Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 1strona oryginału ↗

CO „ZEROWAŁO SIĘ” DLA KUCZMY?

Слово Просвіти, №13 за 2011 рік

Zwycięstwo Janukowycza w wyborach prezydenckich Leonid Kuczma przyjął z nieukrywaną radością, oświadczając, że wszystko, jakoby, „zerowało się”. To znaczy wróciło „na swoje miejsce”, do stworzonego przez niego za czasów jego prezydentury systemu. Ale system często uderza w swoich twórców. Tak też się stało. „Zerowany” stary-nowy system zrodził pierwszą w naszej najnowszej historii sprawę karną przeciwko prezydentowi państwa, niechby i byłemu. Petro ANTONENKO Jakie przyczyny skłoniły rządzący reżim do „najazdu” na swojego protoplastę? Nawet najbardziej naiwni słabo wierzą w oficjalne interpretacje, że to walka o sprawiedliwość i praworządność. Prawdziwych przyczyn jest kilka, są one splecione w kompleksie. Bez wątpienia jest to także imitacja triumfu prawa. I dążenie do pokazania Zachodowi, że Ukraina wreszcie rozpoczyna walkę z korupcją. Oczywiście, jedną z przyczyn jest odwrócenie uwagi opinii publicznej od porażek w sferze społeczno-ekonomicznej. Nie byłoby źle, gdyby w wyniku „Operacji K.” udało się przycisnąć także zięcia byłego prezydenta Wiktora Pinczuka z jego miliardowymi majątkami, wizerunkiem za granicą i kilkoma potężnymi ogólnokrajowymi kanałami telewizyjnymi. I wszystkie te absolutnie realne przyczyny zbiegają się z bodaj najważniejszą: to nie po prostu awantura, a nieprzejednana walka o władzę i pieniądze (u nas to synonimy) w wyższych echelonach państwa. I te wojny, lub w ich żargonie „rozbiórki”, są istotą uformowanego przez dziesięciolecia rządów Kuczmy i „zerowanego” obecnie systemu. Wszystko inne staje się wiórami, które lecą w tej wojnie — normy demokracji, praworządność, prawa człowieka i ludzkie losy. Kluczowymi momentami stały się sprawa karna przeciwko bezpośredniemu zabójcy — generałowi milicji Pukaczowi oraz taśmy majora Melnyczenki. I właśnie tutaj jest najwięcej mgły. Całkowicie zasadne są żądania opinii publicznej, że trzeba mówić nie tylko o motywach, przyczynach zleceniodawców zabójstwa dziennikarza, ale i wyjaśnić wreszcie, kto i jak przeszkadzał w śledztwie w tej głośnej sprawie przez wszystkie 10 lat? Jeśli chodzi o Pukacza, to jak mogło się zdarzyć, że będąc już zatrzymanym w sprawie Gongadzego, złożył niezwykle ważne zeznania, wymknął się spod śledztwa i na długie kilka lat „dał nogę”? I ci, którym było trzeba, dobrze wiedzieli, gdzie on się znajduje. Obecnie zaś faktycznie na zeznaniach Pukacza trzyma się fabuła oskarżeń przeciwko Kuczmie: właśnie generał-zabójca zaświadczył, że minister Krawczenko rzekomo wydał mu rozkaz zabicia Gongadzego na polecenie Kuczmy. Krawczenki nie wskrzesisz, ale wiele wyjaśniłoby wyjaśnienie okoliczności jego śmierci. Dlaczego więc nie wznawia się sprawy karnej o dziwne „samobójstwo” ministra dwoma strzałami? Zresztą, jak i nie mniej dziwne okoliczności śmierci Kyrpy, jeszcze jednego ministra Kuczmy. Wiele pytań wywołuje także postać Melnyczenki, miejsce i rola majora z jego taśmami. To przecież nie Kuczma wymyślił, aby choć trochę wybielić siebie, że major jest uczestnikiem ogromnego międzynarodowego spisku przeciwko niemu i państwu — wszystko to dawno stało się w świadomości społecznej czymś więcej niż przypuszczeniem. Bo spróbujcie uwierzyć, że szeregowy oficer „z pobudek patriotycznych” samodzielnie przeprowadził taką grandiozną operację podsłuchiwania prezydenta państwa! Ale chodzi o co innego. Pierwszy zastępca Prokuratora Generalnego Kuźmin oświadczył: taśmy majora Melnyczenki wreszcie uznano za dowody w sprawie. Dotąd było niemało przeszkód dla takiego kroku. Pierwszą jest norma Konstytucji Ukrainy, w której zaznaczono, że oskarżenie nie może opierać się na dowodach uzyskanych w sposób nielegalny. Jak obecnie udało się ominąć tę normę? Oczywiście, żadnej legalnej sankcji Melnyczenko na podsłuchiwanie i nagrywanie Kuczmy nie otrzymywał. Na tej podstawie można by wszczynać sprawę karną przeciwko samemu Melnyczence. Ale znaleziono już i indulgencję. Okazuje się, że w zakamarkach naszego ustawodawstwa istnieje i taka norma: nie uważa się za przestępstwo czynu popełnionego w sytuacji wyższej konieczności — dla zapobieżenia planowanemu przestępstwu, jeśli tego przestępstwa nie można zapobiec w inny sposób. Prawda, w takim razie powstaje jeszcze jedno pytanie: dlaczego więc w takim razie nie wszcząć sprawy karnej przeciwko Melnyczence za niezawiadomienie o znanym mu planowaniu przestępstwa — zabójstwa dziennikarza? Przypomnijmy, że skandaliczne taśmy Melnyczenki zostały ujawnione przez Moroza już po zabójstwie Gongadzego. Zakończenie na str. 2 ARTYSTA Z BOŻEJ ŁASKI „STAROŚĆ — TO NOWA WOLNOŚĆ!”

s. 2 · strona oryginału ↗

Dokończenie. Początek na str. 1. Były też inne przeszkody do bezapelacyjnego zalegalizowania taśm. Tak, prawo wymaga, aby zostało ustalone źródło informacji, w danym przypadku — czym i jak robiono nagrania? Póki co, pełnej jasności tutaj nie ma. Tym bardziej, że Melnyczenko ujawnia wciąż nowe nagrania. Na przykład, zrobione nie gdzie indziej, a na daczy Kuczmy, podczas obchodów jego urodzin w gronie wybranych. Zadziwiające możliwości majora! I bardzo ważna okoliczność — wiarygodność nagrań. Co oznacza oświadczenie prokuratury, że wreszcie, po kolejnej ekspertyzie, taśmy uznano za wiarygodne. Ale pojawia się kluczowe pytanie: czy wszystkie co do jednego nagrania? O taśmach tak dużo się mówi, bo wygląda na to, że właśnie one stały się głównym atutem polityczno-biznesowo-kryminalnych gierek wokół sprawy Gongadzego, a nie sprawy Pukacza, już skazanych zabójców Gongadzego, tajemnicy śmierci Krawczenki… Wygląda na to, że jeszcze usłyszymy nowe oskarżenia. Prawda, jeden z znanych deputowanych i orędowników reżimu — W. Kolesniczenko, całkiem niedawno oświadczył w teleturnieju, że obecna władza nie ma żadnego związku z tamtymi dawnymi zbrodniami, a wręcz przeciwnie — cześć jej i chwała, że je bada. Ale czy nie za wcześnie mówić, kto i jaki ma związek z szeregiem głośnych zbrodni w ciągu ostatnich 10—15 lat? A zwłaszcza w kwestii hamowania ich śledztwa. Zresztą, do niektórych dawnych zbrodni jednak przypisuje się także szefów obecnej władzy, niechby nawet zajmowali wtedy niższe stanowiska. Deputowany parlamentu Hrymczak skierował wniosek do Prokuratury Generalnej z propozycją wszczęcia

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn