Strona · s. 6strona oryginału ↗
DOBRA TRADYCJA MŁODZIEŻY Z BIAŁEJ CERKWI
Слово Просвіти, №12 за 2007 рік
ŚLADEM WYDARZEŃ Kostiantyn KLYMCHUK, „Młoda Proświta” Każdy naród pielęgnuje pamięć historyczną, tworzy sztukę, która wchłania doświadczenia pokoleń, oraz język ojczysty. Właśnie dlatego w Białej Cerkwi utrwalono tradycję — świętowanie Dnia Ukraińskiej Państwowości. Białocerkiewska „Młoda Proświta” zorganizowała święto w uroczysku Boża Góra. Wydarzenie „Źródła ukraińskiej państwowości” było poświęcone wybitnym, przy tym decydującym o losach ludzi i całych narodów, mimowolnie przychodzi na myśl szewczenkowskie „nieludzie”. I jak szlachetnie prezentują się na ich tle zwykłe dzikie zwierzęta, w których wielki uczony, książę Piotr Kropotkin znajdował zalążki instynktów społecznych i… moralności. Właśnie tak. Bo zwierzęta nie żyją dla siebie — nie mają wewnątrzgatunkowej walki, a istnieje wzajemna pomoc. Jest tylko walka o przywództwo, i to nie na śmierć, a dla życia populacji. Zwierzęta własnej populacji pomagają sobie nawzajem i dzięki temu utrzymują się w swojej niszy życiowej (jeśli istota ludzka tam nie wtargnie). Tylko w ludzkich populacjach coraz mniej miejsca pozostaje na wzajemną pomoc i zalążki moralności. Totalna plaga ciemnej natury istnienia dla siebie wypiera duszę z przestrzeni życiowej tego świata, a ona osierocona i zdezorientowana szuka swojej izby ducha w swoim ochronnym ciele. Bo tylko dusza pragnie żyć dotąd zapomnianym twórcom państwowości i bohaterom ukraińskiej ziemi. Zebrano również środki na fundusz odbudowy ukraińskiej stolicy hetmańskiej Baturyn, zniszczonej przez współpracownika moskiewskiego cara Piotra I, Aleksandra Mienszykowa. Niełatwo jest zaczynać nową sprawę, jeszcze trudniej ją kontynuować, zwłaszcza w warunkach sceptycyzmu, a czasem i otwartego niezrozumienia. Młodzież musi stać się tą siłą, która nie pozwoli obrócić koła historii w przeciwnym kierunku i nie odda niepodległości, zdobytej krwią poprzednich pokoleń. sobie. I w końcu całe życie ludzkie to droga duszy do samej siebie. Życie jest wszechjedyne i różnorodnie niepowtarzalne. Jest w jego nieskończonym nurcie i to, co przemijające, i to, co wieczne. I tylko żyjąc sama w sobie, człowiek znajduje swoje oparcie w ponadczasowym strumieniu ducha przez własne serce. I tylko przez serce człowiek odkrywa dla siebie swój własny świat i światy innych ludzi. I mądrym sercem pojmuje, że żyje we wszystkich wymiarach czasowych jednocześnie. Bo życie to właśnie chwila pulsowania wieczności z przeszłości w przyszłość. I za każdą zmarnowaną przez bezduszność, chciwość, pasożytnictwo, zabobony i obłudę chwilę niepowtarzalnego życia będą płacić nasze nieśmiertelne dusze. Bo czym jest radość i szczęście, kiedy w ciemnych nagromadzeniach materialnego, którego obecność mogą odczuwać tylko szczęki i chciwe pazury, marnieje w beznadziei zapomniany i wycieńczony duch. Agonia konsumpcjonizmu
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
