Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

Otwarty list

Слово Просвіти, №13 за 2007 рік

Do Najbłogosławieniejszego Włodzimierza, Metropolity Kijowskiego i całej Ukrainy, Zwierzchnika Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego, od naukowych współpracowników Narodowego Kijowsko-Peczerskiego Historyczno-Kulturalnego Rezerwatu, przeklętych na śmierć w dniach Wielkiego Postu. Wasza Beatitudo! 28 lutego 2007 roku w pomieszczeniu korpusu nr 55, podczas omawiania możliwych legalnych sposobów przeniesienia pracowników naukowych Narodowego Kijowsko-Peczerskiego Historyczno-Kulturalnego Rezerwatu z wyżej wymienionego korpusu, z których większość stanowią kobiety, namiestnik Ławry Kijowsko-Peczerskiej, arcybiskup wyszhorodski Paweł, zaprezentował bezprecedensową pogardę wobec pracowników, oświadczając, że obecne kobiety „w ogóle nie są kobietami”, a obecni zaś, w ogóle wszyscy pracownicy narodowej placówki muzealnej, to „darmozjady”, „komuniści”, „krwiopijcy”, „szuje”, którzy „wszystko niszczą i unicestwiają”. Przekraczając granice konstytucyjnego zapisu o wolności sumienia, władyka Paweł oskarżył wszystkich obecnych pracowników o bezbożność, zupełnie ignorując fakt, że przynależność do jakiegokolwiek wyznania lub brak przynależności do któregokolwiek z nich nie może być podstawą do prześladowania i poniżania czci i godności człowieka. Kulminacją „kazania” namiestnika Ławry w dni Wielkiego Postu na świętej ławrskiej ziemi, skierowanego do pracowników narodowej instytucji kultury, stało się „przekleństwo na śmierć”, któremu władyka towarzyszył znakiem krzyża. Najprawdopodobniej po to, aby u „przeklętych” nie pozostała nawet najmniejsza nadzieja na życie po tym, jak przeklął ich osobiście władyka Paweł. Duchowny poinformował, że archeolog Charlamow, którego przeklął na śmierć, zmarł po dwóch miesiącach, a przeklętych zamierza wyprawić z tego świata w jeszcze krótszym terminie, ponieważ nienawidzi ich jeszcze bardziej niż Charlamowa. Z faktem przekleństwa na śmierć, któremu towarzyszy znak krzyża i które wypowiada duchowny prawosławny, wszyscy obecni przeklęci pracownicy muzealni, wśród których wiele osób wyznaje wiarę prawosławną, zetknęli się w swoim życiu po raz pierwszy. Zwracamy się do Was, Wasza Beatitudo, z prośbą o wyjaśnienie nam, a zarazem innym ludziom, którzy mogą (jak pokazały wydarzenia) w każdej chwili znaleźć się lub już znaleźli się na naszym miejscu, na czym polega istota przekleństwa na śmierć ze znakiem krzyża w praktyce cerkiewnej prawosławnej, czy przekleństwo na śmierć, rzucone przez arcybiskupa Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Pawła w dni Wielkiego Postu, jest nieodwracalne i czy podlega „zdjęciu”, a jeśli tak, to w jaki sposób, a także, jeśli przekleństwo nabierze mocy i wszyscy przeklęci w najbliższym czasie pójdą do grobu, jak Ukraińska Cerkiew Prawosławna i Wy osobiście odniesiecie się do tego faktu: czy jak do „owoców” osobistej świętości arcybiskupa Pawła, czy jak do duchowego dziedzictwa całej Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej. Z poważaniem, Lytwyn, Tkaczenko, Biełousowa, Troszyna, Jefimczuk, Nikitenko, Łahodzki, Kondratiuk, Bartosz, Serhij, Twerytina, Kabanec, Wasylijew, Kozak, Czerednyczenko, pracownicy naukowi Narodowego Kijowsko-Peczerskiego Historyczno-Kulturalnego Rezerwatu

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn