Strona · s. 6strona oryginału ↗
PIELĘGNUJMY JĘZYK OJCZYSTY!
Слово Просвіти, №12 за 2005 рік
REPLIKA
NIEPOKOJĄCE
Hnat BIŻYK, m. Nowa Kachowka
TRADYCJA
FORUM
dziś jeszcze nie utwierdził się w tym statusie. I naszą ze wszystkimi świętą sprawą jest doprowadzenie do tego, aby nasz język rozwijał się, wzbogacał, znajdował ścieżkę do serca każdego obywatela państwa ukraińskiego i, w końcu, rzeczywiście stał się językiem państwowym”. Przed przyszłymi pedagogami wystąpił znany ukraiński poeta, członek Narodowego Związku Pisarzy Ukrainy, autor pięciu tomików poetyckich Wasyl Waskan. Z właściwym sobie patosem i humorem, uniesieniem i serdecznością poeta przeczytał kilka swoich wierszy: o pogrzebie starego nauczyciela i pięknie rodzinnego kraju, miłości do Ojczyzny i własnej matki, o najskrytszym na świecie uczuciu — miłości. Zabrzmiały pieśni do słów W. Waskana w wykonaniu śpiewaka i kompozytora, zasłużonego artysty Ukrainy, wykładowcy katedry muzyki Iwana Derdy. Zachwyciła wymagających słuchaczy oryginalnym czytaniem wiersza „Mówił mi pewien świętoszek” studentka II roku Maria Fracewir. Do zastanowienia się nad losem języka ojczystego, jego przeszłością, a zwłaszcza przyszłością, skłoniły uczestników święta szczere, serdeczne wystąpienia studentek Tetiany Bartasz, Tetiany Myroniuk, Inny Odynak, Julii Unhulskiej, Ludmyły Maniuk, Lubawy Hulej, Ludmyły Chimjak, Marii Dowhaniuk, a także pieśni w wykonaniu studentów katedry muzyki. Ze słowem wdzięczności do organizatorów i uczestników święta zwrócił się pełniący obowiązki dziekana wydziału pedagogicznego, doktor nauk filologicznych, docent I. M. Zwarycz. Zakończyło się tradycyjne na wydziale pedagogicznym święto języka ojczystego pieśnią „Szanujmy język”.
niechęć i rozłam, przepełnia czarę cierpliwości i upokorzenia narodu. Nas nic nie powinno wiązać z obcym idolem, który znęcał się nad naszą godnością, podkreślał naszą niższość. W tym czy innym stopniu O. Morozem wciąż włada ideologia leninizmu. On, w odróżnieniu od naszego Prezydenta, jest zakodowany ideami leninizmu i nijak nie może uwolnić się od tego zgubnego ciężaru, nie chce pogodzić się z faktem idei ukraińskiej, bo nieprzezwyciężona inercja zrodziła w nim niechęć do spojrzenia prawdzie w oczy. Nie można żyć iluzjami, oszukiwać siebie i swój naród. Moim zdaniem, mówienie o nadaniu językowi rosyjskiemu statusu oficjalnego nie ma żadnej potrzeby. To rzeczy wyssane z palca. Ten hałas wszczynają siły antyukraińskie. Nie ma problemu języka rosyjskiego, jest problem funkcjonowania państwowego języka ukraińskiego. Dziś najważniejsze — zatrzymać szeroko zakrojoną ofensywę informacyjną na język ukraiński, ochronić go przed ukrainofobami, przed zalewem rosyjskojęzycznych programów kulturalno-rozrywkowych i konkursów.
Corocznie na święto języka ojczystego największą aulę wydziału pedagogicznego Czerniowieckiego Uniwersytetu Narodowego imienia J. Fedkowycza wypełniają radośni, podniośle wzruszeni studenci, wykładowcy, pracownicy. Natchnienie i uroczyście brzmiał w uciszonej auli głos prowadzącej święto, studentki I roku Ludmyły Antoniuk: „Wiele tajemnic jest na świecie, a jedną z największych pośród nich — jest język. Od wczesnego dzieciństwa aż do głębokiej starości człowiek jest nierozerwalnie związany z językiem. Język czyni człowieka niezwyciężonym w poszukiwaniach prawdy. Za pomocą języka przenikamy w myśli i uczucia, które poruszały ludzi na tysiąclecia przed nami. Słowo — to najwierniejszy posłaniec z przeszłości i teraźniejszości w przyszłość. Dzięki jego potędze nie zamula się ludzkie doświadczenie. To skrytka mądrości i nieśmiertelności narodu”. Myśli poetki Wiry Worsyło o języku ojczystym, wyrażone w formie poetyckiej, natchnienie przekazała studentka II roku Jewhenija Fracewir: Wiele na świecie jest skarbów cudownych, Lecz najcenniejszy w całym świecie skarb — Prahistoryczny ukraiński język, Co zachował wszystkich er tajemny skarb. Zwracając się do studentów, kierownik katedry pedagogiki i metodyki nauczania początkowego, doktor nauk pedagogicznych, profesor S. Rusnak podkreślił: „I choć ponad piętnaście lat temu język ukraiński otrzymał status państwowego, i choć znany działacz państwowy i polityczny Iwan Ohijenko jeszcze w połowie lat 30. XX wieku sformułował obowiązki językowe Ukraińców, nasz język jeszcze
Iwan BONDARENKO, wieś Werbiwka, obwód czerkaski
jaką szkodę wyrządzi przyjęcie jego propozycji budowaniu państwa, ale także to, że morozowcy przypisują sobie wielkie zasługi w zwycięstwie Wiktora Juszczenki. A my na miejscu doskonale wiemy, że zasługi te są minimalne, bo wszyscy, którzy w pierwszej turze głosowali na Moroza, w drugiej turze (a tym bardziej podczas powtórnego głosowania) wszyscy bez wyjątku zagłosowali na Janukowycza, bo słuchali już nie Moroza, a komunistów.
Switłana ROMANIUK, kandydat nauk pedagogicznych, Hryhorij ZASŁAWEC, dziennikarz, m. Czerniowce
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
