Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

DAJ ODPOWIEDŹ CZYKIEM!

Слово Просвіти, №13 за 2005 рік

ASPEKTY Brałam udział w Pomarańczowej Rewolucji, a obecnie… nie znajduję odpowiedzi na pytanie: dlaczego bandyci nie siedzą w więzieniach? Dlaczego nasza władza nie staje w obronie ojczystego języka? Dlaczego nowa władza nie docenia strategicznego znaczenia obwodu odeskiego? Dlaczego Jewhen Czerwonenko, przebywając w Odessie, „zapomniał” języka ukraińskiego? Dlaczego nie ma żadnych zmian w przestrzeni informacyjnej? Dlaczego dopuszczono do zamknięcia jedynej ukraińskojęzycznej gazety na Krymie „Krymska switłycia”? Dlaczego moskiewscy goście nie wyjeżdżają z Odessy? I takich pytań jest bez liku. Chylę czoła przed Prezydentem Ukrainy, Premierem, członkami rządu, którzy nawet śpią w gabinetach, pracując dla dobra państwa. Ale jestem pewna: trzeba tworzyć narodową elitę na Ukrainie, która swoim autorytetem będzie wprowadzać w społeczeństwie ideę narodową. Dziwi gadanie wokół „telewizji społecznej”. Ona i tak jest u nas społeczna, bo istnieje za nasze pieniądze, bo pracuje dla społecznej widowni. Inna sprawa, kto kieruje telewizją. Tak, szybkie zmiany w ukraińskiej przestrzeni informacyjnej są niemożliwe bez radykalnych interwencji Prezydenta i Rządu. A także SBU i organizacji społecznej „Proświta”, w której jest wielu ludzi działających i wysokoduchowych. Tylko, jestem pewna, trzeba mniej gadać, a więcej robić. Kiedy piszę te rozważania, telewizja radośnie wylicza rosyjskich piosenkarzy — zwycięzców ukraińskiego telekonkursu „Złoty Żar-ptak”, telezapowiedź wzywa do obejrzenia „naszego” filmu „Torgaszi” z nie-naszym językiem i rosyjskimi aktorami, a wczoraj ekipa z rosyjskiego filmu „Brygada” obiecywała właśnie w Kijowie pokazać premierę nowego filmu. Czy jesteśmy więc gospodarzami w swoim kraju, czy nie? Na to pytanie władza powinna dać odpowiedź nie słowem, a czynem. Wałentyna SYDORUK, m. Illiczewsk, obwód odeski. WIERSZE Z LISTÓW * * * Język państwowy dla Ukrainy musi być ukraińskim i tylko takim. Język ukraiński jest niepowtarzalny. Dziwnie było usłyszeć język ukraiński w latach 50. XX wieku w osadzie Achtubinsk w obwodzie astrachańskim. Instytucje państwowe, szkoły — rosyjskojęzyczne, a w obejściu rozmawiają po ukraińsku. I zapewne do dziś tam na łęgach rzeki Achtuba, która jest obok przystani Pietropawłowskaja Niwa, brzmi język ukraiński. Niepowtarzalny. W wielu rodzinach, zarówno na Ukrainie, jak i w Rosji, rodzina jest podzielona na pół. Te dzieci, wnuki i prawnuki, które są w Rosji, jak powinno być, porozumiewają się po rosyjsku. A ukraińskie dzieci, wnuki i urodzone już w niepodległej Ukrainie prawnuki… także rozmawiają po rosyjsku. To minus dla naszego państwa. Przy następnym spisie ludności nie wskażą jako ojczystego języka ukraińskiego. Kto jest winny? Przedszkola, szkoły czy rodziny, gdzie dzieci porozumiewają się obcym językiem? Po czym można określić liczbę ludności ukraińskiej, jeśli teraz według paszportu wszyscy są beznarodowi? Olha SEREDA, m. Chmielnicki * * * W Konotopie panuje język rosyjski, absolwenci gimnazjum, szkół niedoskonale władają ukraińskim. Pisałam w naszej gazecie oświatowej: „Kto nauczy ukraińskie dzieci języka ukraińskiego?”, zwracałam się do naszego rejonowego wydziału oświaty, pisałam, rozmawiałam z kierownikiem wydziału oświaty — głos wołającego na puszczy — i odpowiedź: „Jeśli z rosyjskojęzycznym uczniem rozmawiać po ukraińsku — to naruszenie jego praw”. W naszym medycznym technikum przygotowywany jest konkurs na studencką piękność — wszystkie konkursantki rozmawiają po rosyjsku. L. CZUMAK, m. Konotop. DNIA

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn