Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 8strona oryginału ↗

POKOCHAJCIE SZCZERYM SERCEM...

Слово Просвіти, №12 за 2004 рік

„idealnej wspólnoty”, nie dostrzegając w nim modelu takiego wyższego stopnia rozwoju etnicznej państwowości, jakim jest narodowe społeczeństwo obywatelskie. Proroczą genialność Szewczenki potwierdził przebieg współczesnego ukraińskiego narodotwórstwa, które rozpoczęło się zgodnie właśnie z jego przesłaniem-testamentem „I umarłym, i żywym...”. Wszak po nieuchronnym rozpadzie Imperium Rosyjskiego pod nazwą Związek Radziecki dość zdenacjonalizowana i zrusyfikowana terytorialnie ukraińska wyższa elita urzędnicza byłej imperialnej administracji kolonialnej (a inna została już prawie w całości wyniszczona przez rosyjski bolszewizm) zaczęła „budować” państwo ukraińskie. Tak jak przewidywał T. H. Szewczenko. Lecz ponieważ postsowiecka elita przyłączyła się do idei państwa ukraińskiego przede wszystkim dla własnego przetrwania, aby nie zostać krwawo odsuniętą od władzy przez naród ukraiński w osobie gwałtownie powstałego potężnego masowego Ludowego Ruchu Ukrainy na rzecz przebudowy i samostanowienia narodowego, to i budowała ona to państwo dla siebie, administracyjno-nomenklaturowo-skorumpowane, pod swoją małorosyjską istotę, dążąc za wszelką cenę do zakonserwowania go jedynie jako odłamka Imperium Rosyjskiego, nie dopuszczając do przejścia kraju od pierwszego — małorosyjskiego, do drugiego — właściwie ukraińskiego etapu narodotwórstwa. Z tego powodu odbywa się teraz ostra, ukierunkowana na zmianę orientacji walka polityczna na szczytach władzy między starą pro-rządową małorosyjską elitą („Za jedyną Ukrainę”) a opozycyjną nową ukraińską elitą („Nasza Ukraina”). Na tym drugim etapie etnonarodotwórstwa znacznie rosną rola i zasługi Szewczenki, który zaszczepił w świadomości Ukraińców rozumienie Rosjan jako odmiennego etnosu, który — wraz z własnymi renegatami — przyczynił się do zniekształcenia życia społeczno-politycznego, duchowego, a nawet rodzinno-bytowego Ukraińców. Aktualne pozostaje ogłoszone przez Szewczenkę credo ochrony języka ukraińskiego (dziś już nawet na szczeblu państwowym) przed rusyfikatorskim naporem cynicznego, patriarchalnego „języka”, który demoralizował mentalność matriarchalnych Ukraińców, dla których najstraszniejszym przekleństwem było „kat twojej mamie”: …Wielkimi uczynię tych małych niewolników niemych! Ja na straży przy nich postawię Słowo. Właśnie z nim, ze Słowem Szewczenki, powstaliśmy jako naród ukraiński, z nim przetrwaliśmy w głodowe lata rosyjsko-bolszewickiego ludobójstwa, — z nim w końcu powstaniemy także jako narodowe ukraińskie społeczeństwo obywatelskie. Walczmy — zwyciężymy! Leonid KLYMCZUK, przewodniczący korosteńskiej organizacji Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta”, obwód żytomierski. OBSERWACJE Zdjęcie H. Oborskiej „Kobziarza”. Chociaż nie, „Kobziarzy” było tam wiele, ale w języku angielskim. Zbiór ukraińskich poezji w języku angielskim wydany w Kijowie w 2001 roku w ramach serii-projektu „Arcydzieła Szewczenki w językach świata”. W przedmowie Mykoły Sławinskiego powiedziano, że ten projekt jest poświęcony 200-leciu od dnia urodzin Kobziarza, czyli będzie trwał do 2014 roku i do tego czasu planuje się wydać poezję Szewczenki w wielu językach świata. Tak, póki co nie obficie (delikatnie mówiąc) prezentowane są utwory Szewczenki w naszych księgarniach. Jakby nie było żadnego „-lecia”. Chociaż być może sytuacja jeszcze się zmieni. Niedawno Rząd polecił Państwowemu Komitetowi Radia i Telewizji zapewnić wydanie pełnego zbioru utworów i zbioru poetyckiego „Kobziarz” Szewczenki w ciągu 2004 roku i rozpowszechnić go w bibliotekach systemu Ministerstwa Oświaty oraz Ministerstwa Kultury. Kateryna TARCZEWSKA DIASPORA Wałerij Semenenko, przewodniczący rady Towarzystwa Kultury Ukraińskiej „Sławutycz”, Wasyl Antoniw, prezydent Towarzystwa Miłośników Muzyki Ukraińskiej, zasłużona artystka Ukrainy i Rosji Hałyna Czornoba, przewodnicząca Organizacji Ukraińskiego Ruchu Narodowego Wiktor Humeniuk. Kwiaty pod pomnikiem Tarasa Szewczenki złożyli także Nadzwyczajny i Pełnomocny Ambasador Ukrainy w Federacji Rosyjskiej Mykoła Biłobłocki, ukraińscy dyplomaci, pracownicy Centrum Kultury Ukrainy w Moskwie. Jurij KONONENKO

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn