Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 4strona oryginału ↗

Ciąg dalszy artykułu ««DZIWI MNIE W LUDZIACH ŻĄDZA WŁADZY»», s. 1

«DZIWI MNIE W LUDZIACH ŻĄDZA WŁADZY»

Слово Просвіти, №13 за 2005 рік

Dokończenie. Pocz. na s. 1. Niestety, póki co, mówiąc o zwycięstwie Pomarańczowej rewolucji, nie wciela się w życie tego, co jest potrzebne do kształtowania ukraińskiej polityki gospodarczej, kulturalnej i innej. To zadanie stoi przed UNA. Chociaż nie wszyscy nas dzisiaj rozumieją. Obecnie, na przykład, trwa proces formowania nowej partii rządzącej „Ludowy Związek Nasza Ukraina”. Proponują wszystkim partiom zjednoczenie się w niej. W tej partii reprezentowane są w większości ideologie liberalna i lewicowa, ale nie ma centroprawicowej, która torowała drogę do zwycięstwa nie tylko Pomarańczowej rewolucji, ale i głównego zwycięstwa, kiedy na mapie politycznej powstało państwo ukraińskie. Ta prawicowa ideologia polityczna póki co nie jest tak wpływowa i pożądana w polityce państwowej. — Chce Pan powiedzieć, że rząd Juszczenki—Tymoszenko nie ukształtował należytej polityki państwowej? — Póki co nie widzimy aktywnych kroków w kształtowaniu ukraińskich priorytetów w polityce państwowej. Nawet jeśli wziąć budżet państwowy, który właśnie uchwaliliśmy, to bardzo wymowny dokument. Najboleśniejszą jest kwestia krajowego producenta. Dlatego że polityka rządowa przewiduje nie ochronę i wsparcie rodzimego producenta towarów, a wręcz przeciwnie — liberalizację polityki handlowo-gospodarczej, która prowadzi do tego, że na Ukrainę przez zmniejszenie barier celnych wpuszczany jest towar z bardziej rozwiniętych krajów, który ma możliwość zniszczyć krajowego producenta. Mogę to zademonstrować na przykładzie producentów piwa. Budżet przewiduje zwiększenie akcyzy na tę krajową produkcję, a z drugiej strony taryfa celna na przywóz piwa jest zmniejszana. Krajowy producent może nie wytrzymać konkurencji i będziemy pić piwo z Danii, Niemiec, Czech, i w ten sposób będziemy utrzymywać nie swoje, a cudze miejsca pracy. To samo można powiedzieć o produkcji mięsa czy przetwórstwie produktów rolnych. Nie mówię już o bardziej złożonych, energochłonnych gałęziach — biochemicznej czy budowie maszyn. Zaproponowana przez rząd polityka może wyrządzić szkodę krajowemu producentowi. — To głosował Pan przeciwko temu budżetowi? — Nie, głosowaliśmy za. Dlatego że polityka socjalna budżetu (przy okazji, przypomnę, że minister polityki socjalnej i pracy Kyryłenko jest nasz) w pełni odpowiada naszym priorytetom. Podwyższane są emerytury, pensje, wypłaty socjalne. Ale UNA broni w polityce co najmniej 3 priorytetów: socjalnych, gospodarczych oraz duchowo-kulturowych. I właśnie z tych trzech aspektów analizowaliśmy budżet. W kwestiach socjalnych prawie nie było zastrzeżeń, o gospodarce krótko powiedziałem, a co do aspektu kulturalnego — jesteśmy zadowoleni, że rząd zaczął robić pierwsze kroki w planie zwiększenia środków na rozwój języka ukraińskiego i drukarstwa książek. Finansowany jest specjalny program odtwarzania historii Ukrainy. Są inicjatywy Prezydenta dotyczące formowania pozabudżetowych środków na odbudowę Baturyna czy muzeum Iwana Stepanowycza Mazepy w Kijowie, czy Muzeum Hołodomoru. To niewystarczające, ale pierwsze kroki zostały zrobione. Jednocześnie żądamy od rządu zmiany polityki wobec krajowego producenta. ZADANIEM POLITYKA JEST ZAWSZE PATRZEĆ W PRZYSZŁOŚĆ — Juriju Iwanowyczu, czy nie odczuwa Pan odpowiedzialności za to, że rewolucja narodowa końca lat 80. — początku 90. poniosła klęskę? Kiedy naród wyszedł na ulice i zmusił kierownictwo USRR do deklarowania kursu na niepodległość kraju, kierownicy ruchu narodowo-demokratycznego, reprezentowani w Radzie Najwyższej, republikach. Natomiast na Ukrainie, w Gruzji, na Białorusi, w Rosji i innych ich nie było. Poszli drogą, która doprowadziła do drugiego etapu rewolucji, który obserwowaliśmy w Gruzji, na Ukrainie, dzisiaj w Kirgistanie. Chyba trzeba uświadamiać sobie to, że wtedy społeczeństwo nie w pełni było gotowe na drugi etap demokratycznej rewolucji. Potrzeba było więcej niż 13 lat, żebyśmy wreszcie postawili kropkę w historii komunizmu. — Czy może okazać się z czasem, że Pomarańczowa rewolucja nie jest zakończona, lustracja nie została przeprowadzona i potrzebny jest trzeci etap? — Myślę, że te problemy trzeba rozwiązywać poprzez demokratyzację wszystkich sfer życia, która stopniowo doprowadzi do tego, co nazywamy lustracją, czyli do odsunięcia od władzy kierowników, którzy dopuszczali się kiedyś działań niezgodnych z