Strona · s. 1strona oryginału ↗
Nieszczęście majdanowców-biedaków. Ludzie w kamuflażu
Слово Просвіти, №13 за 2014 рік
Jewhen BARAN
„Briljow: Serhiju Walerjewiczu, nie oprę się takiemu pytaniu. Wasyl Aksionow, autor „Wyspy Krym”, nie jest przypadkiem pańskim krewnym? Aksionow: Niestety, nie. Briljow: No, drugą część tej powieści na pewno piszecie… Aksionow: Postaramy się ją dopisać!” Z wywiadu Serhija Briljowa z Serhijem Aksionowem, marzec 2014
Po raz kolejny przekonuję się, że literatura pozostaje jedynym źródłem Prawdy ludzkiego życia. Żadna historia, choćby pretendowała do tej roli, w najlepszym razie pozostaje wiejską plotkarką. Kiedy rosyjski pisarz Wasyl Aksjonow pisał swoją powieść „Wyspa Krym” pod koniec lat 70. ubiegłego stulecia, wyglądało to na historię alternatywną, polityczną satyrę. Dziś mamy nową rzeczywistość z nieprzewidywalnym terytorium, które już straciło status strefy wypoczynkowej, a przekształca się, i to na długo, w strefę wojskową. Szkoda. Ale tak jest i na nieokreślony czas Krym przekształca się w strefę zamrożonego konfliktu. To w najlepszym wariancie prognozy. Choć dziś niczego nie można stwierdzać na pewno. Sytuacja zmienia się co godzinę, dlatego różne projekty a la Pawło Hłoba są projektami szarlatańskiego zombifikowania i nic ponadto. Żal mi mojego Krymu, w którym pracowałem pięć lat w połowie lat 80. Mnie, absolwenta Uniwersytetu Lwowskiego, skierowano do pracy na Krymie jako nauczyciela języka i literatury ukraińskiej. Było to za Sekretarza Generalnego Czernienki. Krym i wtedy, i później odnosił się do języka ukraińskiego jak do pewnego politycznego oksymoronu: formalnie w szkołach język ukraiński był nauczany, faktycznie – wszyscy, komu się chciało, byli od jego nauki zwolnieni. Dla mnie było to jedno z pierwszych obywatelskich wyzwań i sz-
Zdjęcie: Hanna Obórska
UCZYMY SIĘ ZWYCIĘŻAĆ!
WIERSZE I OBRAZY Z MAJDANU
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
