Strona · s. 11strona oryginału ↗
Powrót Sławy Stećko. Wspomnienia Wasyla Szpicera, mera Lwowa w latach 1990–1994
Слово Просвіти, №12 за 2012 рік
z prośbą o wydanie pani Sławie paszportu obywatela USRR, na co tamten wyraził zgodę. Przyjazd Przewodniczącego Prowodu OUN zaplanowano na znaczącą datę — 50. rocznicę proklamowania Aktu odnowienia Państwa Ukraińskiego. Imperium bolszewickie dogorywało i podejmowało desperackie próby ocalenia się za wszelką cenę (zresztą trzy tygodnie później kierownictwo KPZR ogłosiło wprowadzenie na Ukrainie stanu wyjątkowego — GKCzP). Centralna moskiewska telewizja prowadziła otwartą wojnę informacyjną. Program „Wzgliad” codziennie wieczorem podawał informację, że w Galicji tworzą się uzbrojone oddziały bojowników, które w lasach aktywnie prowadzą szkolenia i przygotowują się do dokonania zbrojnego antykonstytucyjnego przewrotu. Reportaże ze Lwowa przygotowywał moskiewski korespondent o nazwisku Gołubiew, którego udało mi się odnaleźć. Na uwagę, że podaje nieprawdziwe informacje, pan Gołubiew zaproponował mi wypowiedzenie się w tej sprawie i dał gwarancję, że „Wzgliad” pokaże moje wystąpienie, ale nie dłużej niż trzy minuty. Dotrzymał słowa: udało mi się zwrócić do widzów na cały Związek i obalić zmyślenia Moskwy o przygotowaniach do przewrotu. Istotnie:
co mogli ci chłopcy w mundurach wyrządzić imperium bolszewickiemu? Ale wykorzystać ich działalność jako motyw do ogłoszenia stanu wyjątkowego mogli (i wykorzystali) gekaczepiści. Zaraz po przyjeździe do Lwowa Sława Stećko wystąpiła w sali sesyjnej Lwowskiej Rady Miejskiej. Tam też, pod burzliwe oklaski obecnych, Wołodymyr Pluhar wręczył sławnej Ukrainćе paszport obywatela URSR. Kilka dni później w przepełnionej sali Teatru Opery odbyło się uroczyste spotkanie przewodniczącej Prowodu OUN Sławy Stećko z lwowianami. Swoje przemówienie rozpoczęła słowami: „Godna świąteczna społeczności! Drodzy lwowianie! Opatrzność Boża pozwoliła mi w 50. rocznicę odnowienia Państwowości Ukraińskiej Aktem z 30 czerwca przyjechać na Ojczyznę, aby razem z wami, drodzy lwowianie, uczcić tę wielką datę w naszej historii i jej twórców”. Z powodu pilnych spraw, których nie brakuje w gospodarce miejskiej, musiałem opuścić salę przed zakończeniem spotkania. Przed Teatrem Opery zauważyłem moskiewskiego dziennikarza Gołubjewa. Podszedłem i pytam: „Co Pan tu robi? Przecież w teatrze występuje najzajadlejszy, najzaciekleższy wróg Związku Radzieckiego, najważniejsza banderowka — Sława Stećko”. Gołubjew tajemniczo się uśmiechnął: „Poczekajcie, Wasiliju Iwanowiczu, zaraz zobaczycie coś interesującego”. I rzeczywiście: z bocznej uliczki na plac, na którym staliśmy, wyszła kolumna młodzieńców w mundurach i mocnych, kutych żołnierskich butach, z zapalonymi pochodniami (już się zmierzchało) i z ogromnym krzyżem z przodu. Krzyż postawili pionowo i podpalili. Jasne po-
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
