Strona · s. 7strona oryginału ↗
KONTEKST
Слово Просвіти, №12 за 2008 рік
Bóg i Ukraina! Takie było hasło Hryhorija Skoworody. W sferze edukacji idziemy nie w tę stronę, wydajemy miliardy hrywien na oświatę, a wychowujemy duchowych inwalidów. Treść edukacji wymaga pilnej reformy na podstawach światopoglądu i ideologii trzeciego tysiąclecia. Mamy nowocześnie myślących pedagogów, ale ich idee i inicjatywy tłumi APN. Wszystkie nasze podręczniki i pomoce napisano w duchu marksistowsko-leninowskiego materialistycznego światopoglądu. Proponujemy zamiast nauki o społeczeństwie, istmatu, diamatu, naukowego komunizmu, których uczono w tamtym państwie, zamiast skrajnie wypaczonego marksistowsko-leninowskiego światopoglądu wprowadzić w takim samym wymiarze kurs „Podstawy światopoglądu trzeciego tysiąclecia”. Od przedszkola aż po zakończenie uczelni wyższej uczyć młodzież adekwatnie rozumieć świat, realnie myśleć, właściwie się orientować, kierować się normami, zasadami i moralnymi prawami Biblii oraz doświadczeniem ludzkości, uczyć znajdować swoją niszę we Wszechświecie, swoje przeznaczenie w twórczym procesie światotwórstwa, aby w pełni się zrealizować. Pedagogika podkreśla wychowanie rodzinne. To logiczne, ale co się stało z naszymi rodzinami — ogniwami państwa? Ile rozwodów, przemocy domowej, pijaństwa i tym podobnych! Rodziców też trzeba przewychowywać, a dzieci ratować przed wulgaryzacją i sprofanowaniem dusz. Trzeba tak postawić sprawę nauczania i wychowania, aby dzieci wychowywały zepsutych rodziców. W świetle nowej ideologii radykalnych zmian wymagają środki masowego przekazu. Lecz chyba największych zmian wymaga Ustawa Zasadnicza. Konstytucja państwa trzeciego tysiąclecia powinna stać się konkretnym wyrazem i praktycznym wcieleniem światopoglądu i ideologii trzeciego tysiąclecia. Obecną Konstytucję opracowywano na podstawach sprzed dwóch stuleci — demokracji i wolności, bez uwzględnienia duchowego, moralnego i psychologicznego stanu społeczeństwa. Była to Konstytucja dla zepsutego parlamentu, a nie dla narodu; naród jej nie czytał i nie przyjmował. Jest ona bezideowa, przesiąknięta mieszczańskim duchem, dlatego państwo nie stało się żywym, zdrowym organizmem, w którym każda komórka — człowiek — znajduje się na swoim miejscu i wypełnia swoje, a zarazem ogólnopaństwowe funkcje. Dziś państwo to rozproszona, niczym niezjednoczona struktura. Czym jest warty artykuł 3: „…nie dopuszcza się ustanawiania obowiązkowych przekonań i światopoglądu…” Czy autorzy artykułu rozumieją, że te słowa przekreślają całą Ustawę Zasadniczą i czynią ją niezdolną do działania? Konstytucja powinna zapewnić wysoką moralność społeczeństwa na podstawie prawnej. Prawa moralności są najwyższymi prawami, a ich przestrzeganie powinna gwarantować Ustawa Zasadnicza. Naród musi wiedzieć, że cierpi z powodu amoralności władzy i społeczeństwa. Amoralność jest główną przyczyną chaosu, nieładu i bezwładu. Ukraiński przełom powinien stać się przełomem w sferze ducha, wysokiej moralności i kultury. Silne państwo to państwo moralnie niehańbiące!
