Strona · s. 15strona oryginału ↗
PISANKA Z BARW MOTYLA
Слово Просвіти, №14 за 2007 рік
w ubiegłym tygodniu szereg ciekawych akcji poświęconych dzieciom. Była to prezentacja każdego obrazu z bajką od autora oraz konkurs rysunków dziecięcych i utworów literackich o Chobotarkach, aukcja jednego obrazu, dostępna dla wszystkich, którzy mają nawet kieszonkowe, projekt „Mój domowy teatr lalek”, symultana szachowa na dziesięciu szachownicach, którą przeprowadziła mistrzyni Ukrainy, medalistka mistrzostw świata, dziewięcioletnia Julia Osmak. A artystka Olesia Kara-Kocja podczas wystawy po raz kolejny przekonała się, że dzieciom bardzo podobają się obrazy. — Bo to ich postać. Dzieci są otwarte, mówią to, co myślą, chcę być bliżej nich. Obrazy są namalowane w dość niezwykłym stylu, to otwarte, jaskrawe kolory. — Jak powrót do Drzewa życia, tylko w innym wymiarze, wzbogaconym o współczesne wyobrażenia, postacie, kolory. To, co daje człowiekowi natchnienie. — Mówią, że moje obrazy poprawiają nastrój. Kiedyś dorosły człowiek kupił ode mnie kilka obrazów naraz, pytam potem: gdzie je Państwo umieścili? Przecież to powinno być w pokoju dziecięcym. A ona mówi: „Umieściliśmy je w głównym pokoju, podoba nam się to. Zdjęliśmy całe klasyczne malarstwo ze ścian i mamy teraz dziecięcy świat”. — Czasami i dorosłym chce się ukradkiem pojeździć na hulajnodze, jak w dzieciństwie, szczerego, niezawodnego, nieznającego zazdrości towarzysza. Zasłużony działacz sztuki, profesor Charkowskiej Akademii Designu i Sztuk, członek zarządu Charkowskiej organizacji Narodowego Związku Artystów Ukrainy Jurij Wintajew jest rzeczywiście całkowicie pozbawiony jakiejkolwiek zarozumiałości. W czasach radzieckich służył w marynarce wojennej i poczucie niezawodnej ochrony podświadomie przeżywa nawet nieznajomy człowiek, przebywając obok niego. Na otwarciu wystawy indywidualnej malarstwa w stołecznej galerii „Szarm” było wielu jego kolegów i przyjaciół, ale też pewna liczba kijowskich artystów z radością poznawała tego doprawdy wybitnego malarza. Choć z wykształcenia podstawowego J. Wintajew jest grafikiem i oczarował historyków sztuki oraz koneserów sztuki swoimi akwarelami, to malarstwo również otworzyło się przed nim szeroko i pełnie. Kiedy z szybkich, a nawet gwałtownych pociągnięć gęstych farb olejnych wyłania się cicha i delikatna przejrzystość wody. Wydaje się, że artysta ze swojego doświadczenia we flocie zna kod lub hasło komunikacji z żywiołem wodnym, niedostępne dla przeważającej większości ludzkości. Ale tak samo niebo, jak i ziemie słobożańskie z monumentalnymi wzgórzami i równinami o pastelowych nastrojach, i krymskie góry, i zaśnieżone lasy mają jakieś bardzo ufne relacje z Wintajewem-malarzem. Jego pejzaże są zawsze uduchowione i jakby fabularne: można odczytać bajkowe relacje między chmurami a drzewami, ptakami czy zboczami wzgórz. A 60-lecie Wielkiego Zwycięstwa artysta — syn frontowca-zwiadowcy — uczcił obrazem „Oczekiwanie”, który reprezentował sztukę plastyczną Ukrainy w Centralnym Domu Artysty w Moskwie. Oj, jak wiele można dopowiedzieć, stojąc w ciszy przed tym obrazem. Ale przecież dzisiaj jego obrazy są dostępne — nie z cudzych słów: można je bez pośrednika zobaczyć w galerii „Szarm”, która pracuje bez dni wolnych od godziny 11.
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
