoby — „aktywistów” wiecu z tej prorosyjskiej watahy (z Makiejewki, Gorłówki, Słowiańska), przyjmowała jakaś grupa robocza rady obwodowej pod kierownictwem zastępcy Donieckiej Rady Obwodowej Krawcowa, przewodniczącego stałej komisji Mykoły Zahorujki i kierującej sprawami Switłany Doneckowej. Tam odbywało się uzgadnianie ich wspólnych dalszych działań. I żadnych pytań dotyczących ich bezprawnych, przestępczych i kryminalnych działań. Prorosyjscy chuligani w Doniecku składają wniosek do władz lokalnych o przeprowadzenie swoich „wydarzeń” na placu Lenina, a w rzeczywistości przechadzają się ulicami, przy czym drogówka zamyka dla nich ulice zamiast ich zatrzymać. Włócząc się po Doniecku, straszyli ludzi, dzieci, dopuszczali się przestępstw kryminalnych, wzywając Putina do wprowadzenia rosyjskich wojsk. Miejscowi funkcjonariusze organów ścigania patrzyli na to wszystko przez palce, a rada miejska i obwodowa, która prawie w 100% składa się z członków Partii Regionów, przyjmuje tych prorosyjskich łobuzów, bez sprzeciwu spełniając ich ultimatum. Dlatego ci, którzy będą prowadzić śledztwo w sprawie krwawej rozprawy z pokojowymi demonstrantami, muszą dokładniej zbadać rolę donieckich władz w tych zamieszkach. Bo w rzeczywistości Dmytra zabijał nie tylko „kat” z zaostrzonym narzędziem w ręku, ale i sekretarz Donieckiej Rady Miejskiej Serhij Bohaczow. To on krzyczał o 700 nieistniejących „bojownikach Majdanu”, którzy jadą demolować nasze miasto; zabijał go deputowany ludowy Mykoła Łewczenko, który demonstrował swoją nienawiść do języka ukraińskiego i cynicznie oskarżał Ukraińców o faszyzm; zabijał go także przewodniczący Donieckiej Rady Miejskiej, który manipulując liczbami, przekazywał do mediów informacje, ile obwód przekazuje środków do budżetu państwa, „zapominając” powiedzieć, ile dotacji otrzymuje; zabijał go również odwołany ze stanowiska przewodniczący Donieckiej OAP Andrij Szyszacki, który 3 marca został wybrany przewodniczącym rady obwodowej. Partia Regionów pozwoliła chuliganom, uzbrojonym w pałki i zaostrzone narzędzia, spokojnie spacerować po mieście i pod pretekstem walki z „faszyzmem” bezkarnie bić ludzi. Zabijały go setki dziennikarzy prorządowych mediów, którzy nagłaśniali nonsensy władzy. Pedagodzy szkolni, którzy podczas wyborów stają się członkami komisji wyborczych i za kilkaset hrywien fałszują wybory na korzyść „panów życia”. To samo dotyczy części wykładowców uczelni wyższych… Wszyscy oni wnieśli swój czarny wkład w śmierć Dmytra, dlatego muszą odpowiedzieć, jeśli nie karnie, to przynajmniej moralnie. A póki co ukraińscy obywatele w Doniecku są świadkami i ofiarami samowoli, agresji, dzikiej złości, chamstwa i metodycznie celowej działalności wywrotowej przeciwko władzy w Kijowie. Korzystając z próżni informacyjnej, regionaliści zaczynają mobilizację swojego elektoratu pod fałszywie cynicznymi hasłami dotyczącymi zagrożenia ukraińskim faszyzmem. W tym pomagają im także rosyjskie kanały telewizyjne. Tak więc do trzech zabitych przez krwawy reżim Janukowycza w Kijowie z Doniecczyzny: Wołodii Naumowa, Iwana Pantelejewa, Serhija Bondariewa dołączyła jeszcze jedna niewinna młoda ukraińska dusza — zabity już za nowej władzy, ale przez ten sam reżim w Doniecku — Dmytro Czerniawski. Kto zdoła wreszcie zaprowadzić porządek na Doniecczyźnie? Pro-ukraińskie siły 13 marca 2014 roku poinformowały o przeprowadzeniu od godziny 18.00 na placu Lenina wiecu „Za zjednoczoną Ukrainę”. I chociaż innych zgłoszeń na ten czas tego dnia w to miejsce nie było, już od samego początku prorosyjscy aktywiści ze wstążkami św. Jerzego zaatakowali miejsce, gdzie zbierali się mieszkańcy Doniecczyzny pod flagami państwowymi. Otoczyli nas milicjanci, ale w trakcie wiecu prorosyjscy bojownicy obrzucali ludzi jajkami, woreczkami z kefirem, kamieniami, ziemniakami, używali gazu pieprzowego. Opętani bandyci krzyczeli: „Donbas-Rosja!”, „Putin!”, „Berkut!”, „Donbas-Krym-Rosja!”, „Faszyści!”, „Janukowycz!”… I wszystko to pod flagami państwowymi Federacji Rosyjskiej.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
