Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

Wałerij HERASYMCZUK UKRZYŻOWANIE, albo MARIA POD KRZYŻEM Fragmenty tragedii

Слово Просвіти, №13 за 2007 рік

Nawet tutaj Go nie oszczędzili. Wino podał Mu ktoś z katów. Lecz Jezus przyjąć nie chciał. Wtedy wino zabrali i w zamian dali Jezusowi octu czy solanki… Za to Maria straciła przytomność i tak upadła między czaszki. Pobladła cała. Stała się biała!biała. Wtedy zerwała się i gdzieś pobiegła. Lecz wciąż błagała: “Nie przyjmuj wina…” Pewnie oszalała ona. Ona i wcześniej — to krzyknie, to ucichnie, kładąc palec na swoje usta. …A biegnąc, mówiła wszystko, co zdąży z czystą wodą do krzyża… A z Chrystusa tymczasem szydzili. Kto na słowa bardziej złośliwy, współzawodniczyli. I pod milczenie potakujące, nieme, krzyczeli: “Niech On Sam Siebie zdejmie!” Z Jezusa drwili nawet dwaj złoczyńcy, których w tym czasie obok ukrzyżowali. …A faryzeusze usiedli na owczych skórach i dzban wina za sukces wypili… A On westchnął tak ciężko, że dolina zadrżała. I ducha zaraz oddał. I zapłakała Maria Magdalena, którą ktoś razem z Nim kiedyś wydał. Zaczęła lamentować, ile starczyło sił. Wszyscy inni i sobie zawyli. I ręce podnieśli w niebieską siniznę, powiedzieli: “On i naprawdę Boży Syn!” Wszyscy zapomnieli o plwocinach i zniewagach i zaczęli się bić w piersi. …Oni cicho rzucają losy i dzielą odzież, niczym żebraki. Lecz wronie stado jeszcze kracze tam złowieszczo. Mesjasza ukrzyżowali… Ale za co?! Jan Chrzciciel, jak zaczął chrzciny, mówił o Nim w dzień i w nocy, że nie złamie On trzciny i że knota nie zgasi na świecy! On przecież przyszedł dla pokoju i miłości. A przyszło z krzyżem iść… …Wszystkich proroków czekają krzyże dębowe. I w ogóle wszystkich nas czekają krzyże. Nadchodzi koniec. I będą srogie bitwy. I trupy w strzępach porwanych płócien. …Znajdą się ci, którzy pogaszą świece, a potem dołamią trzcinę… *** I oto na urwiskach, gdzie miejsca skaliste, śpi mój Syneczek w nowej kołysce… …Ty, Synu, we śnie walczyłeś przeciw złu? A ja Tobie wody przyniosłam… (Dopiero teraz składa łódeczką swoje dłonie). W mieście oddałam ostatnią drachmę jakiemuś woziwodzie ze wsi… …Ty tak wtedy błagalnie mówiłeś “pragnę”, że ja się śpieszyłam i dzbana nie wzięłam. To ja wody w garść nabrałam. …A wojacy nastawili włócznie i patrzyli srogo przez swoje przyłbice… A potem jeszcze rzuciły się psy. A ja przecież ani kamienia, ani kija. Sama nie wiem, jak ja i uciekłam. …Ja biegłam… A woda płynęła przez palce… Wciąż płynęła. Płynęła!płynęła!płynęła…

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn