Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 7strona oryginału ↗

Przez ciemne powszednie dni potknięć

Слово Просвіти, №13 за 2012 рік

Iwan ZACHARCZENKO, wieś Sytniaki, rejon makarowski, obwód kijowski. Rozważając naszą teraźniejszość, można powiedzieć, że naród zamiast wymarzonej wolności otrzymał podstępną tyranię, ucharakteryzowaną na demokrację. Niezależni ludzie, których los wyprowadził z jednego labiryntu błądzeń i od razu zapędził w drugi, gdzie stali się „bydłem”, „biomasą”, już dwadzieścia lat pokornie niosą swój ciężki krzyż, żując rzuconą im gumę: „Mamy to, co mamy…”, bo na coś lepszego nie ma co liczyć. Tego, co mieliśmy, nikt nam już nie zwróci. Przerażająco. Ukraina, niczym „Titanic”, zbyt niespodziewanie poszła na dno. Władcze złodziejskie klany, przy wsparciu ciemnych sił, przekształciły potężne i bogate państwo w ruinę. Odurzony lud z niewolniczą odpornością nie mógł powstrzymać przestępczego łotrostwa, kierowanego przez hegemonów, którzy chcą rządzić światem. Dlatego nie odezwały się, nie zabiły na alarm, jak w czasach Wielkiego Głodu, ratownicze dzwony sumienia i trwogi… Słyszysz niemrawe dysputy o idei narodowej i w pamięci mimowolnie wypływa jeden z oprawców Ukrainy, który prorokował: „Idea narodowa nie zadziałała…” A kto o nią walczył? Nie utwierdziwszy idei narodowej, straciliśmy instynkt samozachowawczy i ducha walki, bo jeszcze nigdy, zdaje się, nasza ludność nie była tak skrzywdzona i bezbronna. Gdzieś tam zagrzmi, a nas już skręca i trzęsie. Fale globalizacji i kosmopolityzmu, które suną po ziemi, zniewalają i łamią kręgosłupy, podgniotły i nas. Szkoda, że jesteśmy głusi, nie wyłapujemy ziemskich niepokojów, nie bronimy swoich praw, nie dbamy o siebie. Za to robią to inni. Zacięcie, natarczywie. Ideę narodową chcą podmienić globalizmem, który narzucają apologeci światowego panowania. Chociaż świat jest przeciwko zasileniu kapitału, to żadna siła ich nie zatrzyma. Dolar, niezawodna i wypróbowana broń, wszystkich postawi na kolana. Dlatego dla nich kryzys ekonomiczny, który Walentyna SEMENIAK, członkini Narodowego Związku Dziennikarzy Ukrainy, miasto Tarnopol Czego to tylko ludzie nie wymyślą! Oto i w zeszłym tygodniu świat obchodził kolejną sztuczną datę, dzień… odporności. Świat — to zrozumiałe, ale kiedy i nasi przymierzają do siebie tę samą mantylę, przepraszam, kampanię… To wtedy, uwierzcie, już nie do śmiechu. Przez cały dzień w „brechunciu” (państwowe radio przewodowe) tylko i mówiło się o tym, co trzeba robić, aby podnieść odporność, czyli wzmocnić i uzdrowić nasz z wami układ odpornościowy. Jakich to tylko nie wymieniano preparatów, recept, warzyw i owoców… A ktoś z przedstawicieli władzy donieckiej (kajam się, nie zapamiętałam) nawet zakwestionował planetę, a biednych czyni jeszcze biedniejszymi, nie jest nieszczęściem. „Kryzys — to nie sytuacja bez wyjścia, a bodziec do budowania nowych relacji, gdzie pojawiają się takie możliwości, o których nawet nie podejrzewamy... To nie koniec, a początek nowego świata…” Ten passus wzięto z dokumentu programowego globalistów: „Światowy kryzys: przyczyny, drogi przezwyciężenia”, którego autorem jest doktor nauk filozoficznych, profesor Michaił Lajtman. Profesorskie tezy, książkę którego kupiłam na kiermaszu książek w Kijowie, nie tyle zaciekawiły, co oszołomiły! „Globalizacja — to odkrycie nowego poziomu związku między nami”, pod warunkiem „stworzenia światowego rządu czy światowego banku jako ogólnego regulatora…” i stworzenia takiego społeczeństwa „jako jednego ciała, jednego organizmu”, gdzie osobowość miałaby „tylko konieczność do istnienia, a wszystko inne — własność społeczna…” Pretensjonalne myśli, ale nie nowe dla nas. Swoją drogą: kto w końcu stanie się budowniczym „nowego świata?” Jestem pewna, że ci czterej najbogatsi ludzie planety, których majątki są tożsame z budżetami 60 krajów. Tutaj i komunizmem pachnie. Wszak „kocioł” chcą uczynić wspólnym… Przez takie piekło, gdzie przebywaliśmy ponad 70 lat, już przeszliśmy i zbyt drogo zapłaciliśmy za eksperyment nad naszymi ciałami i duszami. Strategia zmiany świata, a człowieka przekształcenia w bezwolną i pokorną istotę, dojrzała