s. 9 · strona oryginału ↗
W Ługańsku, w rejonach swatowskim, antracytowskim, nowopskowskim i perewalskim obwodu Szewczenkowskie dni obchodzono szeroko i uroczyście. Zwłaszcza na Swatowszczyźnie, dzięki staraniom działaczy Proświty Wołodymyra Prosina, Jewhena Dziuby i Iwana Nyzowego, uroczystości ku czci Wielkiego Kobzarza rozpoczęły się już 5 marca. Poeta Iwan Nyzowy wystąpił ze swoimi wierszami w szkołach miasta Swatowe, we wsiach Hončariwka, Mańkiwka, Swystunriwka. Uczniowie i ich nauczyciele bardzo życzliwie przyjmowali patriotyczną poezję Iwana Nyzowego, przepojoną duchem kozackim. Swystunriwskiej szkole ogólnokształcącej podarowano biblioteczkę książek. W centrum obwodu 9 marca po raz pierwszy z wielkiego telebimu na centralnym placu Ługańska, z inicjatywy obwodowych władz wykonawczych, transmitowano utwory Wielkiego Kobzarza, wykonywano pieśni do jego wierszy. Przedstawiciele obwodowych i miejskich władz Ługańska, społeczności złożyli kwiaty pod pomnikiem Tarasa Szewczenki. Nawet wiadomi władcy z Partii Regionów deklarowali nie tylko swoją miłość do Kobzarza i ukraiński patriotyzm, ale także potrzebę kształtowania tych uczuć u młodego pokolenia na przykładach z życia i twórczości Tarasa Szewczenki. W odświętnie przystrojonej czytelni Ługańskiego Ukraińsko-Kanadyjskiego Centrum „Odrodzenie” zorganizowano wystawę rzadkich wydań utworów Wielkiego Kobzarza, oryginalny wybór materiałów o genialnym Ukraińcu z periodyków diaspory, wystawę etnograficzną gospodarczych przedmiotów z gliny i drewna z różnych zakątków kraju. W takiej atmosferze rozpoczął się tradycyjny obwodowy konkurs uczniów „Szewczenko w moim sercu”. Utwory Kobzarza czytało ponad sześćdziesięciu konkursantów różnych grup wiekowych — zwycięzcy konkursów strefowych, którzy przedstawili także własną twórczość o nim. Wśród uczestników było wielu chłopców, którzy deklarowali, że „Kobzarz” Szewczenki jest potrzebny w każdej ukraińskiej rodzinie. Rozbrzmiewały również uczniowskie wiersze poświęcone Tarasowi Szewczence. Jury wyłoniło najlepszych wykonawców. Zostali nimi Anastazja Dubyńska, Jehor Michajłow, Diana Biriowa, Elwira Dowhopołowa, Julia Krasnonosowa. Szczególne wrażenie wywarł występ uczennicy Szkoły Średniej nr 17 Kateryny Terticznej, która recytowała wiersz „W naszym raju na ziemi…” w towarzystwie bandury, na której grała jej nauczycielka Alla Kustowa. Osobno wyróżniono Marię Ternowską, która już drugi rok z rzędu czytała własne wiersze poświęcone Wielkiemu Kobzarzowi. W starszej grupie wiekowej wyróżnili się uczniowie Uspeńskiego Gimnazjum nr 1, Biłowskiego Gimnazjum im. M. Rudenki rejonu ługińskiego, Rebrykiwskiej ogólnokształcącej szkoły rejonu antracytowskiego, Artemiwskiego i Oleksijiwskiego gimnazjum rejonu perewalskiego. Zachwyt wzbudziło wykonanie wiersza „Święty Taras” przez ucznia Uspeńskiego Gimnazjum Jarosława Bitiukowa, lokalnego poety, nauczyciela-emeryta W. Storożewa oraz recytacja fragmentu poematu „Sen” T. Szewczenki przez ucznia Szkoły Średniej nr 44 w Ługańsku Romana Głebowa. Właśnie im jury przyznało pierwsze miejsca. Nagrodami za autorskie utwory o Tarasie Szewczence uhonorowano uczennicę Biłowskiego Gimnazjum im. M. Rudenki Tamiłę Doroszenko oraz uczennicę Szkoły Średniej nr 16 Jelenę Kolesnikową. Wiersz Eleny Kolesnikowej „Ukraina za 20 lat”, poświęcony Szewczence, artystka Ługańskiej Obwodowej Filharmonii Wiktoria Czekunowa włączyła do swojego repertuaru. Wszystkich uczestników konkursu uhonorowano upominkami Ługańskiego Obwodowego Zjednoczenia „Proświty”. Na święcie wystąpili przewodnicząca obwodowego zjednoczenia proświatowskiego W. Semystiaha oraz jego sekretarz odpowiedzialny D. Tymoszewska. Już drugi rok z rzędu, dzięki wsparciu Zjednoczonego Ukraińsko-Amerykańskiego Komitetu Pomocy Humanitarnej, Ługańskie Obwodowe Zjednoczenie „Proświty” nagradza zwycięzców i laureatów tradycyjnego konkursu recytatorów poezji Wielkiego Kobzarza wycieczką do miejsc szewczenkowskich w Kijowie i Kanowie, przypadającą na Dzień Pochowania Tarasa Szewczenki.
Centrum prasowe Ługańskiego Obwodowego Zrzeszenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa «Proświta» im. Tarasa Szewczenki
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
