Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

Poetycki autograf

Слово Просвіти, №13 за 2007 рік

Najmocniej bił jakiś tam brodacz… Golgota aż drżała od łkań. Ktoś wołał, otworzywszy usta jak wiersza. Ktoś wył przeraźliwie monotonnym głosem… … Proroka zawsze najpierw ukrzyżowują, a potem nad nim biadają. To wszystko, co się na Golgocie wydarzyło. Nie, zostało tam jeszcze kilku żołnierzy. Napij się. Ona jest lecznicza i żywotna. Ugasi pragnienie i uratuje… …Nie bój się — nie jestem szalona. Jestem przy zdrowych zmysłach. Rozumiem wszystko. Ten krzyż stoi, ociosany do połysku. I wcale nie przypomina kołyski. Nawet wiem, kto go ciosał… Nie wiem tylko, dlaczego Ty sam? Niech żołnierze przyodzieją się w Twoje szaty. Niech faryzeusze gdzieś wyprawiają bale. …A przyjaciele gdzie?.. Dokąd się podziali?.. Powiedz mi, jeśli w ogóle byli… Mogli napisać do Rzymu — przecież mają tam znajomości i posłów… …Ty rzuciłeś się ratować cały ten świat! Dlaczego więc, Dziecko, Ciebie nie uratowali? Powiesz: to nie oni ten krzyż zrąbali ani nie oni Cię na śmierć wiedli. Niech i tak. Lecz co zrobili, gdy Cię tak ciężko spowito? Zostawili tu żołnierzy na warcie, a sami poszli ku swym ziemskim pociechom?.. …Synku mój! Oni wtedy nie są warci, by za nich tak piekielnie się męczyć! (Dotknęła ręką czoła, usiadła przy krzyżu). Jak dobrze, że Pan zesłał wiosnę — położę się przy Tobie i zasnę. Na tej górze, gdzie Ty stawałeś stopą, pobędę jeszcze choć trochę z Tobą. Zobaczę Cię choć we śnie. I przegonię te natrętne myśli. A jutro… Jutro rano, gdy się obudzę i zobaczę, że jestem tu sama, — znów udam szaloną, byleby naprawdę nie postradać zmysłów… (Znów dotknęła ręką czoła). No i głowa powoli się przejaśniła. Śniła mi się dziś ta góra. …Taki dziwny i osobliwy sen… Wszędzie chodzą ludzie ubrani w bisior. A kat kogoś do drzewa przybija. A lud wciąż przybywa na Golgotę. …A mnie w oczach mignęło coś takiego, jakby ta góra była spichlerzem na zboże… I ten spichlerz ze smutną sławą zasypany samymi plewami! A my z Tobą właśnie w spichlerzu, i ta plewa nas zasypuje… Jej objęcia podobne są do jakichś sideł. I giniemy w nich — to Ty, to ja… (Dotknęła krzyża). …Miałeś przecież uwolnić ziarno od plew… Synku mój! Gdzież Twoja wiejadło?

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn