Strona · s. 6strona oryginału ↗
«PROŚWITA» «SŁUŻĘ UKRAINIE»
Слово Просвіти, №13 за 2008 рік
Stepan BOJKO, proświcianin, m. Iwano-Frankiwsk — Jarosław Kiszeniuk zrobił wiele pożytecznych rzeczy dla swojego państwa. W przeddzień Bożego Narodzenia „Czerwona kalina” otrzymała zaproszenie do Doniecka, więc Jarosław uszył część kostiumów scenicznych dla naszego wertepu, dzięki czemu z powodzeniem pokazaliśmy widowisko wertepowe, zostaliśmy laureatami i zaproszono nas na kolejne Boże Narodzenie — mówi kierownik artystyczny męskiej kapeli chóralnej „Czerwona kalina” przy centralnym Domu Ludowym, zasłużony pracownik kultury Wołodymyr Zwarun (współpracuje on z J. Kiszeniukiem jako chórzystą kapeli, a od kilku ostatnich lat — jako z krawcem-modelarzem). — Ulica Botaniczna jest najbardziej zieloną w naszym mieście. Lecz nowobogaccy postanowili wznosić domy na przyległych terenach. Niektórym było mało ziemi — wspomina Jarosław — więc zaczęli zagarniać poszczególne działki naszej ulicy, wycinać drzewa. Dzięki grupie inicjatywnej, której przewodził Jarosław Kiszeniuk, po kilku apelach do władz ulica pozostała nienaruszona. Ziemi w posiadłości J. Kiszeniuka jest tylko kilka arów, ale uprawia on pięć odmian winogron, morele, jabłka, kilka odmian malin, rośliny lecznicze i dzieli się nimi z emerytami, bo sam również jest inwalidą II grupy. Przyjaciołom na prezenty szyje nakrycia głowy, etui na okulary, telefony komórkowe, naprawia maszyny do szycia. Być zawsze i we wszystkim ukraińskim patriotą — takie jest życiowe credo Jarosława Kiszeniuka. — Dziękuję Najwyższemu za długie, niełatwo przeżyte lata. W 1945 roku uczyłem się u mistrza Iwana Czopyka. Szył on odzież dla inteligencji i dla żołnierzy UPA. Im uszyliśmy buty, podarowałem Towarzystwu Języka Ukraińskiego im. T. Szewczenki — opowiada J. Kiszeniuk. — Kiedy Ludowy Ruch Ukrainy dopiero nabierał sił, przekazałem na tę organizację społeczną 10 tysięcy karbowańców. Przeprowadzaliśmy wiele działań, aby władza radziecka pozwoliła zalegalizować Ukraiński Kościół Greckokatolicki. I oto wyszedł on z podziemia. Najpierw wykonałem chorągwie dla cerkwi wsi Pomoniata w rejonie rohatyńskim, w której się urodziłem, zostałem ochrzczony i przyjąłem pierwszą komunię. Iwanofrankiwskiej cerkwi świętych Włodzimierza i Olgi również podarowałem chorągwie, potem — felony dla cerkwi w Opryszowcach i Martynowie. Wielka była wtedy rola Kościoła w budzeniu świadomości narodowej ludzi, więc Kiszeniuk zaczął szyć odzież dla księży. Zdołał odrodzić utraconą tradycję szycia galicyjskiej mitry (jest ona segmentowana na osiem części, co odróżnia ją od rosyjskiej). W domowej bibliotece pana Jarosława znajduje się ukraińska klasyka, dzieła autorów zagranicznych. Naj- Amatorski chór proświciański „Odrodzenie”. Po lewej w pierwszym rzędzie Jarosław Kiszeniuk. Odzież sceniczną, uprząż wykonał pan Jarosław
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
