Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

Mamy jedną Ukrainę

Слово Просвіти, №13 за 2011 рік

w społeczeństwie ukraińskim, ważnym czynnikiem dalszej integracji Ukrainy z Europą. Ewolucja prawnego statusu mniejszości narodowych na Ukrainie przekonująco świadczy o rozwoju instytucjonalnego i normatywnego systemu ochrony praw mniejszości narodowych na Ukrainie oraz o dostosowaniu go do międzynarodowoprawnych standardów ochrony praw mniejszości narodowych. Zwłaszcza Ustawa Ukrainy „O mniejszościach narodowych na Ukrainie” z 25 czerwca 1992 r. określa, że wszyscy obywatele Ukrainy korzystają z ochrony państwa na równych zasadach oraz że Ukraina gwarantuje obywatelom republiki, niezależnie od ich pochodzenia narodowego, równe prawa i wolności polityczne, społeczne, gospodarcze i kulturalne, wspiera rozwój narodowej świadomości i samoekspresji. Łączy się tu prawa obywatelskie i etnokulturowe, a obywatele Ukrainy wszystkich narodowości są zobowiązani przestrzegać Konstytucji i ustaw Ukrainy, strzec jej suwerenności państwowej i integralności terytorialnej, szanować język państwowy, kulturę i inne tradycyjne podstawy. Na Ukrainie jest wiele ziem, które nazywają siebie „wieloetnicznymi” — to Zakarpacie, Krym i Donbas. Według danych ostatniego spisu powszechnego na Doniecczyźnie, gdzie mieszka 4,825 mln osób, żyją przedstawiciele ponad 130 narodów i narodowości. Jednak Ukraińcy (56,9 %) i Rosjanie (38,2 %) razem stanowią znaczną większość — 95,1 %, Grecy — 1,6 %, Białorusini — 0,9 %, Tatarzy — 0,4 %, Ormianie — 0,3 %, Żydzi — 0,2 %, Mołdawianie — 0,1 %, inni — 1,4 %. Historia kształtowania wielonarodowościowego składu ludności Południa Ukrainy sięga okresu kolonizacji tego kraju w XVIII–XIX wieku, kiedy na ukraińskich ziemiach etnicznych zaczęli osiedlać się Rosjanie, Bułgarzy, Tatarzy, Grecy, Niemcy, Polacy, Żydzi. Następnie zachodziły gwałtowne procesy okresu radzieckiego: uprzemysłowienie regionu, odbudowa przemysłu w okresie powojennym, procesy migracyjne po rozpadzie ZSRR. Od czasu uzyskania przez Ukrainę niepodległości w regionie ożywił się proces tworzenia narodowo-kulturalnych wspólnot. Dziś państwo ukraińskie nie tylko deklaruje, lecz także gwarantuje prawa mniejszości narodowych, wspierając poprzez organy władzy na miejscach ich praktyczną realizację. Jak podkreślają zagraniczni eksperci, dziś na Ukrainie podstawą działalności narodowo-kulturalnych wspólnot jest najbardziej demokratyczna baza normatywna. Gwarantuje ona także narodowym ośrodkom Doniecczyzny w pełni realizować swoją statutową działalność, w szczególności poprzez takie formy pracy: organizowanie akcji kulturalno-artystycznych i kulturalno-oświatowych przedsięwzięć; funkcjonowanie niedzielnych szkół przy towarzystwach; koordynację badań naukowych nad problematyką etnonarodową Południa Ukrainy; organizowanie konferencji naukowo-praktycznych z udziałem aktywu narodowych wspólnot; udział wspólnot narodowych w życiu społeczno-politycznym obwodu. Rozwój duchowy grup etnicznych jest ważnym czynnikiem kulturalno-społecznego postępu całego ukraińskiego społeczeństwa, ukraińskiej państwowości.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn