Strona · s. 9strona oryginału ↗
Ta dusza nie ustąpi
Слово Просвіти, №13 за 2014 рік
Ten, kto krzywdzi narodu duszę, Robi z niej zamulony muł – Niech na wieki ani kroku nie ruszy Do wysokich jej porywów.
W niej wszystko, czego słówkiem nie powiedzieć, Nie przemilczeć w nurcie bystrym. Dajcież jej łabędzio latać Nad rozwiosennym krajem swoim.
Mój narodzie! W niegasnącym płonięciu Pragnąco los na wieki wieńcz, Bo wzlatuje w światy Ukraina Tylko na skrzydłach twojej duszy! 10 grudnia 2013 r.
Nad wysokością Bożego płonięcia Nikt, oprócz nas, nie ruszy tego kamienia, Bez nas samych ściana nie upadnie. Nad wysokością Bożego płonięcia Z nici niepokory lud życie przędzie. Żeby odziać przędziwo wolności I zrozumieć, gdzie naprawdę ciemność, — My któryś raz nazwiemy się narodem Lecz i tak pozbędziemy się jarzma. Inaczej już nijak nie zdołamy — Na nas planeta patrzy cała. Pęka lód Ducha w sercu niepustym, I żadna nie będzie błądzić ścieżka. Jak powódź, co powierzchnię nakrywa, Tak nasza siła wszędzie napływa. Miłością do ziemi nie umiera Ognista istota mocnego strzemienia. Zdołamy pozostać na koniach, Których nie zatrzymać między niewolami. Niepokonanie blaskiem niepowtarzalnym Lecą iskierki z naszych upartych losów. Już nie woda, a jedność kamień toczy, I dzwon pożądany wielogłosem bije. Wiedzie modlitwa w myślenie prorocze, Gdzie słońce wolności wiecznością się staje! 25 grudnia 2013 r.
Nie bij! Nie bij narodu, bo grzech to niewybaczalny! Nie bij braci — pobitym będziesz sam! Winę tę nie zamaskujesz grymem, Która na osąd zostanie czasom.
Nie bij ludzi, co mają pełne prawo Z pokojem iść i wolności bronić. Nie bij nikogo — ziemi nie zakrwawiaj, Nie daj nikomu boleśnie cierpieć.
Nie idź na ludzkość karkołomnym wojskiem, Bo sam Pan nie wybaczy takie. A może, sądny dzień twój bardzo blisko, Jako odpowiedź za czyny złe.
Dużo Ukraina nacierpiała się, Wdowie jęczy, aż zadrżała twardź. Dzisiaj to jęczenie nie ustało, Lecz bije na alarm — prosi szczerze.
W przestrzeń rodzimą bólem nieuniknionym Wzlatuje wezwanie między wszystkich zawiei: Kochaj braci w pokojowości stanowczej! — Nie bij narodu! Nie bij! Nie bij! Nie bij!
Era powstańcza płynie za erą, Żeby wszystkie niedole w męstwo przelać. O, jak duszy nie chce się do bólu Płaczów narodowych i rozlewów krwi.
8 grudnia 2013 r.
Chwile pobożności Wigilia. Spokój. Nadzieje. Dwanaście potraw i smak kutii. Zasnęły bóle i cierpienia. Dusza z Twórcą w samotności.
Najpierwsza gwiazda. Wspomnienie ciche. Wszystko, jak jest. O czym zgadywać? Mój kraj-cierpiętnica Powinien zatwardziałość pokonać.
Bo On przyszedł. Bo On się zjawił. I jak duszy nie kołataj — W Nim jednym cały świat się odbił. O, kraju mój! W Krzyżu płon!
Nic myśli nie dzieli. Prawdziwy czas dotknął celu. Boże Narodzenie. Chwile pobożności. Modlitwa. Wieczność. Bóg i ty. 6 stycznia 2014 r.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
