Strona · s. 16strona oryginału ↗
KAŻDY TWÓR ODRODZIŁ SIĘ NA NOWO
Слово Просвіти, №12 за 2011 рік
Nadia KYRIAN Zdjęcia Ołesia DMYTRENKI
Uczestników konkursu i członków jury powitał zastępca przewodniczącego Kijowskiej Miejskiej Administracji Państwowej Leonid Nowochatko. Zaznaczył, że twórczość naszego narodowego geniusza była wielostronna: „W różnych okresach Taras Szewczenko przedkładał to poezję, to prozę, to malarstwo. Tak samo i my różnie go postrzegaliśmy przez ostatnie 150 lat. W swoim czasie traktowano go przede wszystkim jako bojownika o sprawiedliwość społeczną. «Ale nasi znani artyści — powiedział Leonid Michajłowicz — dawno mi mówili: „Przyjdzie czas, i będziemy czcić Tarasa Szewczenkę jako artystę nie mniej niż za słowo”. Był akademikiem cesarskiej Akademii, pierwszym akademikiem grafiki. Nie można pomniejszać tego w jego twórczości”. Dziś czcimy go jako mistrza słowa. To, że wy, młodzi, zwracacie się dziś do poezji Tarasa Hryhorowycza, to, że ten konkurs odbywa się już dziesiąty raz przy wsparciu Głównego Zarządu Oświaty i Nauki KMDA, jest bardzo ważne. Dziękuję szanownym członkom jury, zwycięzcom poprzednich etapów konkursu, ich mentorom — nauczycielom. Życzę natchnienia w tej dobrej sprawie”.
Czytelnicy byli zdenerwowani, lecz nastrój miał świąteczny, uroczysty. Na podniosły nastrój nastrajała wystawa ikon z kolekcji Olgi Bohomolec, która w tym czasie była prezentowana w muzeum. Uroczystość rozpoczął uczeń Kijowskiej Szkoły Ogólnokształcącej nr 186 Hlib Mychajłyczenko, recytując wiersz Dmytra Pawłyczki „Wierzba Szewczenki”. Jest to historia o tym, jak Taras Szewczenko, przebywając na zesłaniu w twierdzy w Orsku, zasadził na pustyni wierzbową gałązkę, przyjęła się i pielęgnował ją. Przypominała mu ona rodzinną Ukrainę. Ta wierzba w upale na obczyźnie służyła Poecie za gaj. W Azji Środkowej i w dzisiejszych czasach Ona rozmawia z Morzem Kaspijskim. Występy dzieci były wzruszające. Uczestnicy głęboko przeżywali wybrane utwory, wkładali w nie swoje rozumienie, duszę, dzięki czemu każdy utwór jakby rodził się na nowo. Niezwykle artystyczne były występy Zofii Gach (Szkoła Specjalistyczna nr 112), która przeczytała „Lilię”; Walentyny Własowskiej z „Wyższego Zawodowego Liceum” Narodowego Uniwersytetu Pedagogicznego im. M. Drahomanowa (fragment poematu „Czarownica”); Almy Myrończuk, Dmytra Smagi i Jarosławy Czerneckiej
W Narodowym Muzeum Tarasa Szewczenki odbył się finałowy etap Kijowskiego Miejskiego Konkursu Recytatorów Poezji Kobzarza. Tegoroczna impreza jest jubileuszowa — odbyła się już po raz dziesiąty.
(Szkoła nr 152) z kompozycją z utworów Tarasa Szewczenki „Do moich rodaków na Ukrainie i nie na Ukrainie, moje przyjazne posłanie”; Julii Nesteruk (Szkoła nr 252), która wykonała przy akompaniamencie bandury „Takie jej przeznaczenie”, oraz innych konkursantów. Według ocen jury pierwsze miejsca zdobyli Iwan Remezowski (Szkoła nr 67) i Emilia Misiuna (Szkoła nr 223) za czytanie fragmentów poematu „Sen”, a także Anna Snihur (Szkoła nr 41) — fragment poematu „Maria-zakonnica”, oraz Roman Remez z gimnazjum nr 32 („Kaukaz”). Wszyscy konkursanci i ich nauczyciele otrzymali nagrody: od Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta” im. Tarasa Szewczenki „Kobzarze” oraz „Krótkie słowniki objaśniające” wydane przez Centrum Wydawnicze „Proświta”, płyty z nagraniami ukraińskich piosenek, bajek itp., a także nagrody publiczności od muzeum Szewczenki.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
