Strona · s. 7strona oryginału ↗
KOLEJNY KONKURS BEZ CELU?
Слово Просвіти, №12 за 2008 рік
Fot. Oleś Dmytrenko
forum. Jeśli to forum ma służyć dobru naszego społeczeństwa, to językiem takiego forum powinien być język państwowy, a nie chiński czy angielski albo inny powszechny język świata, w tym rosyjski. Oczywiście uczestnikom gwarantuje się prawo wyboru języka wystąpienia, z zapewnieniem tłumaczenia na język danego forum. Jednak organizatorzy określili językami forum ukraiński i rosyjski, choć prace można składać w dowolnym języku, więc rosyjski jest de facto postrzegany jako drugi język państwowy. Najwyraźniej do organizatorów projektu jeszcze nie dotarły znane wszystkim wyjaśnienia Konstytucyjnego Sądu dotyczące dubbingowania filmów ani normy prawne o statusie języka państwowego, stare jak nasza niepodległość. Również Krajowa Rada ds. Telewizji i Radiofonii nie zdąża zauważyć nieprawidłowości. Nasuwa się pytanie: po co i dla kogo ten konkurs? Może dla reszty świata i sąsiedniego państwa, a my tylko wynajmujemy swoje stołeczne terytorium? Czy jest co pokazać z produktem całkowicie ukraińskojęzycznym i wyłącznie o naszej tematyce?
„Tematyka konkursowego programu — wzajemne relacje społeczeństwa z organami ochrony porządku i organami stosującymi prawo, informowanie ludności o działalności organów ochrony porządku władzy państwowej, współpraca środków masowego przekazu ze strukturami siłowymi w kwestiach relacjonowania zachodzących wydarzeń, kreowanie pozytywnego wizerunku funkcjonariusza organów ochrony porządku środkami artystycznymi kina i radiotelewizji”. Produktu ukraińskiego na taką tematykę brakuje, za to na ukraińskich kanałach telewizyjnych, poza konkurencją, codziennie „wygrywają w konkursie” seriale o rosyjskich gliniarzach.
i amerykańskich „glin”! Można niedrogo nakręcić na temat ментів i glin zupełnie przyzwoity серіal gdzieś w Żmerynce, z udziałem ukraińskich aktorów: tak taniej — po rosyjsku oni już władają, angielski cudownie będą imitować. Tym konkursem trudno spopularyzować prawdziwe narodowe kino i produkt telewizyjny. Może to gdzieś tam, za „formatem”, i jego ofiarnie będą szukać organizatorzy, by na poziomie międzynarodowym obronić wysoki prestiż Ukrainy. Przeciętny obywatel takiego cudu w telewizji nie widzi. Organizatorom lepiej widać, bo musi być jakiś cel konkursu. Nikt przecież nie mówi, że konkurs będzie kontynuował obrzydliwą poradziecką kolonialną sprawę rusyfikacji i denacjonalizacji ukraińskiego społeczeństwa. W to i uwierzyć nie chce się, łudząc się ukraińskim cudem kolejnego konkursu filmowego. Bohater jednego z niezapomnianych radzieckich filmów telewizyjnych nie powstrzymałby się od patetycznego okrzyku: „Niech żyje ukraiński konkurs filmowy, najukraińszy konkurs filmowy na świecie!” „Chwała ukraińskiej telewizji!” — chce się odpowiedzieć hasłem-odpowiedzią, tłumiąc bezpodstawny śmiech. Śmiech to ostatnie, na co można sobie pozwolić szczerze i po ukraińsku. Tak myślał Ostap Wysznia.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
