Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

Jesteśmy przeciwko „Tabacznej” kontrrewolucji

Слово Просвіти, №12 за 2012 рік

Nas, członków „Leksemy”, bardzo poruszyła publikacja „Tabaczna kontrrewolucja” („Słowo Proświty”, nr 8 z 2012 r.). Niestety, obecnie robi się wszystko, aby w Ukrainie nie pozostało nic ukraińskiego. Zajrzyjmy do podręczników języka i literatury ukraińskiej. Czytanie ich bez słowników jest niemożliwe: same specjalistyczne terminy, wyrazy obcojęzyczne. I kiedy starsi nauczyciele opowiadają, że dawniej twórczość T. Szewczenki studiowano przez cały kwartał nauki, nie chce nam się wierzyć. Teraz uczymy się 2-3 nazwisk na jednej lekcji. Cóż, uczmy się języków obcych zamiast ojczystego. Za granicą łatwiej będzie się porozumieć, wszak prędzej czy później nas, młodych, droga tam prowadzi. W domu nie ma ani pracy, ani możliwości realizacji. Będziemy podnosić gospodarkę sąsiadów — do tego skłania nas władza. A żeby nostalgia nie męczyła — zakamuflujemy swoją historię. Bez jej znajomości łatwiej zaadaptować się w obcym świecie. Nie chce się wierzyć, że „tabacznicy” od słów przejdą do praktyki. I my, leksemowcy, robimy wszystko, co możliwe, aby udowodnić, że tak nie jest dobrze. Minął miesiąc języka ukraińskiego w naszym rejonie swatowskim, w naszej szkole. Te dni przemknęły w jednym porywie: „Pielęgnować w sercu każde grono, przezroczysty cud kalinowy…” Od pierwszego do ostatniego dnia miesiąca świąteczny nastrój panował w murach szkoły. Proświcianie-leksemowcy pod kierownictwem T. I. Smałko oraz O. W. Szewczenko nie tylko przemyśleli i zaplanowali każde przedsięwzięcie, aby „ożywić” i objąć teatralnym, deklamatorskim, wokalnym udziałem wszystkich uczniów szkoły. Rozpoczął się miesiąc tematycznym apelem „Język ukraiński — cud kalinowy”. Udane były konkursy. Oto, powiedzmy, „Lingwistyczny płot” (konkurs prac twórczych). Na prawdziwym płocie uczniowie mieli prawo przyczepić własne bajki, wiersze, badania lingwistyczne, rysunki, rebusy, krzyżówki. Uczniowie starszych klas rywalizowali w tworzeniu prezentacji „Studiujemy twórczość ukraińskich pisarzy”. Zwyciężczynie (N. Szaptałowa, I. Matwijewska) zdołały udowodnić nie tylko swoje zdolności językoznawcze i literaturoznawcze, ale także doskonałe opanowanie techniki komputerowej. Twórcze zrzeszenie „Leksema” budowało swoją pracę tak, aby żaden uczeń nie pozostał bez uwagi. Gra językowa „Wesoły jarmark”, dyktando szkolne „Nasza mowa kalinowa”, konkurs na najlepszego oratora „Poetami się rodzą, oratorami zostają”, konkurs charakterów pisma, konkurs na najlepszy zeszyt... Stale odbywa się Ogólnoukraiński konkurs dla nauczycieli na najlepszy projekt lekcji z wykorzystaniem innowacyjnych technologii edukacyjnych. Ołena Witalijiwna Szewczenko stworzyła kilka takich lekcji. To lekcje przyszłości: szczere słowo i pieśń, niezwykłe zadania i prostota przyswajania wiedzy, lekko, przystępnie i poglądowo. Ozdobą miesiąca było święto języka ojczystego „Dotknijmy języka sercem”. Teatralizowane widowisko, gdzie śmiech i radość graniczyły z bólem w oczach, gdzie wielostradalne losy ludzi zlewały się z losem języka. Tęskne pieśni, optymistyczne wiersze i czytanie tekstów prozatorskich. Historia rozwoju języka stanęła przed widzami, mieszkańcami osady, było to prawdziwe triumfowanie pięknego, melodyjnego języka ukraińskiego. Walczymy z surżykiem, wprowadzając zarówno w szkole, jak i we wsi prawdziwe wartości i osiągnięcia języka ojczystego. Być może nasz wkład w pracę proświciańską jest niewielki, ale jeśli zebrać razem wysiłki wszystkich nieobojętnych w Ukrainie, będzie to potężna siła w przeciwstawianiu się „tabacznym kontrrewolucjom”. Przedstawiciele twórczego zrzeszenia „Leksema” Niżnodunajskiej Szkoły Ogólnokształcącej I-III stopnia obwodu ługańskiego. Ten eksperyment, według słów pani Marii, naukowo demonstruje, że właśnie dźwięk jest podstawą formowania świata, wszystkiego, co żyje na Ziemi. Szczególnie akcentuje pisarka wagę wychowania językowego i moralnego młodego pokolenia Ukraińców od pierwszych sekund ich pojawienia się na świecie. Smuci się, że z biegiem czasu tracimy tradycje wychowania dzieci. Coraz rzadziej słychać matczyną kołysankę, ten bezcenny skarb, który otrzymaliśmy w spadku od przodków. Właśnie od słowa mamy zaczyna się człowiek. Po spotkaniu wszyscy chętni mieli możliwość nabyć książki Marii Czumarnoj, które ukazały się w serii „Świat małego Ukraińca” (Wydawnictwo „Nauczalna knyha — Bohdan”). Te wydania pomogą rodzicom w wychowaniu dzieci. Na zakończenie wydarzenia przewodniczący Halickiego rejonowego zrzeszenia Towarzystwa „Proświta”, więzień polityczny Stefan Horeczy podziękował Marii Czumarnoj za ciekawe, treściwe spotkanie.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn