Strona · s. 6strona oryginału ↗
Czcijmy Kobzarza
Слово Просвіти, №13 за 2008 рік
Nadiia Onyszczenko, zastępca przewodniczącego Niżyńskiego Miejskiego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta”
Uczczenie Wielkiego Kobzarza w Niżynie rozpoczęło się w parku przy pomniku Tarasa, wzniesionym w 1991 roku za środki mieszkańców miasta. Ustawienie pomnika zainicjowało w 1989 roku Towarzystwo Języka Ukraińskiego im. Tarasa Szewczenki pod kierownictwem Mykoły Szkurki przy aktywnym wsparciu byłego miejskiego głowy Anatolija Romanenki. Czcić Szewczenkę oznacza studiować jego twórczość, poznawać jego wartości duchowe, naśladować jego postawę obywatelską. Tak gorąco wzywali studentów Niżyńskiego Instytutu Agrotechnicznego i Uniwersytetu im. Mikołaja Gogola wykładowcy Switłana Tołoczko i Ołeksandr Hadzinski, a także duchowni Cerkwi Wszystkich Świętych Kijowskiego Patriarchatu o. Serhij Czeczyn i o. Ołeksandr Morozow, którzy odprawili litię żałobną. Trafne były propozycje o. Ołeksandra Morozowa, przewodniczącego Niżyńskiego Zjednoczenia Ogólnoukraińskiego Towarzystwa „Proświta”, dotyczące ustawienia pamiątkowych tablic upamiętniających pobyt Tarasa Szewczenki w Niżynie w 1846 roku: na budynku, w którym – według prawdopodobnych przypuszczeń – spotykał się z Iwanem Soszenką, oraz w miejscu dawnego Klubu Szlacheckiego, gdzie odbył się bal na cześć jego przyjazdu. Dla godnego uczczenia pamięci Tarasa Szewczenki fundacja charytatywna „Niżen”, której przewodniczącym rady nadzorczej jest Mykoła Szkurko, zgłosiła inicjatywę ustanowienia corocznych nagród za najwyższe osiągnięcia niżynian w dziedzinach twórczości literackiej, muzycznej, plastycznej i aktorskiej oraz wręczania ich 9–10 marca przy pomniku Kobzarza.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
