Емблема «Просвіта»Prosvita.DigitalWiedza · Ludzie · Przyszłość
Strona · s. 3strona oryginału ↗

DLACZEGO POTRZEBNE SĄ NATYCHMIASTOWE PRZEDTERMINOWE WYBORY?

Слово Просвіти, №14 за 2007 рік

VOX POPULI Wołodymyr FERENC, Iwano-Frankiwsk Przedterminowe wybory są żywotnie potrzebne Ukrainie: naród chce wybrać tych, którzy będą dostrzegać problemy zwykłego obywatela i szanować autentyczne wartości Ukraińców. Zwykły naród ma zupełnie inne niż politycy motywy, by domagać się natychmiastowych przedterminowych wyborów, mając nadzieję w ten sposób pokrzyżować plany większości, by ustawowo przypieczętować jawnie niebezpieczne i niszczycielskie dla społeczeństwa idee fixe. Nowe wybory są potrzebne Ukraińcom, aby nie przespać czegoś niezwykle ważnego, nie stracić siebie i nie żałować później. Konieczność natychmiastowych przedterminowych wyborów ujawniła się jakoś niespodziewanie. Przejście Kinacha podarowało wspaniałą okazję koalicji antykryzysowej, by zrealizować to, na co od dawna niecierpliwie czekała. Chodzi o długo oczekiwaną zmianę nazwy na „Koalicję jedności narodowej”. Kiedy to nastąpiło, stała się oczywista prawdziwa istota i cel koalicji. Szkodliwość czynu Kinacha jest oczywista: uruchomił on program dopełnienia misji rządzącej koalicji. Fatalna dla ukraińskiej perspektywy zmiana nazwy bloku większości ostatecznie wywraca do góry nogami ukraińską demokrację i ukraińską politykę. Taka polityka staje się niezrozumiała, niebezpieczna dla społeczeństwa i nie ma prawa do istnienia. Ratunek jest tylko w natychmiastowych przedterminowych wyborach. Czy mogą zjednoczyć naród politycy, z których wielu w działalności publicznej nie szanuje języka państwowego i realnie nie uznaje szczególnej społecznej i państwowej wartości języka, kultury i tradycji ukraińskiego etnosu — większości populacji, uparcie i nielogicznie domagając się drugiego państwowego języka rosyjskiego? Ich rosyjskojęzyczni ministrowie, urzędnicy i słudzy prawa mówią obywatelom o prawie i porządku, nawet nie uświadamiając sobie tego, że publiczne nieakceptowanie języka państwowego przez urzędnika i polityka jest przestępstwem przeciwko Konstytucji. „Jedność narodowa” wokół zbioru dominujących wpływowych polityków, biznesmenów i elity, którzy nie akceptują języka państwowego i nie uznają społecznej wartości autentycznych wartości etnicznych Ukraińców, jest sprawą nie do pomyślenia. Niestety, stało się to cyniczną rzeczywistością. Etnicznym Ukraińcom taka „jedność narodowa” gwarantowanie obiecuje przyspieszoną asymilację w liczebnie mniejszym, ale bardziej wpływowym tak zwanym rosyjskojęzycznym środowisku. Ten proces szybko i przyspieszenie zachodzi na naszych oczach i z nami. Czy mogą nazywać siebie „Koalicją jedności narodowej” siły polityczne, które wniosły w politykę tak wiele problemów, które nieuchronnie dzielą Ukrainę? Bezsprzecznie powiedzą, że język rosyjski jest potrzebny Ukraińcom, a konflikt prowokują sami etniczni Ukraińcy, niegodzący się z tym, że ich ukraińskojęzyczność traci na Ukrainie perspektywę. Dla stabilności i ich „jedności narodowej” byłoby lepiej, gdyby etniczni Ukraińcy milcząco asymilowali się w tak zwaną rosyjskojęzyczną ludność i cicho przestawali być Ukraińcami. Podobna technologia dominowała w byłym ZSRR i była wspierana dzięki totalnej kontroli nad mediami. Rządząca rosyjskojęzyczna mniejszość ma niemały wpływ na media, inaczej o niszczycielskich skutkach „przepychania” drugiego języka państwowego krzyczałyby i pisały wszystkie „niezależne” media wolnej Ukrainy. Dziwi to, że premier szczerze ujawnił zamiar rządzącej koalicji rozwiązania kwestii drugiego języka państwowego, jak tylko znajdzie się 300 głosów. Mogliby zrobić biednym Ukraińcom niespodziankę. Najwyraźniej jest pewność co do bezsilności ukraińskiej wspólnoty etnicznej, by jakoś temu zaszkodzić. A tymczasem liberałowie i lewicowcy w parze z mądralami-regionalistami w etnicznych Ukraińcach w ogóle nie widzą tragedii we wprowadzeniu drugiego języka państwowego. Komuniści niecierpliwie wyciągają ręce do przycisków głosowania. Głęboko myśląco milczą lub rosyjskojęzycznie kosmopolitycznie filozofują tak zwane media Ukrainy, nie wspominając o tym, że wartości absolutnej większości społeczeństwa — etnicznych Ukraińców — są również europejskie i nawet zapisane w Konstytucji. Nie milczą tylko nieliczne ukraińskie gazety, ale ten głos gubi się w głośnym zgiełku słynnych wolnych mediów. Jak żyć w państwie, gdzie wszystko jest wywrócone do góry nogami, a każda nowa nazwa czy idea w rzeczywistości może okazać się przeciwieństwem? Ostatni przykład — po zamknięciu programu „Tołoka” w Pierwszym Narodowym spryciarze proponują jako panaceum swoją natrętną ideę — przekształcić kanał państwowy w telewizję publiczną z już gotową ich radą nadzorczą. To oni zasiądą w telewizji publicznej i będą mówić w imieniu Ukraińców, że niby najlepsze i mające najwyższą oglądalność są rosyjskojęzyczne „anszlagi”, a dla młodzieży — filmy o zwycięzcach upiorów. Prezydent, jako prawdziwy demokrata, może im uwierzyć i tym razem szczerze wesprzeć taką niby europejską ideę, ale w rezultacie wszystko zakończy się nieformatem nawet dla Popławskiego, nie mówiąc o demonstracji narodowi wyrazistej i potężnej kultury Ukraińców. Już widzimy owoce dalekosiężnej polityki humanitarnej „koalicji jedności narodowej”. Im szybciej etniczni Ukraińcy zasymilują się w rosyjskojęzycznej ludności, tym prościej będzie obcym i swoim oligarchom zarządzać nową wspólnotą historyczną — „narodem Ukrainy”. Kwestia języka rosyjskiego to główna kwestia specyficznej ekonomii szybkiego wzbogacenia się bez problemów. Niemało bogatych polityków ma tajne pragnienie nigdy nie usłyszeć z ust dobrodusznego, ale sprawiedliwego Ukraińca nieprzyjemnego pytania, dlaczego tak stało się na Ukrainie. A „chochoły” i „Ukraińcy” o takie coś nigdy nie zapytają. Koalicja 300 głosów potrzebna jest po to, aby przełamać weto Prezydenta wobec ustawy o drugim języku państwowym i odpowiednio zmienić 10 artykuł Konstytucji. Śpieszą się, mając nadzieję drugim językiem państwowym wzmocnić wpływową rosyjskojęzyczną wierchuszkę, aby uderzyć Ukraińców w samo serce, żądając szacunku dla drugiego języka państwowego w odpowiedzi na ukraińskie słowo o sprawiedliwości. Tak zwane „wolne” media coraz częściej pokazują tylko rosyjskojęzycznych, bogatych i odnoszących sukcesy, jakby obrazując bezperspektywiczność ukraińskojęzycznego człowieka. Taka tendencja jest już na tyle wyraźna, że nie widzieć jej może tylko ślepiec. Koalicja „jedności narodowej” nie zdążyła otrzymać 300 przycisków do głosowania, by natychmiast wprowadzić drugi język państwowy i tym samym rozpocząć czystkę etnicznych Ukraińców oraz tych obywateli, którzy akceptują państwowy język ukraiński, wartości ukraińskiej kultury, duchowości i tradycji. Ich analitycy z pewnością przekonują, że niegodzący się Ukraińcy ograniczą się do mruczenia w kuchni i pokazywania figi w kieszeni, wszak mają słabą samoorganizację społeczną, biedne partie narodowo-demokratyczne, znikome nakłady gazet i „nieformatowy” znikomy dostęp do reszty mediów. Kto wie, jak to się obróci, wszak nikt naprawdę nie zna Ukraińców. Narodowi przedterminowe wybory potrzebne są nie dla kolejnego samopotwierdzenia się „drogich do bólu” polityków, a dla uniknięcia biedy — sprowokowanego i niepotrzebnego wszystkim obywatelom starcia w wyniku naturalnej niechęci etnicznych Ukraińców do asymilowania się w rosyjskojęzyczną ludność i przestania bycia Ukraińcami. Jeśli społeczeństwo zrozumie niebezpieczeństwo prawdziwej misji „koalicji jedności narodowej” po zmianie jej nazwy własnej, to natychmiastowe przedterminowe wybory uwieńczone zostaną zwycięstwem prawdziwie narodowych sił.

«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe

Емблема «Просвіта»Prosvitianyn