prawem. Prawda, na to potrzeba będzie więcej czasu niż na czystkę kadrową, reglamentowaną przez prawo. Taki rozwój Ukrainy może zapewnić swoim kierownictwem Prezydent Juszczenko. Dlaczego nie dać prawa wyborcy dokonać tej lustracji na wszystkich szczeblach poprzez odpowiednie ustawodawstwo? Zmieńmy normę Konstytucji — i niech już w 2006 roku wyborca sam wybiera przewodniczącego komitetu wykonawczego rad obwodowych i rejonowych. To będzie lustracja polityczna, dlatego że wyborca doskonale wie, kto dopuszczał się działań niezgodnych z prawem, w szczególności także podczas wyborów w 2004 roku. Natomiast mówi się nam: przyjmijmy ustawę o lustracji, ale nie będziemy wybierać władzy na wszystkich szczeblach („jeszcze nie ten czas, społeczeństwo nie dojrzało”). To błędny pogląd. Jestem za tym, żeby wyborca nie tylko wybierał deputowanego ludowego, ale i poprzez swojego wybrańca, większością parlamentarną, formował rząd. Tak samo na szczeblu lokalnym: dać prawo wybierać nie tylko rady, ale i głowy osiedli, wsi, miast. Wtedy wszystko wróci na swoje miejsce. Jestem przeciwny temu, żebyśmy zaczęli dyskutować, kogo za co poddać lustracji. MUSI BYĆ KOALICJA NARODOWO-DEMOKRATYCZNA — Czy kategorycznie odrzuca Pan możliwość tego, że UNA pójdzie na wybory w 2006 roku samodzielnie czy nawet w opozycji do władzy? — Jeśli chodzi o opozycję, to są jakieś polityczne insynuacje. Jak możemy być w opozycji do władzy, którą tak ciężko przez 16 lat formujemy: władzę demokratyczną, która wyznaje wartości i priorytety narodowe? Co więcej, program Prezydenta Juszczenki, który wyborcy poparli, w 90% jest programem UNA. Z drugiej strony, nie chciałbym, żeby na wyborach w 2006 roku wszyscy zebrali się w koalicję, która będzie kochać Prezydenta, a nie w bloki, które między sobą rywalizują swoimi programami i ideologiami. Żeby wyborca wreszcie miał możliwość głosować za tą czy inną twarzą państwa ukraińskiego, a do tego trzeba mu dać kilka kierunków politycznych, głosując za którymi, daje odpowiedź, jaką chce widzieć Ukrainę. Musi być koalicja narodowo-demokratyczna, musi być liberalna, musi być socjaldemokratyczna. To te trzy składowe, które w Europie cały czas są u władzy i które tylko zmieniają się nawzajem. A wyborca wybiera władzę według zadań, które ma ona realizować w pierwszej kolejności. — Jak Pan odnosi się do stworzenia partii „Pora”? — Jestem za tym, żeby na Ukrainie siły polityczne mogły nie tylko konkurować między sobą o udział w kształtowaniu polityki państwowej na szczeblu parlamentu, ale i za tym, żeby te siły broniły określonych kierunków w tej polityce. Jeśli chodzi o politykę młodzieżową, powiem, że jej nie było, nie ma i nie będzie dopóty, dopóki w Radzie Najwyższej nie pojawi się potężne lobby młodzieżowe. Na całym świecie prawa kobiet bronią kobiety, młodzieży — partie i ruchy młodzieżowe. nas lubią mówić. Nawet specjaliści mówili o jego możliwościach zostania następnym prezydentem USA, ale wyborcy mimo wszystko oddali pierwszeństwo partyjnemu kandydatowi. Jest to świadectwo tego, że partia to nie tylko program, to odzwierciedlenie światopoglądu pewnej części społeczeństwa. I my jako ukraińska siła patriotyczna odzwierciedlamy poglądy patriotycznych obywateli. Odzwierciedlamy światopogląd wielu pokoleń Ukraińców, którzy walczyli o własną państwowość i chcą widzieć to państwo ukraińskim w swej istocie. NAM PRAGNĄ NARZUCIĆ MIT O TYM, ŻE JESTEŚMY BLIŹNIAKAMI — Panie Juriju, niestety Pana imię wielu osobom kojarzy się z takim pojęciem jak „Ruch-2”. Jak Pan odnosi się do opinii, że stał się Pan założycielem mody na partie-bliźniaki? I proszę postawić dla mnie kropki nad „i”: czy rzeczywiście rozstał się Pan z Wiaczesławem Czornowołem w poglądach przed wyborami prezydenckimi, czy konflikt powstał już z panem Udowenką? — Żyjemy póki co w niedemokratycznym kraju, gdzie stara władza zakonserwowała się od 1991 roku i dopiero teraz wszystko zaczyna się odnawiać. Stara władza wykorzystywała cały arsenał walki z oponentami, uformowany w czasach totalitarnego reżimu. Najbardziej wpływową metodą tej walki jest albo fizyczne niszczenie oponentów (właśnie tak w Związku Radzieckim walczono z innowierstwem), albo usuwanie politycznego konkurenta specjalnymi technologiami. Wśród tych technologii jest polityczne oszczerstwo. Proszę przypomnieć sobie, jak zniszczono możliwość zostania pierwszym Prezydentem Ukrainy Wiaczesławowi Czornowolowi, który był głównym kandydatem sił narodowo-demokratycznych. Dosłownie na tydzień przed

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn