Strona · s. 4strona oryginału ↗
„Język nasz to wieczna kategoria”. Wołodymyr Zahorij
Слово Просвіти, №13 за 2007 рік
mu go finansować, a nawet przyjmować czeki darczyńców z Kanady, którzy pragną pomóc w przeprowadzeniu patriotycznego maratonu językowego, pojawiło się realne zagrożenie zniknięcia prestiżowych i popularnych zmagań językowych. Ukraińskie media nawet pospieszyły z informacją, że siódmy Międzynarodowy konkurs języka ukraińskiego im. P. Jacyka już się nie odbędzie. Z tym nie zgodził się dyrektor generalny SA „Firma farmaceutyczna „Darnycia”, prezes Ligi Ukraińskich Mecenasów Wołodymyr Zahorij. Wziął on na siebie całą odpowiedzialność za losy konkursu. Kierowane przez niego przedsiębiorstwo stało się głównym mecenasem turnieju językowego. Wołodymyr ZAHORIJ — nasz rozmówca. I jeszcze jeden osobny temat — pisarze, których wkład w sprawę konkursu trudno przecenić. Od samego początku byli tu z nami razem i Anatolij Dimarow, i Petro Perebyjnis, i Anatolij Kaczan, i Wasyl Kliczaki, i Anatolij Kaminczuk. Ofiarnie pracuje rada nadzorcza, której przewodniczy Wiktor Baranow. W naszych masowych przedsięwzięciach chętnie brali udział Pawło Zahrebelny, Dmytro Pawłyczko, Wołodymyr Jaworiwski. — Przyszło mi słyszeć, że konkurs języka ukraińskiego traci oddech. A po tym, jak fundacja Petra Jacyka przestała w nim brać udział, może on w ogóle zniknąć. Co Pan na to powie? — Wręcz przeciwnie. Jak widzicie, VII konkurs stał się jeszcze bardziej masowy. Aktywnie włączyły się do niego Siły Zbrojne państwa. Minister obrony Anatolij Hrycenko wydał specjalny rozkaz o udziale wojskowych w patriotycznym turnieju językowym. Szersza stała się reprezentacja diaspory w konkursie. Jeszcze bardziej masowy był udział ludzi w radiodyktandzie, który przeprowadzaliśmy razem z Narodową Kompanią Radiową Ukrainy… Jestem absolutnie przekonany: skala prestiżowego i popularnego projektu narodowego nie zawęża się, a wręcz przeciwnie — rozszerza. Wszyscy zobaczą to już na VIII turnieju. Ukraińcom potrzebne jest takie masowe przedsięwzięcie, skierowane na podniesienie prestiżu języka ukraińskiego. Jest ono potrzebne państwu. I jeśli ktoś z wysokich urzędników nie zgadza się z tym, to jeszcze nie znaczy, że właśnie on jest państwem. Państwo przede wszystkim to my, którzy mamy na tej ziemi rodzinne mogiły, ukraińscy ludzie, których dzieci będą żyły w tym kraju. A co do wodzów i ministrów, to ich czas jest ograniczony, ich przebywanie na władczym Olimpie ma początek i koniec. Naród nie ma początku i końca. Język nasz nie ma początku i końca. To wieczne kategorie. Więc myślmy o wiecznym, pracujmy dla niego. Rozmawiała Switłana KORONENKO
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
