Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 10strona oryginału ↗

Uhonorowanie Wielkiego Kobziarza oraz jego matki

Слово Просвіти, №12 за 2007 рік

skiej zdolności do bycia wdzięcznymi za nieśmiertelne dziedzictwo ich Tarasa. Zwycięsko brzmiały młodzieńcze głosy, srebrem dźwięczały dzwoniące bandury. Wstrzymując oddech, słuchali ludzie słowa Tarasa, które, rozpostarłszy skrzydła, wzlatywało w niebieski błękit, niosąc radość wysokiej sztuki całemu światu. Odłamywali ludzie kawałki korowaja, życząc królestwa niebieskiego i matce Katerynie, i jej synowi Tarasowi. Potężnie i majestatycznie zabrzmiały struny i szeroko oraz swobodnie popłynęła w wykonaniu młodzieżowego chóru pieśń „Ryknie i jęknie Dniepr szeroki”, a za nią „Testament”. Powoli wchodzili ludzie schodami od mogiły do muzeum, gdzie czekała treściwa, ciekawa wycieczka. Potem odbył się niewielki koncert stritiwskich bandurzystów. Pocieszył obecnych wirtuozowską grą także rodzinny duet „Łaska natchnienia” Iryny Hołowacz (skrzypce) i Dmytra Hołowacza (fletnia Pana). Z duszą zaśpiewał Wasyl Bujnarowski kozacką balladę przy własnym akompaniamencie staroświeckiej bandury (bandurzysta-wykonawca, sam także wytwarza instrumenty muzyczne). W drodze do Kijowa przez pewien czas każdy pozostawał sam na sam ze swoimi myślami, a potem rozbrzmiała pieśń, i jakich to tylko pieśni nie wyśpiewali młodzi banduryści. Wszyscy wiedzieli — święto trwa, bo na dzieci czekał koncert Narodowej Kapeli Bandurzystów pod batutą ludowego artysty Ukrainy Mykoły Hwozdia. Pomimo wielkiego nasycenia programu wydarzeń z uhonorowania pamięci Tarasa Hryhorowycza Szewczenki i dobra nad złem, prawdy nad krzywdą. Matka Wrytry-Strażnika — Danu, bogini pierwotnych wód, z których tworzył się uporządkowany, ułożony i sprawiedliwy świat, była najwyższym bóstwem w tamtych dawnych czasach, kiedy świat wyobrażano sobie jako jedyny, jeszcze nie podzielony na Niebo i Ziemię. Wedyjska Danu — matka tak zwanych asurów, którzy uważani są za starszych braci bogów-dewów. Główny asur w wedach — Wrytra, a główny dew, czyli bóg — Indra. Starszeństwo asurów nad dewami oznacza, że asury — to pierwotni bogowie, a dewy — późniejsi. Czyli asury należą do czasów matriarchatu, a dewy — patriarchatu. Na tym micie zbudowane są fabuły obu staroindyjskich eposów — „Mahabharaty” i „Ramajany”, z niego powstał staroindyjski teatr i, należy sądzić, ukraiński wertep. Ten mit — to swoisty scenariusz, który odtwarza przednoworoczną krytyczną chwilę, kiedy kosmos przebywa w pierwotnym chaosie. I specjalny rytuał ma przywrócić ład na świecie, powtórzyć wszystkie etapy jego powstawania.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn