Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

Co czeka majdanowca w domu

Слово Просвіти, №13 за 2014 рік

Witalij PERETIATKO 10 marca 2014 roku Serhij Bidnyk przybył do Kijowa, aby zabrać do domu swojego starszego syna Maksyma Bidnyka, ponieważ był on skrajnie wyczerpany zarówno fizycznie, jak i moralnie, gdyż stał na Majdanie od grudnia 2013 roku. „Pododdział „Sarmat” kieruje się do domu w celu współpracy z organami MSW rejonów berdiańskiego i primorskiego obwodu zaporoskiego w celu przeciwdziałania separatyzmowi i rozłamowi Ukrainy” — taki był rozkaz dowódcy trzeciej sotni samoobrony Ołeksandra Anatolijowycza Jaroszuka. Serhij Bidnyk, Maksym Bidnyk, Andrij Baryło, Ihor Satonin oraz Andrij Hryhorenko zatrzymali się w mieście Primorsk u dawnego towarzysza Serhija Bidnyka. Odpocząwszy, Maksym powiedział ojcu, że chce odwiedzić matkę i młodszego brata Dmytra, którzy mieszkają we wsi Dołynśke w rejonie berdiańskim — 30 km od Primorska, a ojciec, chwilę się wahając, zgodził się. Dalej opowiada Serhij Bidnyk: — Godzinę po tym, jak Maksym pojechał do domu, mniej więcej o 17:00, zadzwoniła do mnie żona i poinformowała, że na Maksyma napadli aktywiści Partii Regionów. Towarzysz ostrzegał mnie, że w obwodzie zaporoskim Partia Regionów stworzyła oddziały samoobrony „Tarcza”, których zadaniem jest łamanie fizyczne i moralne wszystkich, którzy wracają z Majdanu, ale nie myślałem, że „Tarcza” będzie działać w Dołynśkem. Zabrawszy ze sobą trzech bojowników pododdziału „Sarmat”, wyjechałem do domu — do wsi Dołynśke. Podjechawszy pod podwórze (było już po zmroku), zobaczyłem, że żonę i synów popychają ludzie w cywilu. Poprosiłem nieznajomych o okazanie legitymacji, odmówili, wtedy powiedziałem im, żeby wyszli z podwórza. W odpowiedzi na żądanie opuszczenia posesji mnie i moją rodzinę niecenzuralnie wyzwano, a potem jeden z chamów powiedział: „Za dwa tygodnie przyjdą Rosjanie i wy, … chachły, będziecie stać na kolanach, a to, widzicie, wolności się zachciało…”. Po tym wziąłem siekierę i rozkazałem śmieciom opuścić moje podwórze. W odpowiedzi otworzyli ogień z pistoletów w powietrze i wycofali się poza granice posesji. Mniej więcej o 22:00 przyjechały trzy samochody osobowe, na podwórze weszło dwóch mężczyzn w cywilu i wyjaśniło mi, że wezwały ich wpływowe w pięciu wsiach aktywistki Partii Regionów Switłana Horiszniak i Jan Czajka, ponieważ boją się banderowców. Ja im, ludziom w cywilu, wyjaśniłem, że wszyscy jesteśmy miejscowi i incydenty nie są nam potrzebne. Trochę pokręciwszy się przy podwórzu, odjechali. Około drugiej w nocy pod moje podwórze podjechały trzy mikrobusy, z których wyszło osiem osób. Mikrobusy odjechały od mojego podwórza na sto metrów i zatrzymały się. Ośmiu nieznajomych podeszło do podwórza i, kopiąc w bramę, nakazywało nam opuścić obwód zaporoski do rana. Jeden z nich nazwał się Maksymem Markowem i powiedział, że na swojej ziemi nie ścierpi banderowców i śmierdzącym chachłom nie ma tu czego szukać. W odpowiedzi na takie słowa moi synowie Maksym i Dmytro uruchomili kosę spalinową i pilarkę, a ja wziąłem do ręki siekierę i powiedziałem nieproszonym gościom, żeby wchodzili na podwórze, w tym czasie przez ogród przyszedł do mnie sąsiad Ołeksandr Barczuninow i poinformował, że ci ludzie, którzy stoją przy mikrobusach, mają w rękach broń: cztery karabiny SKS i dwa automaty AKS-74U. O dziewiątej rano 14.03.2014 roku pod podwórze podjechał przewodniczący rady wiejskiej W. W. Pełeszko oraz nieznajomy mężczyzna, który przedstawił się jako p.o. naczelnika Berdiańskiego Miejskiego Oddziału MSW Ukrainy, pokazałem dokumenty: rozkaz o współpracy i legitymację samoobrony, on wszystko to sfotografował i powiedział, że o dziesiątej rano 15.03.2014 roku czeka na mnie w komendzie rejonowej w mieście Berdiańsk. szyn z Hruszki (rejon czyhyryński), Jurij Paraszczuk z Talnego, Jurij Paschalin z Nosaczewa (rejon śmiałski), Witalij Smoleński ze wsi Furmanka, Wiktor Czerneć ze wsi Podobna (obaj z rejonu umańskiego). Złożyli najwyższą ofiarę dla wolności Ukrainy — swoje życie. Śmierć Bohaterów to przykład poświęcenia. Ich męstwo i sława wywyższyły walkę narodu ukraińskiego. 15.03.2014 roku o szóstej rano dopadł nas antyterrorystyczny oddział „Sokił” i przekazał operacyjnym. Łączna liczba funkcjonariuszy milicji, którzy wtargnęli do domu, to 24 osoby, mnie od razu zbito do nieprzytomności, potem oblano wodą, żebym odzyskał przytomność. Na moje żądania umożliwienia kontaktu z adwokatem — bezlitośnie bili. Traciłem przytomność, oblewali mnie wodą i znowu bili. Przeprowadzali rewizję z udziałem świadków, których przywieźli ze sobą. Około dwunastej w południe mnie, mojego syna Maksyma i jego przyjaciół Andrija Baryłę, Ihora Satonina oraz Andrija Hryhorenkę załadowano do więźniarki, kiedy wyprowadzali mnie z domu, widziałem, jak moją żonę Tetianę Mykołajiwnę Bidnyk, która odmawiała wyjścia, dwóch mężczyzn biło kolbami automatów. Syna Dmytra, ucznia, w kącie domu kopali. W komendzie rejonowej brutalnie nas torturowali do siedemnastej godziny, przy tym podkreślali, że na południu — Ukrainy nie będzie! Będzie Rosja! Kazali nam, żebyśmy się wynosili. Najbardziej szalał naczelnik wydziału kryminalnego Wołodymyr Kiriejew, bił mnie rękojeścią pistoletu po kończynach. Potem zmuszali mnie do napisania, że nie mam żadnych pretensji, obiecywali, że jak tylko to napiszę, puszczą mnie do domu. Poprosiłem o wezwanie pogotowia — ponieważ jestem w okresie pooperacyjnym (usunięto mi przepuklinę), znowu zbito mnie do utraty przytomności. Kiedy odzyskałem przytomność, przeprowadzono mnie przez szpaler milicjantów z oddziałów patrolowych, bili mnie pałkami i kopali. Dalej wrzucono mnie do sali gimnastycznej, gdzie czekało na mnie około piętnastu osób, wśród nich byli ci mężczyźni, którzy przyjeżdżali do domu w nocy, podsuwali mi kartki, jeśli nie podpisywałem, to bili rękojeścią pistoletu po mięśniach nóg. O 22:30 przyprowadzili mnie do wyjścia z komendy, kazali podpisać się w księdze; naczelnik wydziału kryminalnego Wołodymyr Kiriejew powiedział mi: „Ty, suko, będziesz śpiewać rosyjski hymn, stojąc na kolanach”. Na ganku stała już moja rodzina i przyjaciele Maksyma. Maksym trzymał się za pierś. Przyjechawszy do domu, zobaczyłem, że mój i syna samochody są uszkodzone: wyrwana instalacja elektryczna, pocięte opony. Czując niebezpieczeństwo, wezwaliśmy na pomoc przyjaciół i zaczęliśmy naprawiać samochody. Z zeznań Maksyma Bidnyka: — Około szóstej rano 15.03.2014 roku do mojego domu wtargnęło ponad dwudziestu uzbrojonych ludzi, bez słowa zaczęli bić nas kolbami po głowach. Założywszy na ręce kajdanki, psiknęli nam w twarz gazem i położyli nas na podłodze. Dalej bili nogami po głowie i po całym ciele — wyłącznie za to, że byliśmy na Majdanie. O flagę samoobrony Majdanu wycierali nogi, a potem wbili w nią widły. Naklejki, które były na moim samochodzie, naklejali nam na plecy i fotografowali to, a potem nimi, naklejkami, nas karmili. Zmuszono mnie do połknięcia naklejki „Niebiańska Sotnia”. Wyprowadzali nas pojedynczo do ogrodu i zmuszali do biegu, żeby zastrzelić przy próbie ucieczki. Co tu mówić o nas, samoobrońcach Majdanu, skoro torturowali mojego brata-ucznia i bili matkę kolbą po nerkach! To wszystko działo się mniej więcej do trzynastej godziny. Potem załadowali nas do więźniarki i wywieźli do Berdiańskiego Rejonowego Oddziału MSW. W Berdiańskim Rejonowym Oddziale MSW umieszczono nas w osobnych gabinetach, do których po kolei wchodzili funkcjonariusze służby patrolowej, drogówki, śledczy, kierownictwo — wszyscy oni bili nas i krzyczeli, że jesteśmy majdanowymi narkomanami i żądali oddania pieniędzy oraz złota, które my łowili radni rejonowi Wasyl Dowbusz, znany politolog z Kijowa nasz rodak Ołeksandr Palij, poetki Ludmyła Sołonczuk, Kateryna Szełest, Wasyl Stryżius. Protojerej Wasyl Karpiuk poświęcił krzyż i kamień pamiątkowy przed budynkiem rady miejskiej, gdzie zostanie ustawiony pomnik Bohaterów Niebiańskiej Sotni. Aby pamięć o niezłomnych patriotach żyła, w Zwinogródce

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn