Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

OPINIA CZYTELNIKA

Слово Просвіти, №13 за 2011 рік

„Ten, kto nie likwiduje niesprawiedliwości, mając ku temu możliwości, sam jest jej organizatorem” (Marek Aureliusz) Ta elementarna prawda ma bezpośredni związek także ze stanem rzeczy w Ukrainie, gdzie rządzą ludzie mianowani przez Wiktora Janukowycza. Tak jest w Odessie, tak jest w Ługańsku. To samo można powiedzieć o Ministerstwie Oświaty Ukrainy, gdzie samowolę czyni minister Tabacznyk. Nie trzeba być profesjonalnym analitykiem, by zauważyć, że protegowani Partii Regionów wykonują zamówienia określonych skorumpowanych struktur. Ludzie o nieczystych rękach w Ukrainie nigdy nie wahali się wykorzystywać w swoich interesach szowinistycznej ideologii sąsiedniego państwa oraz merkantylnych interesów jego Cerkwi. Pod tymi hasłami zorganizowane struktury przestępcze znacznie łatwiej dopuszczają się swoich gospodarczych zbrodni. W literaturze naukowej ten charakter stosunków między kapitałem a pracownikami w krajach zniewolonych określa się jako „ucisk społeczny i narodowy”. Formy i metody tworzenia warunków do gospodarczego ucisku są różnorodne — od niszczenia narodowej oświaty, nauki, kultury i dyfamacji (anatemizowania) działaczy narodowych, zamykania szkół narodowych, po walkę z kapitałem narodowym i fizyczną likwidację przywódców narodowych. Specyfika ucisku narodowego w Ukrainie polega też na tym, że taki ucisk tworzono i tworzy się pod hasłami „braterstwa słowiańskiego” z domieszką prawosławia. Tzw. Ukraińska Cerkiew Prawosławna Patriarchatu Moskiewskiego dziś występuje jako realny podmiot narodowego ucisku narodu ukraińskiego. Oksentij ONOPENKO, Moskwa

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn