Strona · s. 14strona oryginału ↗
Stuletnie skrzypce ożyły
Слово Просвіти, №11 за 2017 рік
wyższe wykształcenie. We wrześniu 1938 roku do Tymofija Panasowycza przyjechał z Leningradu kompozytor Wiktor Tomilin, aby nagrać w jego wykonaniu rzadkie ukraińskie melodie ludowe i tańce oraz potrójnego kozaczka. Skrzypce, które zabrzmiały w galerii obrazów, w swoim czasie Tymofij Panasowycz podarował swojemu dwoturnemu bratu Zachariaszowi Josypowyczowi Hubie. Ten mężczyzna pracował jako regent chóru w cerkwi Mikołaja w Dykance. W jego rodzinie instrument przechowywano aż do chwili, gdy wnuki Zachariasza wyjechały z Dykanki. Następnie instrument trafił do muzeum ludowego, a potem do muzeum krajoznawczego. Oczywiście czas zrobił swoje. Gryf popękał, a drewno zaatakował szaszil. Dlatego trzeba było szukać konserwatora, który przywróciłby skrzypce do życia. Za tę niełatwą pracę wziął się znany połtawski mistrz Jurij Bernadskyj, który ma już 90 lat. Połtawianie marzą o tym, by zanim skrzypce ponownie zajmą zaszczytne miejsce pod szkłem w Dykańskim Muzeum Krajoznawczym, jeszcze raz zabrzmiały w rękach jednego z znanych połtawskich skrzypków w wielkiej sali.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
