Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

(Z DOŚWIADCZEŃ WSPÓLNEJ PRACY NAUCZYCIELKI I DZIECIĘCEJ BIBLIOTEKI)

Слово Просвіти, №12 за 2011 рік

...organizujemy Dni Szewczenkowskie. Przeprowadzamy albo konkursy recytacji wierszy geniusza, albo wystawy rysunków do jego utworów, albo zapoznajemy się z nieznanymi kartami z jego życia i twórczości. Jedno z posiedzeń poświęcone było nie najłatwiejszemu życiu osobistemu poety i nosiło tytuł: „Marzenie, które się nie spełniło”. Członkowie klubu zapoznali się również z pisarzami diaspory — genialnym poetą-państwowcem — Jewhenem Mała­niukiem oraz tragiczznym losem utalentowanej poetki-patriotki, rozstrzelanej przez niemieckich nazistów w Babim Jarze w 1942 roku — Oleny Teligi. Wielką pracę badawczą wykonali jedrzelowcy, przygotowując się do zajęć na temat „Czumaków”, ponieważ radziecki system totalitarny wyniszczył kadry naukowe badające kwestię czumactwa, a my staraliśmy się przywrócić tę zapomnianą kartę naszej historii. Brzmiały referaty i wiersze o przedstawicielach tej warstwy społeczeństwa, która podnosiła gospodarkę kraju, zrujnowaną ciągłymi wojnami i grabieżami. O pracowitości czumaków i ich uczciwości w handlu, o przyjaźni z Kozakami, o romantycznym, ale trudnym życiu — bo śmierć czyhała także w drodze, i napady rozbójników. W cyklu zajęć o wybitnych artystach Ukrainy członkowie klubu zapoznali się z życiem i twórczością ludowych artystek — Marii Prijmaczenko, z jej słonecznymi kwiatami i zadziwiającymi symbolicznymi bajkowymi istotami, oraz Kateryny Biłokur, która swymi kwiatami wyśpiewała hymn Ukrainie i jej narodowi. O Kateryni Biłokur opowiedziano także grupie małych „Miłośników ukraińskiej sztuki” — uczniom 3 klasy szkoły nr 9, którzy, wysłuchawszy historii o ofiarniczym życiu utalentowanej artystki, namalowali swoje ulubione kwiaty, z których zrobiliśmy ogromny plakat: „Wianek dla Kateryny Biłokur”. Ale najbardziej lubią jedrzelowcy i ich rodzice święta, bo panuje na nich podniesiony nastrój, który nie pozwala, by impreza była szara i nudna. Na nie zapraszamy uczniów sąsiednich szkół. Na Święcie ukraińskiej mądrości obecni dowiedzieli się o naszych przodkach, o zwyczajach i obrzędach, które stworzyli. To był wzór chrześcijańskiej moralności. Pomagały one żyć sprawiedliwie i wychowywać godne pokolenie. Szczególną uwagę zwracano na te, w których dobroć i hojność Ukraińców: stosunek do sierot, niedołężnych, wdów. Odbył się konkurs na najlepszą kosę, a także wiersze, scenki i pieśni w wykonaniu zespołu „Wianek” pod kierunkiem nauczycielki muzyki szkoły nr 23 Nataliji Jewhenijiwny Snihżko. Ostatnią imprezą klubu było Święto języka ojczystego, na którym opowiadano o jego ciernistych drogach, o tych, którzy za cenę własnego życia ratowali język ojczysty. Ozdobą święta stały się: list Pawła Hłazowego do uczniów szkoły nr 23 naszego miasta oraz jego inscenizowane bajki o edukacji i języku, patriotyczne pieśni, a także treściwe wystąpienie pisarza, autora 36 książek, zwycięzcy obwodowego konkursu „Najlepszy regionalista roku — 2010” — Pawła Iwanowicza Mazura. Wzywał on dzieci, by kochały i chroniły główne bogactwo naszego narodu — jego słoneczny język, mówił o ogromnej roli książki, biblioteki (zarówno państwowej, jak i własnej) w życiu człowieka, podarował kilka swoich książek. Każde święto było należycie przygotowane: wystawą książek, haftowanym portretem T. H. Szewczenki, ręcznikami i gałązkami kaliny, hasłami i plakatami.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn