Strona · s. 16strona oryginału ↗
ŁUKIANOWSKA SZKOŁA GOSPODARSTWA DOMOWEGO
Слово Просвіти, №13 за 2007 рік
domem nadzorcy przy niej i osobiście kierował wszystkimi robotami budowlanymi, które prowadzono za datki społeczne na Górze Tarasowej w latach 1882—1884. Warunki darowizny przewidywały przekazanie 5025 sążni kwadratowych ziemi na Łukianówce, w górnym biegu Jaru Kmitowego, z których 2000 sążni kwadratowych przeznaczono pod posiadłość szkoły gospodarstwa domowego, a resztę na sprzedaż, z tym, aby uzyskane środki wykorzystać na budowę gmachu szkoły i odpowiednich obiektów gospodarczych. Część środków przekazały również wspólnota parafialna, zarząd miejski oraz ziemstwo. Budynek zaprojektował O. Jakubenko. Różni specjaliści bezpłatnie wykonali inżynieryjne zagospodarowanie posiadłości. Wkrótce na zboczu Jaru Kmitowego gotowy był już dwu-trzykondygnacyjny, elegancki ceglany budynek pod numerem 6, dekorowany w duchu późnego neorenesansu, z pięknym gankiem wejścia głównego od strony zaułka, nazwanego Jakubenowskim. Redaktor naczelny Lubow HOŁOTA. Kolegium redakcyjne: Lubow HOŁOTA, Jarema HOJAN, Pawło MOWCZAN, Anatolij POHRIBNYJ, Ołeksandr PONOMARIW, Iwan JUSZCZUK. Pierwszy zastępca redaktora naczelnego: Ołeksander SZOKAŁO 279-49-47. Zastępca redaktora naczelnego: Petro ANTONENKO 279-49-47. Zastępca redaktora naczelnego ds. produkcji: Natalija SKRYNNYK 278-01-30 (tel/faks). Wśród darczyńców była Warwara Chanenko, która przekazała środki na urządzenie oranżerii. Cegłę dali kijowscy producenci Szewczenko i Kozyński, a skrzynię szkła — Matusowski. Pani von Rot podarowała kury rasy Langshan, krzewy porzeczek i rośliny do oranżerii. Inni znani łukianowianie również darowali: kto kilka kur, kto koguta, globus czy parę prosiąt, kto ramę i płótno na ekran do „magicznej latarni”. Z ogrodnictwa Meyera (obecnie firma rolnicza „Kwiaty Ukrainy”) nadeszły pisklęta kaczek pekińskich i paw, z ogrodnictwa miejskiego — 40 krzewów pacioreczników. Księża darowali ikony. Niektórzy po prostu dawali pieniądze, część z których pochodziła z imprez charytatywnych. Szkoła miała prawo sprowadzać z zagranicy pomoce naukowe, nowoczesne narzędzia do uprawy roli, nasiona odmianowe itp. Zgodnie z przyjętym statutem, szkoła była przewidziana na utrzymanie w pełnym pensjonacie (odzież, wyżywienie) do 30 uczennic. Przyjmowano dziewczęta w wieku 13—15 lat, niezależnie od stanu społecznego, ale wyznania chrześcijańskiego. W pierwszym naborze było 17 uczennic, wziętych z sierocińców i biednych rodzin. W szczególności córek szlachty — 1, mieszczan — 3, chłopów — 8, wojskowych — 4, urzędników — 1. Nauka trwała 2—3 lata. W szkole wykładano: Prawo Boże, pismo, czytanie, rachunki, podstawy przyrodoznawstwa, gospodarstwo domowe, ogrodnictwo, warzywnictwo, hodowlę zwierząt, mleczarstwo, pszczelarstwo, kuchnię, kulinaria, robótki ręczne, szycie, pranie, śpiew. Szkoła przygotowywała dziewczęta-specjalistki, które mogły prowadzić gospodarstwo domowe w zamożnych rodzinach, stawiała za cel „rozwinąć u wychowanek cechy gospodarskie, umiejętność rozdzielania swojego czasu, dbałość oraz poczucie odpowiedzialności za powierzoną im sprawę, miłość do przyrody, prostego trybu życia oraz dążenie do wykorzystania nabytych w szkole umiejętności w celu poprawy warunków życia rodzinnego ludności rolniczej, wzmocnienia w uczennicach uczuć religijnych i miłości do ojczyzny”. W statucie szkoły podkreślano, że wychowanie uczennic jest ukierunkowane na wpajanie nawyków higienicznych, „jednak w takich granicach, aby nie dać powodu do rozwoju u wychowanek szkoły skłonności i nawyków, które nie odpowiadałyby ich przyszłemu życiu zawodowemu. Zgodnie z tym, zarówno w odzieży, jak i w jedzeniu oraz mieszkaniu niedopuszczalne są żadne nadmiary, a cały sposób życia uczennic powinien być jak najbardziej prosty i odpowiedni do warunków bytu i wieku uczennic, przyuczający je do dbania o siebie bez pomocy najemnej służby”. Dopiero po trzyletniej praktyce bezpośrednio w pańskich majątkach lub rodzinach absolwentki musiały przedstawić raport i opinię gospodarzy i, w przypadku zatwierdzenia tego raportu przez radę szkoły, otrzymywały świadectwo o tytule „gospodyni domowej”. Dzień w szkole zaczynał się o 6 rano zimą, a latem — wcześniej. Sprzątanie, mycie, powtarzanie „lekcji”. O 7 — wspólna modlitwa i herbata. Od 8 do 12 — zajęcia teoretyczne i praktyczne. O 12 obiad (po 100 g mięsa codziennie, oprócz postu) i przerwa do 14, potem dwie godziny zajęć i godzinna przerwa na popołudniową herbatę i odpoczynek, zajęcia do 19. O 19 kolacja, lekcje, gry. O 21 wspólna modlitwa i wszyscy kładą się spać. Do programu nauczania wchodziły wycieczki naukowe na fermy mleczne, do wzorowych gospodarstw, na wystawy rolnicze itp. Szkoła działała do 1918 roku. Potem były tu domy dziecka dla przedszkolaków. A w 1955 roku ulicę Jakubenowską z jakiegoś powodu przemianowano na cześć malarza W. Tropinina, który nie miał żadnego związku z tą okolicą. I tak samo „z jakiegoś powodu” nie ma wzmianki o świadomym Ukraińcu i dobroczyńcy Ołeksiju Jakubence w dwutomowym „Słowniku Szewczenkowskim”. Sekretarz odpowiedzialny: Iryna SZEWCZUK 278-63-69. Dział literatury: Ulana HLIBCZUK 270-55-57. Dział kultury: Wałentyna DAWŁYDENKO 270-55-57. Specjalny korespondent działu kultury: Ołeksandr JEWTUSZENKO 279-39-55. Dział pracy oświatowej: Olha SKRYPKINA 270-55-57. Dział korekty: Tetiana SZCZERBAK, Iryna STELMACH 278-63-69. Skład komputerowy: Iryna SZEWCZUK, Ołeh BESSKYJ 278-63-69. Redaktor dyżurny: Lubow HOŁOTA. Księgowość 279-41-46. Adres redakcji: ul. Chreszczatyk 106B, m. Kijów, 01001. E-mail: slovo_prosvity@ukr.net http://slovoprosvity.com.ua. Wydrukowano z gotowych form fotograficznych w kombinacie „Presa Ukrainy” w środę. Zam. nr 3301213. Nakład ogólny — 32400. Korespondencja z czytelnikami — tylko na łamach gazety. Odpowiedzialność za wiarygodność informacji ponoszą autorzy. Redakcja zastrzega sobie prawo do redagowania i skracania tekstów. Przy wykorzystaniu naszych publikacji powołanie się na „Słowo Proświty” jest obowiązkowe. Indeks gazety „Słowo Proświty” — 30617. Cena prenumeraty, uwzględniając usługi pocztowe: na miesiąc — 3,38 hrywny, na 3 miesiące — 9,89 hrywny, na 6 miesięcy — 19,18 hrywny.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
