Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 2strona oryginału ↗

KOGO CIĄGNIE DO TYRANII?

Слово Просвіти, №13 за 2007 рік

Do mera miasta Doniecka O. O. Łukianczenki PROTEST Na głównych ulicach Doniecka pojawiły się billboardy z wizerunkiem tyrana wszech czasów i narodów Józefa Dżugaszwilego-Stalina, które budzą grozę wśród przeważającej części mieszkańców miasta. Treść plakatów polega na groźbach zastosowania stalinowskich represji wobec tych, którzy nieterminowo płacą za ogrzewanie. Uważamy za stosowne przypomnieć, że to właśnie Stalin był ideologiem i organizatorem machiny represyjnej, która zniszczyła około 100 mln obywateli byłego ZSRR, w tym podczas Hołodomoru Ukraińców w latach 1932—1933. Kult Stalina został potępiony nawet przez komunistów i na XXII Zjeździe KPZR podjęto decyzję o usunięciu wszystkich pomników Stalina, przemianowaniu wszystkich ulic, miast, w tym miasta Stalino na miasto Donieck, a także usunięciu wizerunków Stalina z miejsc publicznych. Pojawienie się wizerunku tego potwora w reklamie publicznej w Doniecku zszokowało mieszkańców i przyniosło wstyd naszemu miastu nie tylko na Ukrainie, ale i przed całym światem, który postrzega Donieck jako kolebkę obecnej władzy na Ukrainie i wiąże fakt umieszczenia wizerunku Stalina z ideologią tej władzy. Ponieważ cała sfera komunalna miasta, w tym ogrzewanie, podlega bezpośrednio Panu, odpowiedzialność za ten bezprecedensowy fakt bez wątpienia spada również na Pana. Uważamy publiczne pojawienie się wizerunku Stalina na plakatach w Doniecku za drwinę z pamięci historycznej Ukraińców, z ofiar stalinowskich represji, a także za wyzwanie rzucone moralności demokracji. Fakt ten odbierany jest jako powrót do stalinowskich metod sprawowania władzy, które kojarzą się z osobami wywodzącymi się z Doniecka. Nasze organizacje społeczne i partie polityczne Doniecczyzny kategorycznie potępiają i wyrażają swój protest przeciwko działaniom urzędników, którzy po raz kolejny wywołują konfrontację w społeczeństwie, strach i rozłam wśród mieszkańców Doniecczyzny. Wychodząc z powyższego, ŻĄDAMY: 1. Niezwłocznego usunięcia tej reklamy, która hańbi Donieck. 2. Ukarania winnych tego społecznego przestępstwa. M. W. OŁIJNYK, przewodniczący Donieckiej Obwodowej Organizacji Społecznej Kongresu Ukraińskich Nacjonalistów; W. W. CZERKAS, przewodniczący Donieckiej Obwodowej Organizacji Społecznej „Ochrona Prawna”; Je. M. RATNIKOWA, przewodnicząca Donieckiej Obwodowej Organizacji Ogólnoukraińskiego Komitetu Obrony Praw Człowieka powiedział „nasz Prokofiew”. Świetnie: do Rosji można jechać spokojnie!” I Prokofiew pojechał. Otrzymał 6 Nagród Stalinowskich za muzykę, otrzymał kilka nagan za „formalizm”, odkupił „winę”, a potem, złamany i chory, pozostał sam ze sobą. Na jego pogrzebie kwiatów jakoś nie znaleziono. Zamiast tego obok byli przyjaciele. Niedaleko Domu Związków Zawodowych, gdzie żegnano ciało wodza, w Domu Kompozytorów przyjaciele żegnali się z Prokofiewem. Było ich około 15 osób, wliczając sprzątaczki. I jeszcze raz o tyranie. Jak wspominał skrzypek Dawid Ojstrach, przy ciele Stalina w Sali Kolumnowej grali najlepsi muzycy. Za przepierzeniem stały krzesła, stół, na którym były kanapki i herbata. I oto za przepierzenie zagląda Nikita Chruszczow — twarz zmęczona, nieogolona, ale… zadowolona. Spojrzał na muzyków i wypowiedział: „Weselej, chłopcy!” Właśnie tak należy żegnać się z dyktatorami. Ale nie z wielkimi kompozytorami.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn