Strona · s. 7strona oryginału ↗
NA ZIEMI MAŁANIUKA
Слово Просвіти, №12 за 2005 рік
Właśnie wróciłem z Kirowohradu ze sprawozdawczo-wyborczej konferencji obwodowego zjednoczenia towarzystwa „Proświta” i przeglądam książkę artykułów, wywiadów, rozważań Switłany Oreł „Biada tym, którzy zło nazywają dobrem…” (Kirowohrad, 2004). Co niepokoi nietuzinkową dziennikarkę, która zgodziła się stanąć na czele kirowohradzkiej organizacji obwodowej „Proświty”? Poprzedni przewodniczący obwodowej „Proświty” z powodu obciążenia obowiązkami służbowymi (zastępca dyrektora Instytutu Kształcenia Podyplomowego) nie mógł poświęcać wystarczającej uwagi pracy Towarzystwa. Zresztą czasy były niełatwe. Mniej więcej w połowie rejonów obwodu komórki „Proświty” zaprzestały działalności. A praca, która trwała, sprowadzała się głównie do czytania wykładów. Delegaci konferencji poruszali wiele problemów, które nie mogą nie niepokoić świadomych ludzi. Jeśli kierownik placówki oświatowej w Kirowohradzie przed odczytaniem dokumentu rządowego bluźnierczo przeprasza słuchaczy: „Przepraszam, będę czytać w języku ukraińskim” — to czyż to jest normalne? Biblioteki, którym udało się przetrwać, nie są uzupełniane nową literaturą ukraińską — brak środków. A nierzadko pomieszczenia biblioteczne są „prywatyzowane” przez struktury biznesowe. Środki masowego przekazu, w szczególności telewizja, nie wychowują obywateli w poczuciu godności narodowej i ludzkiej, a wręcz przeciwnie, kultywują rozwiązłość, okrucieństwo, negatywnie wpływają na rozwój moralny młodzieży, narzucają obcy język. Zaprowadzenie tu porządku to sprawa państwa. Tak samo, jak i to, by wesprzeć wydawanie ciekawych książek artystycznych i popularnonaukowych dla dzieci w przystępnych cenach. Do tej pory, w czternastym roku ukraińskiej niepodległości, ulice, place miast nazwane są imionami antyukraińskich działaczy reżimu totalitarnego, właściwie imionami zbrodniarzy, stoją im pomniki — uczyniła je nienaruszalnymi dotychczasowa władza. Czy tak będzie dalej? Konferencja podjęła decyzję o utworzeniu komisji, która argumentowanie domagałaby się zmiany nieukraińskiej nazwy głównego miasta obwodu. Pomarańczowa rewolucja pokazała: ludzie nie chcą żyć tak, jak żyli dotychczas, Ukraińcy poczuli się gospodarzami na tej ziemi. Dlatego siły narodowo-demokratyczne muszą ściślej się jednoczyć i wymagać od nowo utworzonych organów władzy szanowania praw narodu ukraińskiego. I jest to przede wszystkim zadanie „Proświty”, której komórki powinny być w każdym mieście, w każdej wsi. Poprzedniego przewodniczącego obwodowej „Proświty” Andrija Iwankę, który posiada duże doświadczenie w pracy administracyjnej, konferencja rekomendowała na stanowisko zastępcy przewodniczącego Kirowohradzkiej Administracji Obwodowej do spraw humanitarnych. Ten blok dla budowy ukraińskiego państwa demokratycznego, dla utwierdzenia społeczeństwa obywatelskiego ma bodaj największe znaczenie. A na przewodniczącą obwodowej organizacji „Proświty” jednogłośnie wybrano Switłanę Oreł. To nie jest obojętna i nie jest bierna osoba. I nie ma wątpliwości, że kierowane przez Switłanę Oreł obwodowe zjednoczenie „Proświty” będzie prowadzić aktywną pracę w już wcześniej wyznaczonych przez nią kierunkach. Bo któż, jeśli nie „Proświta”? Iwan JUSZCZUK, członek Zarządu Głównego Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. T. Szewczenki
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
