Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 12strona oryginału ↗

Kwintesencja (piąta esencja) — „eteryczne” lub „astralne” ciało, które stanowi ogniwo pośrednie łączące grubą materię z nieśmiertelną duszą. Z encyklopedii

Слово Просвіти, №13 за 2005 рік

wym. Ale, wychowany na klasycznych wzorcach, ogólnie widzę autorów białego wiersza jako ludzi, którzy są leniwi albo nie umieją rymować. Chodzi o wszystkich, poza Apollinaire’em. Wróćmy jednak do Antonycza. Miał diak we wsi najpiękniejszą córkę, dziewczynę pokochał jawor. Poczuła owoc w swym łonie nocą, pijana grzechem. Dowiedziawszy się, diak umarł w hańbie, jakby noc była ponura i gniewna. Krzewem, jak matka, kędzierzawym rośnie syn jawora i dziakówny. Ta ballada została napisana 31 marca 1935 r. Świętujmy jej jubileusz. Roślina, którą botanicy ochrzcili Lathyrus sylvestris, ma u nas ludową nazwę „Kochaj-mnie-nie-opuszczaj”. Nie wszyscy (i nie we wszystkich wierszach) muszą trzymać się takiej poetyki, jak nie zawsze trzymał się jej Antonycz. Musimy szukać nowych trajektorii dla słowa i obrazu (pamiętając jednocześnie o twórczej jałowości przyjemnego w smaku, lecz cuchnącego postmodernizmu). Ale musimy pamiętać, że poetyka to nasza ukraińska sprawa „chrześcijańsko-pogańska”. Mimo dawnych i obecnych przeszkód, które tamują koryto ojczystej mowy, stoimy na jej niezachwianym fundamencie. Kochamy i nie opuścimy. z Wołodymyr WOJTENKO

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn