Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 11strona oryginału ↗

NASZA KSIĄŻKA

Слово Просвіти, №12 за 2007 рік

ki? Praktycznie żadnego programu literackiego… — Tutaj też nie ma tajemnicy. Wszyscy generalni producenci reagują na codzienne profesjonalne „pomiary”. Z nich widać, że ranking programu politycznego, powiedzmy, wynosi 1,26, a literackiego — 0,003. Więc jaki czas antenowy przyciągnie reklamodawców? Pytanie nie jest retoryczne… Mimo wszystko to przebiegła statystyka. Program o książkach nigdy nie będzie miał wysokiego rankingu. I nie tylko na Ukrainie. Jest on niski także w Europie. Ale kiedy w Niemczech Reich-Ranicki prowadził swój „Kwartet literacki”, był to program na poziomie bestsellera. Rankiem książki, o których mówił autor „Kwartetu literackiego”, były błyskawicznie wykupywane. Właściciele księgarni, znając wcześniej temat programu, zamawiali odpowiednią produkcję. To nie oznacza, że Ranicki miał wyższy ranking niż debaty polityczne, na przykład ze Schröderem. Ranking pozostawał stabilnie niski. Ale na Zachodzie rozumieją, że realnie czyta jedna osoba na dziesięć… A poważny czytelnik — jeden na sto, a nawet na tysiąc. Jeśli natomiast iść za logiką naszych producentów, to trzeba być uczciwym: najwyższe wskaźniki u nas miałyby programy pornograficzne. — Nawet jeśli odważą się na program literacki, to dla tego samego rankingu „wypuszczą” go w otwarcie popowej formie… — Nie wszystko to, co uważamy za pop, jest złe. Zresztą, wolałbym nazywać to bardziej neutralnym słowem — moda. Żyjemy w świecie mody i nie mamy prawa jej ignorować. Choćby utwór był nie wiadomo jak utalentowany, jeśli nie będzie pozycjonowany w kontekście mody, to nic z tego nie wyjdzie. Należy brać to pod uwagę. Reszta zależy od kunsztu i profesjonalizmu. — Konstantynie, a dlaczego Pan tak nie lubi Związku Pisarzy? — Ja nie lubię? Dlaczego to ja nie lubię… Ja po prostu widzę jego dzisiejsze miejsce i rolę w społeczeństwie. Pisarze przyzwyczaili się z jakiegoś powodu uważać siebie za bojowników… O sprawiedliwość, prawa polityczne itd. W związku z tym literatura zajmuje drugi plan. Do walki o prawa polityczne są inne organizacje — partie. Nie chodzi mi o to, że twórcy nie powinni reagować na wydarzenia polityczne, ale ich głównym zadaniem jest literatura. Celem Związku Pisarzy jest dotarcie do czytelnika ze swoimi książkami. Wydawnictwa, promocja i walka o to, żeby ludzie w tym kraju nie zapomnieli samego procesu czytania. A reakcja na Janukowycza, Azarowa czy Juszczenkę — to sprawa drugorzędna. Rozmawiała Ulana HLIBCZUK W XIX w. F. Nietzsche ogłosił „śmierć Boga”, a w XX w. A. Malraux w „Antymemuarach” pisał, że dramat naszego pokolenia polega nie na tym, że umarł Bóg, a na tym, że umarł człowiek. Oznacza to ostateczne zwycięstwo uproszczonego wariantu pozytywizmu — scjentyzmu, który utwierdził się w fenomenie ekonomizmu. Jeśli wcześniej scjentyzm i humanizm jako dwie formy były ze sobą powiązane, „współbrzmiały”, odbijały się jedna w drugiej, to teraz epoka coraz bardziej staje się jednowymiarowa, ponieważ znika zwykły obraz człowieka, wyhodowany przez filozoficzne ideały antyku, renesansu, religii chrześcijańskiej. „Trzecia natura” życia człowieka stała się na tyle determinująca, że dawne wielkie osiągnięcia człowieka samego poczucia duchowego, dusza, myśli, wiedza, mądrość, serdeczność — są postrzegane jako natrętni biedni krewni albo nawet obcy, których trzeba wygnać ze świątyni.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn