Strona · s. 15strona oryginału ↗
BĄDŹMY GODNI SWOJEGO JĘZYKA…
Слово Просвіти, №13 за 2011 рік
Halina HERASYMENKO, m. Makariw
„Mużaj, prekrasna nasza mowo!” — pod takim tytułem niedawno w sali konferencyjnej Makariwskiego CTDJU imienia Danyła Tuptała odbyło się święto języka, poświęcone Dniu urodzin wybitnych geniuszy naszego narodu Tarasa Szewczenki i Lesi Ukrainki. Razem ze swoim kierownikiem T. M. Otrochem święto przygotowali i przeprowadzili wychowankowie folklorystyczno-etnograficznego kółka „Dywokraj”, działającego przy Makariwskim CTDJU. Na święto przybyli uczniowie klas 1–2 Makariwskiego NWK „ZOSz I–III stopni – przyrodniczo-matematyczny liceum”, nauczyciele, kierownicy kółek, rodzice, goście. Mali uczestnicy święta z radością dawali widzom swoją twórczość: wykonywali ukraińskie ludowe piosenki dziecięce, organizowali gry, zadawali obecnym zagadki, starannie deklamowali wiersze T. Szewczenki i Lesi Ukrainki. Dyrektor Makariwskiego CTDJU I. L. Hodenkow powitał wszystkich ze świętem i opowiedział, że patron centrum, światło duchowości Świętobliwy Dymitr Rostowski (w świecie Danyło Tuptało) również wiele zrobił dla naszego języka. Teolog, kaznodzieja, kapłan, historyk, filozof, wychowawca, pisarz, poeta, dramaturg i kompozytor, Danyło Tuptało, był także założycielem szkoły współczesnego języka ukraińskiego, według jego dzieł w młodości uczył się Taras Szewczenko i inni wybitni działacze ukraińskiej kultury. Swoje muzyczne życzenia widzom i uczestnikom święta złożyli również goście. Nauczycielka muzyki Makariwskiej dziecięcej szkoły sztuki
Ołeksandr Tretiak zapoznał maluchy z naszym dawnym instrumentem muzycznym, banduрą, i opowiedział o jej poprzedniczce, kobzie. Po wykonaniu kilku ludowych pieśni przy akompaniamencie bandury po prostu zachwycił widzów. Nauczyciel Liceum w Makarowie, członek zespołu wokalnego „Świętokoło”, Wołodymyr Chomenko, wykonał kilka swoich piosenek przy gitarze. Widzowie witali uczestników i gości gromkimi brawami. Szczególnie miło było małym członkom kółka, bo to był ich debiutowy występ. Ich oczy świeciły radością, a oklaski były dla nich nagrodą za staranność i artyzm. Swoimi występami pragnęli bowiem przekazać widzom piękno ukraińskiego słowa, jego melodyjność i znaczenie dla każdego Ukraińca. Patrząc i słuchając występów dzieci, widząc ich staranność i iskierkę w oczach ich kierownika, człowiek mimowolnie przejmuje się tym duchem i chce się wierzyć, że ten drżący zachwyt przed słowem, przed językiem zachowają i poniosą dalej, będą dumni i godni go, czego chciałoby się życzyć każdemu: „Mężniejmy, bądźmy godni naszego ojczystego słowa!”
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
