Strona · s. 9strona oryginału ↗
UŚMIECH OLESIA HONCZARA
Слово Просвіти, №14 за 2008 рік
Twój uśmiech — Twoja zagadka, Olesiu,
Twój łagodny uśmiech — ognisko ust —
Jak zdołałeś, jak zdołałaś przenieść go przez fronty,
Przez mrozy faszystowskiej zarazy,
Jak ocaliłaś jego dziecięce światło,
Kiedy sława strzelała w jego płatki
Ze stu złotych dział?!
Tak, mówię tu tylko o człowieku
I o sztandarze człowieka — o uśmiechu,
Przejętym od matki Tatiany na połtawskim polu,
Stokrotnie kąpanym w troskach,
Stokrotnie suszonym w smutkach,
Stokrotnie mydlonym w żalach.
Ten uśmiech, ten dziwny cud,
«Слово Просвіти», CC BY 4.0; machine translation from Ukrainian by Prosvita.Digital · PDF w Wikimedia Commons ↗ · Tłumaczenie maszynowe
