Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 5strona oryginału ↗

«Chrystusowe oblubienice»

Слово Просвіти, №14 за 2007 рік

Witalij MACZKO, kandydat nauk filologicznych, m. Chmielnicki Laureat Międzynarodowej Nagrody im. braci Lepkich Bohdan Hołowin ma za sobą poważny wiek, ale jego zdolności do pracy można komuś innemu tylko zazdrościć. Wcześniej musiałem czytać jego książkę „Męczennicy i wyznawcy Kościoła ukraińskiego XX wieku” (2000). A oto nowy zbiór szkiców — „Oblubienice Chrystusa” (Tarnopol: „Proświta”, 2006). Na 120 stronach tekstu przedstawiono nie tylko życiorys każdej z sióstr-zakonnic Kościoła greckokatolickiego, ale także cierpiętniczy los narodu ukraińskiego. Tytuł książki jest obrazowy. Autor podzielił szkice na dwa rozdziały. W pierwszym — „Oni oblekli się w purpurę chwały” — opowiedział o błogosławionych siostrach Jozafacie Hordaszewskiej, Tarsycji Macьków, Olimpii Bidzie, Wawrzyńcu Herasymiw, które zostały beatyfikowane (zaliczone do grona Świętych) podczas apostolskiej podróży na Ukrainę zmarłego papieża Jana Pawła II. Tym aktem beatyfikacji potwierdzono, jaką nieocenioną rolę odegrały błogosławione siostry w rozwoju Kościoła Ukraińskiego, a krew męczenników za wiarę Chrystusową pozostaje niezapomniana i święta dla współczesnych chrześcijan. W drugim rozdziale — „Pracownice winnicy Chrystusowej” — mowa o naruszaniu praw obywateli do wolnego wyznawania wiary, gdy na terytorium powojennej Zachodniej Ukrainy wprowadzano porządki sowieckie. Szczególnie wymownie takie negatywne tendencje prześledzono w szkicu biograficznym o tarnopolance siostrze Jeremii (Marii Stepanivnej Telewiak, ur. 1922), którą z powodu przekonań religijnych kilkakrotnie wzywano do wydziału NKWD, usiłując zwerbować ją na donosicielkę. Po otrzymaniu negatywnej odpowiedzi służby specjalne stale śledziły siostrę Jeremię, „pracowały” z kierownikami instytucji, aby ci zwolnili ją z pracy. Uparta Maria Telewiak, wbrew szalonej presji, postanowiła zdobyć wyższe wykształcenie, zapisując się na wydział romańsko-germański Kijowskiego Państwowego Uniwersytetu im. T. Szewczenki. Służby specjalne po raz kolejny próbowały „złamać” niepokorną siostrę. Stosowano różne metody. Doszło do tego, że egzamin z materializmu dialektycznego, który już zdała, kazano jej zdawać kilkakrotnie ponownie, ponieważ z obwodowego zarządu KGB nadszedł prowokacyjny list, rzekomo Maria Telewiak — „kierowniczka sekty zielonoświątkowców”. A gdy interweniował obkom partii, to w marcu 1961 roku wykładowca Semaszko wystawił jej „4”, bo — jak mówił — nie jest już „kierowniczką sekty”. Kagiebiści chodzili jak cienie. Pewnego razu podstępnie zawieziono ją aż do Wołoczyska na Chmielnicczyźnie, gdzie w hotelu ponownie namawiano ją do współpracy. Znosząc szereg prześladowań i upokorzeń ze strony ateistów, siostra Jeremia nadal niesie dobro, Boską łaskę ludziom. W latach 2001—2002 uczyła podstaw chrześcijańskiej moralności w klasach 5-11 Dołżańskiej szkoły średniej w rejonie tarnopolskim. Autor poświęcił książkę „rodzicielce, najdroższej mamie Marii z głęboką synowską miłością”. Tak najjaśniejszymi, najczystszymi, najcieplejszymi uczuciami obdarzeni są główni bohaterowie książki Bohdana Hołowina „Oblubienice Chrystusa”. Niech Bóg mu pomaga stworzyć jeszcze niejedną książkę z historii, kultury i życia społecznego narodu ukraińskiego.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn