Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 14strona oryginału ↗

Weselny ręcznik dla Kobzarza

Слово Просвіти, №13 за 2014 рік

obszarnicy Mykoła i Warwara Kartaszewscy, hrabina Anastazja Tołstaja — ludzie, którzy cenili talent artystyczny Tarasa Szewczenki i sprzyjali jego rozwojowi. Ale ci, których wszyscy kochają, zawsze pozostają samotni. Taras Hryhorowycz po sierocym dzieciństwie i dziesięciu latach żołnierskiej musztry szukał zwykłej kobiecej miłości i rodzinnego szczęścia we własnym domu i w wiśniowym sadzie. I ten świat marzył się poecie podzielić z ukraińską dziewczyną-sierotą, którą pragnął wyzwolić z pańszczyzny i ciemnoty. Szczery zamiar poety oślepił jego oczy: nie dostrzegł duchowej niedoskonałości swojej wybranki. Poważna dramatyczna podstawa sztuki Ołeksandra Zabarnego, pisarza, kandydata nauk pedagogicznych, dziekana Wydziału Filologicznego Niżyńskiego Państwowego Uniwersytetu im. Mikołaja Gogola, inspirowała młodych i starszych wykonawców. Bardzo naturalnie i po ludzku dobrym wyszedł Taras Szewczenko w wykonaniu Andrija Buniajewa. Młoda Lykerka w wykonaniu Ludmyły Mukwycz nie przejmuje się własnymi wadami, lecz cieszy się z możliwości wyrwania się z kręgu ludzi, w którym czuje się poniżona. Kanoniczne imiona Iwana Turgieniewa, Ołeksandra Afanasjewa-Czużbynskiego, Ołeksija Żemczużnikowa, stroje i zwroty z innej epoki zmuszają młodych Ołeksandra Repiacha, Myhajłę Muchińskiego, Andrija Rybalkę do wyprostowania się zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. I choć są to role drugoplanowe, nie zniekształcają one ogólnego obrazu. Przekonujące ukraińskie inteligentki — siostry Biłozerskie, których role grają Julija Arystarchowa i Ludmyła Sawycz. W stonowany, zadumany temporytm harmonijnie wpisały się wideowstawki, które zastąpiły listy-monologi. Widzowie rozpoznawali niżyńskie krajobrazy, na tle których już niemłoda Lykeria (Alla Sokolenko) pokutuje za swoją winę przed Tarasem. Wspomnienia współczesnych i przyjaciół Tarasa Szewczenki wskazują na jej pochodzenie z Lipowca i na skomplikowane stosunki z poetą. Autor wykorzystał je jako podstawę dramatu, dodając do tworzonych postaci ówczesne plotki, które są dopuszczalne w dziele artystycznym. Serdeczny dramat Kobzarza, przez który tak i nie stanął pod weselnym rushnykiem, wylał się w poetycki arcydzieło. Barwinek kwitł i zielenił się, rozrastał się, rozkładał; Lecz przedświt przed świtem Do ogródka się wkradł. Stratował wesołe kwiaty, Nadgryzł... Przymroził... Szkoda tego barwinka i przedświtu, szkoda! Ona zainspirowała niżyńskiego naukowca do napisania sztuki, a teatr — do jej wystawienia. Pogratulujmy twórczemu zespołowi i widzom tego wydarzenia.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn