Strona · s. 13strona oryginału ↗
ARTYŚCI — UKRAIŃCOM OTTAWY
Слово Просвіти, №12 за 2008 рік
Aleksandr Zaika, Kijów
Przez dwa tygodnie w galerii Miejskiego Domu Nauczyciela w Kijowie trwała wystawa-badanie ukraińskich artystów na szlakach taraszkiewiczowskiego losu. Wystawa zakończyła się aukcją charytatywną na rzecz ustawienia w Ottawie pomnika Tarasa Szewczenki. Z 66 zaproponowanych lotów sprzedano 31, co jest znakomitym wynikiem dla aukcji malarstwa. Tak dzielnica szewczenkowska stolicy wniosła swój wkład w akcję kanadyjskich Ukraińców ku uczczeniu pamięci Wielkiego Kobzarza. Nabywcy znaleźli oba portrety Tarasa Szewczenki — grafikę Jewhena Jehorowa (1917–2005), na której poeta przedstawiony jest jako mądry akademik, wysokoczoły filozof, oraz współczesne płótno Wiktora Kowtuna, na którym Szewczenko jest młody, wdzięczny losowi, w blasku muz, pełen nadziei, a jego już dotknął powiew sławy. Kolekcjonerzy nabyli rarytasowe dzieła Oleny Kulczyckiej „Wywyższę małych…” (1920) oraz Wołodymyra Zauzego „Czumacy” (1929). Za ocean wyjechała litografia Wołodymyra Nowyckiego „Nazar Stodola”, którą nabyła grupa trzech Ukraińców z Kanady i Stanów Zjednoczonych. Jeden kolekcjoner zebrał sześć akwafort Anatolija Marczuka, które utworzyły serię z cyklu „Kijowskie świątynie”. Nabyto pracę „Niedzielny dzień w Ławrze” najmłodszego artysty aukcji, 22-letniego Ołeksandra Korola z Charkowa. Apogeum aukcji stało się nabycie przez Promінwiestbank wspaniałego i, jak na obecny czas, antykwarycznego dwumetrowego panneau Karpa Trochymenki „Na Czernieczej górze”. Narodowy artysta Ukrainy, laureat Narodowej nagrody im. T. Szewczenki, śpiewak losu Szewczenki w najlepszych tradycjach klasycznego malarstwa odtworzył uwielbi-
…nowanie potomkami pamięci Wielkiego Kobzarza. Dwugodzinny maraton minął niepostrzeżenie dzięki ciekawym informacjom, które towarzyszyły suchemu protokołowi aukcji. Publiczność dowiedziała się, dlaczego O. Kulczycka pod portretem Kobzarza napisała „Taras Gruszewski-Szewczenko”; że Szewczenko wraz z Sażynem, malując kijowską starożytność, osiedlili się na Kozinym Bagnie (1846 r.); jak ojciec w 1824 roku dwukrotnie zabrał Tarasa na wędrówkę z wozami czumackimi do Odessy i Jelisawietgradu. Mówiono o namiętnej miłości 35-letniej księżniczki Warwary Riepniny do 30-letniego poety, która nie została odwzajemniona i z czasem przerodziła się w serdeczną przyjaźń na całe życie. Przypomniano też o dyni, którą „podarowała” wolnemu, sławnemu poecie i artyście, pochodząca z chłopów pańszczyźnianych dziewczyna Charytia Dowhopołenkowa, służąca wówczas u Warfołomieja Szewczenki, trzeciego brata Tarasa ze strony matki. Dobrym słowem wspomniano rodzinę Tarnawskich z Kaczanówki i braci Lizohubów z Siedniowa, którzy zawsze życzliwie i serdecznie przyjmowali Szewczenkę podczas jego podróży po Ukrainie. Oddano hołd „Paganiniemu z pańszczyzny”, Ołeksijowi Panowowi, bufetowemu parowca „Książę Pożarski”, który grą na starych skrzypcach umilał poecie długą podróż z Astrachania do Niżnego Nowogrodu. Akcja charytatywna Dzielnicy Szewczenkowskiej, zrealizowana według pomysłu kijowskiej organizacji społecznej „Mistecki kurin” i przeprowadzona przez studio artystyczne „Raritet-Art”, wypełniła potrójne zadanie: miała istotne znaczenie historyczno-kulturalne i oświatowe, poruszyła świat sztuki na Ukrainie imieniem Tarasa oraz przyczyniła się do dalszego zbliżenia i umocnienia więzi Ukraińców z kontynentu z diasporą w Kanadzie. Jesteśmy wdzięczni informacyjnemu sponsorowi akcji — gazecie „Słowo Proświty”.
Zdjęcie: Hanna Oborska
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
