Strona · s. 5strona oryginału ↗
CZYJE PRAWA ZOSTAŁY NARUSZONE?
Слово Просвіти, №13 за 2005 рік
I znów poruszenie językowe. Tym razem z powodu dokumentu, który od państwowego sekretarza kraju trafił do Gabinetu Ministrów (jego kopie z błyskawiczną szybkością rozeszły się po całej Ukrainie), zatytułowanego „O ochronie praw obywateli do używania języka rosyjskiego i języków innych narodowości Ukrainy”. Z rąk do rąk przekazywany jest także papier, którym 16 marca nasz premier zareagował: projekt dekretu Prezydenta został przez nią skierowany do kilku ministrów (sprawiedliwości, oświaty i nauki, pracy i polityki społecznej) w celu wypracowania przez nich — „w tygodniowym terminie” — „uzgodnionych propozycji i wniosków”. Konkretniej, jakich kwestii dotyczy ten dokument? Oto jakich. Przewidziano, że „w dwutygodniowym terminie” Gabinet Ministrów przedstawi wykaz miejscowości kraju, na terenach których „przy udzielaniu informacji na zapytania obywateli obok języka państwowego stosuje się język rosyjski lub języki innych narodowości Ukrainy w miejscach ich zwartego zamieszkania”. Zaznaczono też: obywatelom gwarantuje się, że urzędnicy w kontakcie z nimi będą zobowiązani udzielać odpowiedzi „merytorycznie na zapytanie w języku rosyjskim lub językach innych narodowości”. Aby zaś pracownicy organów władzy wykonawczej i samorządu lokalnego znali te języki, konieczność ich znajomości przewidziano do „wprowadzenia do kwalifikacji zawodowych urzędników państwowych”. Właściwie to wszystko, co zawiera ten nagle odtajniony dokument. Tylko trzy punkty, ale ile pytań! Po pierwsze. Czy powszechnie znana druga część 10. artykułu Ustawy Zasadniczej kraju nie gwarantuje — dostatecznie pełno — ochrony i używania języka rosyjskiego i innych języków? Po drugie. Według jakiego kryterium mają sporządzić ów Wykaz (z wielkiej litery! — tak w dokumencie) miejscowości? Zgodnie z oficjalnymi danymi ostatniego spisu ludności (rok 2001) czy z uwzględnieniem, powiedzmy, oprócz Rosjan etnicznych, także tych zrusyfikowanych rodaków, którzy uważają, że i oni również rozmawiają „po-ruśki”? Po trzecie. Co oznaczają miejsca „zwartego zamieszkania”? Oto właśnie Rosjanie etniczni. Jeśli, powiedzmy, w Doniecku i na Krymie (to w zasadzie wszystko, co dotyczy dużych miast i regionów Ukrainy) ich liczba przekracza — według spisu — pięćdziesiąt procent ludności, to bez wątpienia jest to zwarte
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