dawno. Ogłosił ją dyrektor CIA Allen Dulles po zakończeniu II wojny światowej jako doktrynę działalności wywrotowej. Jego tezy — to nie słowna miazga, a niezawodna i straszna broń, którą kaleczą ludzkość, niszczą jej ducha i pamięć. Doznając duchowych i moralnych strat, ludzie nie domyślają się, że są „ogłupiani”, „mózg i świadomość” zaśmiecają, a codzienne „chaos i fałszywe wartości”, niczym korozja, rozżerają, psują przyjęte normy społecznego bytu. Doznawszy takich zmian, człowiek czuje się w sytuacji bez wyjścia. Myśląc o ratunku, szuka duchowych drogowskazów, a ich nie ma. Panuje mrok, a jego twórca jest niewidzialny. Wszystko tak mistrzowsko wzburzono, zaplątano, że wszędzie widzisz nieszczęście i bezradność. „Z literatury i sztuki stopniowo wytrawimy ich społeczną istotę, oduczymy artystów, wybijemy im z głowy ochotę do zajmowania się obrazowaniem, badaniem tych procesów, które zachodzą w głębi mas ludowych. Będziemy sławić, wspierać i rozumieć tak zwanych artystów, którzy będą zaszczepiać i wpajać w ludzką świadomość kult seksu, przemocy, sadyzmu, zdrady — słowem, wszelkiej niemoralności. W zarządzaniu państwem stworzymy chaos i nieład”. „Zdrady” i „sadyzmu” obecnie wystarcza. Ludzie, zwłaszcza na górze, nie wstydzą się handlować sumieniem. Taka ich natura, nie tylko przez okoliczności, ale i dla własnej skóry łatwo łamią się i zmieniają barwy jak kameleony. Kiedy zaś na nich stale wpływać, stają się bezwolni, podatni: nadłamanymi i zombiowanymi łatwiej zarządzać. A „tak zwani artyści”, którzy mimo woli ulegli i służą złowieszczej magii, — oni nie mogą być nosicielami wartości duchowych. Pragnąc sławy i korzyści, propagują „kult seksu i przemocy”, czym pomagają niszczyć ludzkie dusze. Moralne oczyszczenie i wzniesienie bez moralnej stałości jest niemożliwe. Człowiek, z którego wytrawiono narodową i społeczną istotę, jest skazany na zagładę. On, nie odnawiając swojego rozumu, marnieje, nie rozwija się. Żyjemy w dzikim świecie, gdzie człowiek człowiekowi staje się wrogiem. Wszystko urządzono tak, aby podważyć jego fizyczne i duchowe zdrowie, żeby mu stale dokuczały krzątanina i zamęt, które opanowały wszystkie sfery urzędowe i wyczerpują, zabierają człowiekowi ostatnie siły, póki załatwi jakąś osobistą sprawę czy zechce znaleźć kroplę prawdy. Wszędzie — od góry do dołu — złośliwi łapówkarze i korupcjoniści. Jak przetrwać te czarne dni zniewolenia? Ukraina — to nie Irak i nie Afganistan, gdzie leje się krew i giną ludzie. U nas — pokój! A jaki chaos i nieład w kraju? A ile bólu i niepokojów w ludzkich sercach? Zdaje się, już słychać oddech apokalipsy. Większość ludzi jest nierozsądna, więc postrzegają wypaczoną rzeczywistość taką, bo inna, jak im się zdaje, być nie może, oni nie wiedzą, skąd idzie duch zła i zgnilizny. Moralnie niepełnowartościowi stają się obojętnymi, bezczynnymi istotami, które już nie są zdolne żyć własnym rozumem. Pod dyktatem władczego chamstwa do niczego nie dążą, nie protestują, ale biorą, kiedy im dają kilogram kaszy gryczanej czy butelkę oleju, czym hańbią swoje życie. Najboleśniejsza rana — młode pokolenie, które doznaje duchowej zarazy. Ilu młodzieńców i dziewcząt, nie myśląc o ratunku, jeszcze ze szkolnej ławy odurza się alkoholem, narkotykami — i ginie! Ludzie, których przekształcono w „cyników, pospolitych ludzi, kosmopolitów”, — są bez przyszłości. Im, jeśli nie otworzyć oczu na siewców nieszczęścia i zła, nie podnieść się, nie uchronić siebie przed ciosami strasznego losu. Drogi opanował przygnębiający mrok, niesprawiedliwość społeczna i duchowa nędza. Intuicyjnie czujesz tragizm naszego istnienia. Aby przeżyć, brakuje nam żywych sił i wielkiego rozumu. Przez władczą niegodziwość zastygliśmy w stanie rozpaczy i beznadziei. Nie chylmy się! Nad nami unosi się duch narodowego jednoczenia, który wzywa do walki, nie poddawania się wściekłym demonom, stawiania oporu zawziętym prowokatorom i ukrainożercom. Podnieśmy sztandar idei narodowej z wolnościowym głosem Iwana Franki: „Duch, co ciało rwie do boju!” Kiedy poczujemy tego ducha — zwyciężymy! Jeśli nie — pochłonie nas mrok zapomnienia.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn