Strona · s. 5strona oryginału ↗
Jeśli już nie udaje się być świętym, to trzeba być przynajmniej uczciwym.
Слово Просвіти, №13 за 2007 рік
*** Włosy na głowie zjeżyły mi się, jak setnik bić gwoździe rozkazał… A jak opowiedzieć o tym?! …“Wykonało się”, jak sam Jezus ostatni raz wyrzekł. Straszne to męki… Co tu jeszcze zgadywać — to ukrzyżowanie strasznie i wspominać. …Tak walały się czaszki w rowie, a tak oto krzyż podnosili we krwi… A ludzie na Golgotę przybywali. Patrzyli, jak dłonie przybijali. I pluli w stronę ukrzyżowanego Chrystusa, jak i całą drogę do krzyża… A krzyż ciężki był… On tylko do rogu doniósł go, a dalej już nie mógł… … Choć ja oto inną wspominam drogę, a tam, na tej drodze, — radość, śmiech. I tych ludzi z objęciami żarliwymi! Oni byli w niedzielę nie takimi… Oni przecież oczu do rana nie zmrużyli i Jezusa czekali, jak największego z cudów. Jemu przecież drogę odzieżą ścielili, kiedy do Jerozolimy On wjeżdżał! I zielenią ścielili szlak, i gałęziami. Takie pierwsze na oczach moich… Jego przecież wtedy pokazywali dzieciom, podniósłszy ponad głowami ich! I choć nie miał On ani świętego stanu, ani tytułów wysokich przy dworze — Jemu chwałę śpiewali i hosannę i widzący, i ślepi, i przewodnicy. Jeszcze do dziś krzyki radosne unoszą się, gdzie On przejechał, siadłszy na oślę! … To ludzie… Oni was powitają, oni przecież i ukrzyżują was później. *** Jedni pluli. Drudzy tak patrzyli. A wojacy oliwkami dławili się i drwili, oparłszy się na włóczniach: “Jeśli Tyś Król, to Sam Siebie wybaw!” A u Niego przecież rana zaschła na ranie! I wszyscy tacy zalani krwią, poszarpani. Bo tam, gdzie z biczyska zwisał ołów, zostawało poszarpane ciało czy sińce. On i wtedy, jak przybijali ręce, oczu Swoich łzami nie zrosił. On długo na krzyżu cierpiał te męki. A potem cicho pić poprosił. Lecz ci, którzy cały czas Chrystusa ranili,
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
