Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

HUMORYNA-2011 Z ROSYJSKIM NAPISEM NA CZAPCE

Слово Просвіти, №13 за 2011 рік

Serhij SŁOBOŻANSKYJ, Odessa. Na chwałę odessytom, którzy dobrze znają cenę dowcipnego i trafnego słówka, nigdy nie nazywali oni 1 kwietnia dniem głupca, dla nich to święto wesołych zabaw, które już od 28 lat z rzędu wylewa się na ulice i place karnawałową Humoryną. Zakochany w tym mieście i jego przyprawionej zabawnymi ukrainizmami gwarze poeta-satyryk Stepan Olijnyk, który urodził się w obwodzie odeskim właśnie na początku kwietnia, powiedział o nich: “Morze i dusze — wszystko otwarte. Swój zapał, “swoje” słówko… Szczodrzy i mili odessyci! Ja kocham ich i za to”. Nieprzypadkowo tysiące turystów pragną trafić w ciepłe objęcia Odessy właśnie w te dni. I w bieżącym roku 1 kwietnia w Odessie ogłoszono dniem świątecznym, afisze zawiadamiają o tradycyjnych i nowych przedsięwzięciach. Karnawałowy pochód startuje przy pomniku Katarzyny II i przejdzie tym razem ulicą Derybasowską, Bulwarem Nadmorskim. Atrakcją karnawału i gali-koncertu pod gołym niebem staną się występy uczestników Pierwszego międzynarodowego festiwalu klaunów “Komediada”, zainicjowanego przez kierownika komik-trupy “Maski” Heorhija Delijewa. A jeszcze przewidziano otwarcie zbiorowego pomnika pisarzom XX wieku w ogrodzie rzeźb Muzeum Literatury, urządzenie “Czysto odeskich atrakcji”, parad KWeWeszników i didżejów. Do późnego wieczora potrwa koncert ukraińskich i rosyjskich gwiazd estrady, a na zakończenie — świąteczny fajerwerk wzleci w niebo Odessy. Merostwo nie ukrywa swojego zamiaru przekształcenia Humoryny w komercyjny projekt turystyczny, ale rywalizować w popularności swojego karnawału z Rio de Janeiro nawet nie przychodzi mu do głowy. Uzupełnieniem bieżącego karnawału są wystrojone platformy, które będą reklamować jazz-karnawał, zlot motocyklowy Goblin-show, międzynarodowy festiwal filmowy, paradę narzeczonych i inne tegoroczne przedsięwzięcia — swoiste przynęty dla turystów. Jak zawsze, sale koncertowe i teatralne zostaną oddane pod płatne show “Królików”, “Comedy Woman”, “95 kwartału” i innych niewybrednych śmieszków. Odessyci już nie pierwszy rok narzekają, że ich Humoryna traci swoją niepowtarzalność, indywidualność, a karnawały teraz już na śmiech kurom. Uwarunkowane jest to nie kryzysem ekonomicznym, na który powołuje się merostwo, a przede wszystkim kryzysem duchowym. Eksploatacja wyświechtanej “odeskości” miasta już nie ratuje, potrzebna jest nowa, wielkoskalowa koncepcja festiwalu światowego poziomu. A on dopiero wtedy stanie się atrakcyjny, gdy nabierze wyrazistych cech narodowych. Całe święto należy wypełnić kolorytowymi obrzędowymi ukraińskimi widowiskami i kozackimi zabawami. Czołowe miejsce w tej wesołej wrzawie mogą zająć zwyczajowe rozrywki Żydów, Greków, Rosjan, Mołdawian, Bułgarów i innych licznych etnosów Odessy. Źródła sztuki ludowej i humoru są niewyczerpane, te tradycje są nieśmiertelne. A odeski duch i koloryt w połączeniu z etnicznymi i współczesnymi tańcami, śpiewami, zabawami zajaśnieją nowymi barwami. Jelizaweta CHAFIZOWA, studentka wydziału historycznego DonNU, zastępczyni przewodniczącego Donieckiego obwodowego tatarskiego centrum kulturalnego. Narodowa samoświadomość jako głębokie zjawisko duchowe w dużej mierze określa różne procesy społeczne. Znajdują w niej swoje odzwierciedlenie wszystkie silne i słabe strony etnosu, momenty kryzysowe i dolegliwości społeczne, problemy społeczne o charakterze duchowym, ekonomicznym, politycznym. Dlatego narodowa samoświadomość wymaga szczegółowej i wszechstronnej analizy oraz przemyślenia. W niej tkwi klucz do wyjaśnienia specyficznych osobliwości stosunków międzynarodowych i rozwiązywania problemów. Cały świat jest polietniczny — składa się z narodów i państw. W życiu wielu krajów coraz większego znaczenia nabiera kwestia narodowa. Ukraina u nas jest jedna. I każdy naród, każda grupa etniczna, które zamieszkują na jej terenach, widzą przyszłość Ukrainy, jak i swoją własną, poprzez urzeczywistnienie dążeń narodowych, kulturalnych i społecznych. Budowa tej Ukrainy, która obecnie istnieje, i tej, w której chcemy żyć w przyszłości, zależą i od tytularnego narodu ukraińskiego, i od mniejszości narodowych — wszyscy jesteśmy współtwórcami Ukrainy. Jednym z pierwszych aktów ustawodawczych niepodległego państwa ukraińskiego stała się Ustawa Ukrainy “O obywatelstwie Ukrainy” z 8 października 1991 r., w której zapisano, że obywatelstwo Ukrainy określa stały prawny związek osoby i państwa. Ukrainie właściwe są międzyetniczny pokój i zgoda, są one oznaką wewnętrznej stabilności społecznej, tolerancyjnego współżycia różnych wspólnot narodowych. Zaledwie jeden raz główny bohater Humoryny był Ukraińcem, i to w czapce z rosyjskim napisem.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn