Strona · s. 5strona oryginału ↗
Niepokonani
Слово Просвіти, №14 за 2008 рік
D. TKACZUK, weteran wojny i pracy, m. Dunajiwce, obwód chmielnicki
Dzięki dobrym ludziom z rejonowej biblioteki na starość przeczytałem książkę Petra Słobodianiuka „Niepokonani”. Książka potwierdziła moją prawdę, o której dwukrotnie pisałem do „Podilśkich Wistiej” na temat „Odezwijcie się, skoczki”, ale tego nie opublikowano. Dopiero na zapytanie do archiwum w Letyczowie odpowiedziano mi, że materiały o nich się nie zachowały. Autor „Niepokonanych” wykorzystał duży wykaz źródeł i literatury. Ludzkość nie znała takiego wypaczania prawdy, jak historia radzieckiej Ukrainy. „Niepokonani” obalili wszystkie mity, które wymyślali bolszewicy, świadomie starając się przypisać UPA własne zbrodnie. Dopiero z książki dowiedziałem się prawdy o oddziałach eksterminacyjnych – „skoczkach-jastrzębiach”, w których służyło 13 723 osoby. A w sumie na 1 kwietnia 1946 r. w siedmiu zachodnich obwodach URSR działało 2593 batalionów eksterminacyjnych liczących 63 tysiące osób. Jedna bardzo ważna kwestia, o której w książce nie wspomniano, to fakt, że batalionów eksterminacyjnych tworzono z nieletnich urodzonych w latach 1928–29. Bo chłopcy urodzeni w 1927 r. po „wyzwoleniu” w 1944 r. poszli na front. Trzeba szczególnie podkreślić, jak rosyjscy nacjonalistyczno-szowinistyczni faszyści szczuli Ukraińców, by bratali się przeciw bratu. Dlatego też materiały archiwalne utajniono. Bardzo przykre, że nakład książki wynosi zaledwie 2000 egz. I nie jest ona propagowana, bo Ukraina wciąż pozostaje pod kloszem radzieckiego KGB w osobach Symonenki, Witrenko, Moroza. Takie książki dawno należało wydawać w milionowych nakładach. (Gazeta „Komunist”, podobnie jak morozowski „Towarysz”, ukazuje się w milionowych nakładach). Czy ukraińskie władze naprawdę nie znajdą sponsorów?
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
